SUEMED.IR

سامانه واحد مدیریت دیجیتال

راهنمای وکلا و شاکیان در پیگیری قصور پزشکی

منوی ساده شده | زیرشاخه‌های عمومی
ب: قصور و تقصیر کادر پرستاری و سایر پرسنل در ارتباط با پزشک و بیمار
ردیفمصداق قصورسناریوی بالینی مستندپیامدعوامل خطر نادیده‌گرفته‌شدهخطای فنی
1 تزریق انسولین به بیمار اشتباه پرستار در بخش داخلی، برای دو بیمار دیابتی با نام‌های مشابه، سرنگ انسولین آماده کرده و بدون کنترل هویت، به بیمار اشتباه تزریق می‌کند. افت قند خون شدید (هیپوگلیسمی) و کما در بیمار غیردیابتی. عدم رعایت پروتکل کنترل هویت با دو شناسه، شباهت نام‌ها، عجله در توزیع دارو. عدم تطبیق حداقل دو شناسه بیمار با برگه دارو قبل از تزریق.
2 تجویز خوراکی داروی قلب به بیمار هم‌اتاقی پرستار داروی دیگوکسین بیمار A را روی تخت بیمار B که هر دو در یک اتاق هستند، قرار می‌دهد و بیمار B آن را مصرف می‌کند. مسمومیت با دیگوکسین، تهوع، استفراغ، آریتمی. چیدن دارو در اتاق بیماران به جای داروخانه بخش، عدم نظارت بر مصرف دارو. جابجایی داروهای بیماران در فرآیند توزیع.
3 تزریق خون به بیمار اشتباه پرستار کیسه خون بیمار A را که نیاز به تزریق دارد، به بیمار B تزریق می‌کند. واکنش همولیتیک حاد، نارسایی کلیوی، شوک، مرگ. عدم تطبیق نهایی کیسه خون با شناسه بیمار، چندین بیمار نیازمند خون در بخش. خطای زنجیره‌ای در شناسایی قبل از تزریق خون.
4 تجویز آنتی‌بیوتیک وریدی به بیمار اشتباه پرستار آنتی‌بیوتیک سفتریاکسون را برای بیمار A (با عفونت تنفسی) به بیمار B (بدون عفونت) تزریق می‌کند. واکنش آلرژیک در بیمار B، ایجاد مقاومت آنتی‌بیوتیکی غیرضروری. عدم توجه به نام روی برچسب دارو، مشغله ذهنی. عدم بررسی هویت بیمار قبل از وصل سرم.
5 تزریق واکسن به کودک اشتباه در بخش واکسیناسیون، پرستار واکسن MMR کودک A را به کودک B که سابقه آلرژی شدید دارد، تزریق می‌کند. شوک آنافیلاکسی در کودک B. ازدحام در بخش، عدم تفکیک واضح پرونده‌ها، صدا زدن با نام کوچک. خطا در شناسایی دقیق بیمار.
6 اشتباه در قرائت دستور پزشک پرستار به دلیل بدخطی پزشک، داروی "هیدرالازین" را به جای "هیدروکورتیزون" از کاردکس برداشته و تجویز می‌کند. افت شدید فشار خون در بیمار که نیاز به هیدروکورتیزون داشته است. بدخطی نسخه یا دستور پزشک ، عدم تماس با پزشک برای رفع ابهام. تفسیر نادرست دستور خطی.
7 اشتباه در شباهت اسمی داروها پرستار به جای داروی "سفتریاکسون" (آنتی‌بیوتیک)، داروی "سفتازیدیم" را از قفسه برمی‌دارد و تزریق می‌کند. عدم پوشش آنتی‌بیوتیکی مناسب برای عفونت بیمار، تشدید عفونت. شباهت ظاهری نام و بسته‌بندی داروها، چیدن داروها در کنار هم. عدم بررسی دقیق نام ژنریک دارو قبل از کشیدن.
8 اشتباه در آمپول‌های مشابه پرستار آمپول "آتروپین" را به جای "آدرنالین" در کارت احیا برمی‌دارد و تزریق می‌کند. عدم پاسخ به احیا، برادیكاردی شدید به جای تاكیكاردی مورد نیاز. چیدمان نامناسب آمپول‌ها در کدهای اورژانس، عدم خواندن برچسب آمپول. خطای بینایی در تشخیص آمپول‌های مشابه.
9 تجویز داروی ضدتهوع به جای ضد درد پرستار به اشتباه، آمپول متوکلوپرامید (ضد تهوع) را به جای پتیدین (ضد درد) برای بیمار با درد حاد تزریق می‌کند. عدم تسکین درد، بی‌قراری بیمار. شباهت ظاهری ویال‌ها، عدم تمرکز حین کشیدن دارو. انتخاب داروی اشتباه از سینی داروها.
10 اشتباه در داروی رقیق‌کننده خون پرستار به جای "انوکساپارین" (رقیق‌کننده خون)، "هپارین" معمولی با دوز متفاوت تزریق می‌کند. افزایش خطر خونریزی یا عدم اثربخشی درمان. تفاوت در غلظت و دوز داروهای مشابه، عدم توجه به برچسب سرنگ. انتخاب داروی نادرست با مکانیسم اثر مشابه اما دوز متفاوت.
11 محاسبه اشتباه دوز داروی کودکان پرستار در بخش کودکان، دوز پاراستامول را بر اساس وزن ۱۰ کیلوگرم به جای ۷ کیلوگرم محاسبه و تزریق می‌کند. مسمومیت کبدی در کودک. عدم استفاده از فرمول‌های استاندارد محاسبه دوز، خستگی ناشی از شیفت طولانی . خطا در محاسبه ریاضی دوز بر اساس وزن.
12 تزریق دوز اضافی انسولین پرستار به جای ۱۰ واحد انسولین رگولار، ۱۰۰ واحد (یک سی‌سی کامل سرنگ انسولین) تزریق می‌کند. هیپوگلیسمی شدید، تشنج، کما. اشتباه در قرائت مارکینگ سرنگ انسولین، عجله در تزریق. خطا در کشیدن دوز صحیح به داخل سرنگ.
13 نصف کردن نادرست قرص پرستار قرص وارفارین ۵ میلی‌گرمی را نصف کرده و دو نیمه مساوی به دست نمی‌آید، بیمار دوز ۳ میلی‌گرم دریافت می‌کند. تنظیم نامناسب INR، افزایش خطر ترومبوز یا خونریزی. نبود قرص با دوز دقیق ۲.۵ میلی‌گرم، استفاده از قرص‌شکن غیراستاندارد. تکنیک نادرست تقسیم قرص.
14 رقیق‌سازی نادرست آنتی‌بیوتیک پرستار ویال سفازولین ۱ گرمی را با ۲ سی‌سی رقیق‌کننده به جای ۵ سی‌سی حل کرده و غلظت بسیار بالایی تزریق می‌کند. تحریک شدید وریدی، فلبیت، درد حین تزریق. عدم آگاهی از حجم استاندارد رقیق‌سازی، عجله. خطا در فرآیند آماده‌سازی دارو.
15 مصرف دوز اشتباه قطره چشمی پرستار به جای ۱ قطره، ۳ قطره از داروی میوتیک (پیلوکارپین) را در چشم بیمار می‌چکاند. برادی‌کاردی، تهوع، تعریق (عوارض سیستمیک). عدم شمارش قطره‌ها، خروج مایع اضافی از چشم. تکنیک نادرست چکاندن قطره.
16 اشتباه در تنظیم دوز پمپ انفوزیون پرستار پمپ انفوزیون دوپامین را با دوز ۲۰ میکروگرم/کیلوگرم/دقیقه به جای ۵ میکروگرم تنظیم می‌کند. تاکی‌کاردی شدید، افزایش خطرناک فشار خون. عدم دوباره‌چک کردن دوز توسط پرستار دوم، خستگی. خطای ورودی عدد در پمپ هوشمند.
17 تجویز دوز بارگیری به جای دوز نگهدارنده پرستار برای بیمار دیابتی، انسولین رگولار با دوز ۱۰ واحد را هر ۶ ساعت (به جای انسولین NPH) تجویز می‌کند. هیپوگلیسمی مکرر. عدم تفکیک انواع انسولین در دستورات، درک نادرست از نوع انسولین. تفسیر نادرست دستور پزشک.
18 محاسبه نادرست دوز بر اساس سطح بدن پرستار در بخش انکولوژی، دوز شیمی‌درمانی را بر اساس سطح بدن بیمار محاسبه کرده و ۲۰٪ بیشتر تزریق می‌کند. سمیت دارویی شدید، آسیب به مغز استخوان. پیچیدگی فرمول محاسبه، عدم ممیزی توسط همکار. خطای محاسباتی در فرمول سطح بدن.
19 عدم توجه به دوز ماکزیمم روزانه پرستار استامینوفن وریدی را هر ۴ ساعت برای بیمار با درد مزمن تجویز می‌کند و از حداکثر دوز روزانه ۴ گرم عبور می‌کند. سمیت کبدی. عدم محاسبه مجموع دوز ۲۴ ساعته، دستورات مکرر. خطای حسابداری دارویی.
20 اشتباه در رقت داروی کودکان پرستار داروی فنی‌توئین را با دوز صحیح اما با رقیق‌کننده نادرست (دکستروز به جای نرمال سالین) آماده می‌کند. رسوب دارو در رگ، آمبولی. عدم آگاهی از اینتراکشن دارو با رقیق‌کننده. انتخاب حامل نامناسب برای دارو.
21 تزریق وریدی داروی خوراکی پرستار شربت خوراکی فنوباربیتال را داخل سرنگ کشیده و به صورت وریدی تزریق می‌کند. آمبولی ریوی، ایست قلبی، مرگ. شباهت ظاهری سرنگ‌ها، عدم برچسب‌گذاری واضح سرنگ. تزریق ماده غیراستریل به جریان خون.
22 تزریق عضلانی داروی وریدی پرستار داروی ونکومایسین را که باید انفوزیون وریدی آهسته شود، به صورت عضلانی عمیق تزریق می‌کند. نکروز بافتی، آبسه استریل در محل تزریق. عدم آگاهی از راه صحیح تجویز، فشار کاری بالا. انتخاب راه اشتباه برای تجویز.
23 تجویز خوراکی از راه لوله تراشه پرستار داروی خوراکی مایع را از راه لوله تراشه (ET Tube) به ریه بیمار می‌ریزد. پنومونی آسپیراسیون، آسیب ریوی. عدم تشخیص صحیح لوله، استفاده از سرنگ نامناسب. اتصال سرنگ به لوله اشتباه.
24 تزریق داخل شریانی داروی وریدی پرستار در حین تزریق وریدی در حفره آرنج، به اشتباه سوزن را وارد شریان براکیال کرده و داروی تیوپنتال سدیم تزریق می‌کند. اسپاسم شریانی، گانگرن اندام، احتمال قطع عضو. عدم بررسی بازگشت خون وریدی (رنگ روشن و ضربان‌دار خون شریانی). تکنیک نادرست تزریق و عدم تشخیص شریان از ورید.
25 تزریق عضلانی در محل نامناسب پرستار در نوزاد، تزریق عضلانی را در عضله دلتوئید (بسیار کوچک) انجام می‌دهد. آسیب به عصب رادیال، فلج اندام. عدم توجه به آناتومی سن، انتخاب محل استاندارد برای نوزاد. خطای تکنیک تزریق بر اساس سن بیمار.
26 تجویز رکتال داروی خوراکی پرستار قرص خوراکی را داخل رکتوم بیمار می‌گذارد در حالی که شکل دارویی برای جذب خوراکی طراحی شده. عدم جذب دارو، بی‌اثری درمان. عدم وجود شکل دارویی رکتال، تصمیم‌گیری نادرست. استفاده از راه تجویز نامناسب برای شکل دارویی.
27 تزریق زیرجلدی داروی عضلانی پرستار داروی پنی‌سیلین (که باید عمیق عضلانی تزریق شود) را به صورت زیرجلدی تزریق می‌کند. ایجاد ندول دردناک، آبسه زیرجلدی، جذب ناقص دارو. عدم تمایز بین زاویه تزریق زیرجلدی و عضلانی. انتخاب زاویه و عمق اشتباه تزریق.
28 تزریق داخل نخاعی داروی وریدی پرستار در بخش اورژانس، داروی وین‌کریستین را که برای تزریق وریدی است، از طریق لومپرپانکچر به مایع مغزی-نخاعی تزریق می‌کند. میلونوروپاتی صعودی، فلج، مرگ حتمی. عدم برچسب‌گذاری واضح سرنگ، ارتباط نادرست بین تیم‌ها. خطای فاجعه‌بار در تشخیص راه تجویز.
29 استفاده از اسپری بینی برای چشم پرستار اسپری بینی اکسی‌متازولین را به چشم بیمار می‌زند. تحریک شدید چشم، کراتیت، آسیب قرنیه. شباهت ظاهری بطری‌ها، عدم مطالعه برچسب قبل از مصرف. کاربرد نادرست شکل دارویی.
30 تزریق داخل ضایعه به جای عضلانی پرستار داروی متوتروکسات عضلانی را در محل تومور سطحی بیمار تزریق می‌کند. نکروز تومور، درد شدید، عدم جذب سیستمیک. عدم دقت در محل تزریق، عجله. خطا در تعیین محل دقیق تزریق.
31 تأخیر در تجویز آنتی‌بیوتیک بحرانی پرستار آنتی‌بیوتیک ونکومایسین را برای بیمار با سپسیس، ۳ ساعت دیرتر از زمان مقرر تجویز می‌کند. پیشرفت سپسیس، شوک سپتیک، افزایش مرگ‌ومیر. بار کاری زیاد، اولویت‌بندی نادرست . عدم مدیریت زمان در توزیع داروهای بحرانی.
32 تجویز زودهنگام انسولین پرستار انسولین سریع‌الاثر را ۳۰ دقیقه قبل از آمدن غذای بیمار تزریق می‌کند (به جای بلافاصله قبل از غذا). هیپوگلیسمی قبل از غذا، تعریق، لرز، سنکوپ. عدم هماهنگی با سرویس غذا، عدم توجه به فارماکوکینتیک. خطا در زمان‌بندی تزریق انسولین.
33 فراموشی دوز داروی قلبی پرستار دوز شبانه دیگوکسین را فراموش کرده و صبح روز بعد دو دوز همزمان تجویز می‌کند. مسمومیت با دیگوکسین، آریتمی. تحویل شیفت نامناسب، ثبت ناقص داروهای داده شده. خطای مستندسازی و یادآوری.
34 تجویز داروی فشار خون پس از افت فشار پرستار بدون اندازه‌گیری فشار خون، کاپتوپریل زیرزبانی را طبق برنامه به بیمار می‌دهد در حالی که فشار بیمار ۹۰/۶۰ است. افت شدید فشار خون، ایسکمی مغزی. عدم اندازه‌گیری علائم حیاتی قبل از دارو، پیروی کورکورانه از برنامه. خطای زنجیره‌ای در ارزیابی قبل از دارو.
35 تجویز داروی خواب‌آور در صبح پرستار در شیفت صبح به اشتباه داروی زولپیدم (خواب‌آور) را به بیمار مسن می‌دهد. خواب‌آلودگی روزانه، زمین‌خوردن، سقوط. شباهت اسمی داروها با داروهای روزانه، عدم توجه به زمان. خطا در شناسایی داروی نوبت صبح.
36 تأخیر در تجویز داروی ضد انعقاد پرستار دوز عصرانه وارفارین را ۶ ساعت دیرتر تجویز می‌کند. نوسان INR، افزایش خطر ترومبوز. تداخل با برنامه کاری بخش، فراموشی. خطای زمانی در داروهای با پنجره درمانی باریک.
37 تجویز داروی صبح در شب پرستار داروی لووتیروکسین (که باید صبح ناشتا داده شود) را شب هنگام تجویز می‌کند. کاهش جذب دارو، اختلال در تنظیم هورمون تیروئید. عدم آگاهی از تداخلات غذایی، برنامه نادرست. خطا در زمان‌بندی داروهای حساس به غذا.
38 تجویز همزمان داروهای تداخل‌دار پرستار دیگوکسین و کلسیم وریدی را با فاصله کمتر از ۲ ساعت تجویز می‌کند. آریتمی قلبی ناشی از افزایش اثر دیگوکسین. عدم آگاهی از تداخلات دارویی، برنامه ریزی نادرست. خطا در مدیریت تداخلات زمانی.
39 عدم رعایت تناوب شیاف پرستار شیاف استامینوفن را هر ۳ ساعت به جای هر ۶ ساعت برای کودک تجویز می‌کند. مسمومیت کبدی. دستور اشتباه یا تفسیر نادرست از فاصله زمانی. خطا در محاسبه فواصل زمانی.
40 تجویز داروی شیمی‌درمانی در زمان نامناسب پرستار داروی شیمی‌درمانی را ۴ ساعت زودتر از زمان برنامه‌ریزی شده در پروتکل تجویز می‌کند. افزایش سمیت، تداخل با سایر داروها. عدم هماهنگی با پروتکل درمانی، عجله. خطای زمانی در درمان‌های حساس به زمان.
41 تزریق سریع فنیتوئین پرستار داروی فنیتوئین را با سرعت بیش از ۵۰ میلی‌گرم در دقیقه (بولوس سریع) تزریق می‌کند. افت فشار خون شدید، آریتمی قلبی، ایست قلبی . عجله، عدم آگاهی از محدودیت سرعت تزریق. سرعت بالای تزریق وریدی.
42 انفوزیون سریع پتاسیم پرستار پتاسیم کلراید رقیق‌نشده را با سرعت بالا (بیش از ۱۰ میلی‌اکی‌والان در ساعت) تزریق می‌کند. ایست قلبی ناشی از هیپرکالمی حاد. عدم استفاده از پمپ انفوزیون، رقیق‌سازی ناکافی. خطای فاجعه‌بار در تنظیم سرعت انفوزیون.
43 انفوزیون آهسته داروی اورژانسی پرستار در ایست قلبی، داروی اپی‌نفرین را به صورت انفوزیون آهسته به جای بولوس سریع تزریق می‌کند. عدم بازگشت گردش خون خودبه‌خودی، مرگ. عدم آگاهی از پروتکل احیا، استرس. سرعت نادرست در شرایط اورژانسی.
44 تنظیم اشتباه پمپ انفوزیون پرستار پمپ هپارین را با سرعت ۵۰۰ واحد/ساعت به جای ۱۰۰۰ واحد تنظیم می‌کند (دکمه اعداد را اشتباه می‌زند). ترومبوز پیشرونده، شکست درمان. عدم دوباره‌چک کردن تنظیمات پمپ، خستگی. خطای ورودی عدد در پمپ.
45 انفوزیون سریع سرم در نارسایی قلب پرستار سرم نرمال سالین را با سرعت بالا (۲۰۰ سی‌سی در ساعت) برای بیمار با نارسایی احتقانی قلب تجویز می‌کند. ادم ریوی، دیسترس تنفسی، نیاز به اینتوباسیون. عدم توجه به تشخیص بیمار، عجله در هیدراتاسیون. سرعت بالای انفوزیون در بیماران قلبی.
46 عدم تنظیم قطره در کودکان پرستار سرم رینگر را برای کودک ۵ کیلوگرمی با قطره معمولی بزرگسالان (۱۵ قطره = ۱ سی‌سی) تجویز می‌کند و سرعت را محاسبه نمی‌کند. اضافه بار مایعات، ادم ریوی. عدم استفاده از ست قطره کودک، عدم محاسبه دقیق. خطا در تنظیم سرعت بر اساس سن.
47 انفوزیون سریع خون پرستار کیسه خون را در کمتر از ۱ ساعت تزریق می‌کند (باید ۲-۴ ساعت طول بکشد). واکنش تب‌زا، اضافه بار حجمی، همولیز. عجله، عدم آگاهی از استانداردهای تزریق خون. سرعت بالای تزریق خون.
48 انفوزیون آهسته دوپامین در شوک پرستار در بیمار شوک‌زده، دوپامین را با سرعت ۲ میکروگرم/کیلوگرم/دقیقه (دوز کلیوی) به جای ۱۰ میکروگرم (دوز اینوتروپیک) تنظیم می‌کند. افت فشار خون پایدار، پرفیوژن ناکافی ارگان‌ها. عدم آگاهی از دوزهای اینوتروپیک، محاسبه اشتباه. خطا در تنظیم دوز وازواکتیو.
49 انفوزیون سریع لیدوکائین پرستار لیدوکائین را به صورت بولوس سریع در آریتمی بطنی تزریق می‌کند. تشنج، افت فشار خون، ایست قلبی. عدم آگاهی از نیاز به تزریق آهسته. سرعت بالای تزریق داروی ضدآریتمی.
50 انفوزیون متناوب به جای مداوم پرستار داروی آمینوفیلین را که باید انفوزیون مداوم شود، به صورت انفوزیون متناوب هر ۶ ساعت تجویز می‌کند. نوسان سطح سرمی دارو، حملات آسم. عدم آگاهی از فارماکوکینتیک دارو. خطا در رژیم انفوزیون.
51 استفاده از حلال اشتباه پرستار برای رقیق‌سازی آمفوتریسین B از نرمال سالین (به جای دکستروز) استفاده می‌کند. رسوب دارو در محلول، آمبولی، عدم اثربخشی. عدم آگاهی از تداخل با حلال، عجله. انتخاب حلال نامناسب.
52 آلودگی میکروبی حین آماده‌سازی پرستار ویال چنددوزی را بدون ضدعفونی کردن درپوش سوراخ می‌کند و با سرنگ آلوده وارد ویال می‌شود. سپسیس در بیمار بعدی که از همان ویال استفاده می‌کند. عدم رعایت اصول استریل، استفاده از ویال چنددوزی. تکنیک نادرست آسپتیک.
53 مخلوط کردن داروهای ناسازگار در یک سرنگ پرستار پتیدین و دیمن‌هیدرینات را در یک سرنگ مخلوط و تزریق می‌کند. کدورت محلول، رسوب، کاهش اثربخشی. عدم آگاهی از سازگاری داروها، عادت قدیمی. مخلوط کردن داروهای ناسازگار.
54 تکان دادن شدید ویال انسولین پرستار ویال انسولین را به شدت تکان می‌دهد (باید به آرامی چرخانده شود). دناتوره شدن انسولین، کف کردن، دوز نادرست. عدم آموزش صحیح، عجله. تکنیک نادرست آماده‌سازی انسولین.
55 استفاده از سرنگ انسولین برای دوزهای کم پرستار برای تزریق ۲ واحد انسولین از سرنگ ۱ سی‌سی معمولی (با مارکینگ ۰.۱ سی‌سی) استفاده می‌کند. دوز نادقیق، خطای ۱۰۰٪ در دوز. نبود سرنگ انسولین مناسب، عدم دقت. انتخاب ابزار نامناسب برای دوزهای کم.
56 آماده‌سازی نامناسب پودر آنتی‌بیوتیک پرستار پودر سفازولین را با ۱۰ سی‌سی رقیق‌کننده حل می‌کند (باید ۲.۵ سی‌سی)، سپس کل حجم را تزریق می‌کند. دریافت دوز صحیح در حجم زیاد، درد محل تزریق. عدم مطالعه بروشور، آموزش ناکافی. خطا در حجم رقیق‌سازی.
57 استفاده مجدد از سرنگ آلوده پرستار از یک سرنگ برای رقیق‌سازی چند ویال مختلف استفاده می‌کند. آلودگی متقاطع ویال‌ها، انتقال مواد به ویال دیگر. کمبود سرنگ، عجله، صرفه‌جویی نابجا. تکنیک نادرست آسپتیک.
58 عدم توجه به محافظت نوری دارو پرستار داروی نیتروپروساید را بدون پوشش محافظ نور در معرض نور مستقیم قرار می‌دهد. تخریب دارو، کاهش اثربخشی، تولید متابولیت‌های سمی. عدم آگاهی از حساسیت نوری دارو. نگهداری نامناسب حین انفوزیون.
59 آماده‌سازی دارو در شرایط نامناسب پرستار داروی شیمی‌درمانی را بدون هود لامینار و محافظ شخصی کامل آماده می‌کند. آلودگی محیط، موتاژنیسیته برای پرستار. کمبود تجهیزات حفاظتی، عجله. تکنیک نادرست آماده‌سازی داروهای خطرناک.
60 انجماد یا گرم کردن نادرست دارو پرستار آلبومین را در مایکروویو گرم می‌کند. دناتوره شدن پروتئین، واکنش آنافیلاکتیک. عجله، عدم آگاهی از شرایط نگهداری. خطا در آماده‌سازی دمایی.
61 فراموشی آنتی‌بیوتیک پروفیلاکسی قبل از جراحی پرستار در بخش جراحی، آنتی‌بیوتیک پروفیلاکسی را ۳۰ دقیقه قبل از انتقال بیمار به اتاق عمل تجویز نمی‌کند. عفونت محل جراحی (SSI)، طولانی شدن بستری. عدم هماهنگی با اتاق عمل، بار کاری بالا. خطای فراموشی در داروهای حیاتی.
62 عدم تجویز داروی صبحگاهی پرستار در شیفت شب، داروهای صبح بیمار را از شب قبل نمی‌چیند و صبح نیز چک نمی‌کند. بیمار یک نوبت داروی ضد فشار خون و دیابت را دریافت نمی‌کند. تحویل شیفت نامناسب، عدم چک لیست دارویی. خطای زنجیره‌ای در تداوم دارو.
63 فراموشی دوز شیمی‌درمانی پرستار یک دوز از رژیم ۳ روزه شیمی‌درمانی بیمار سرطانی را فراموش کرده و گزارش نمی‌دهد. کاهش اثربخشی درمان، خطر عود بیماری. خستگی، عدم مستندسازی لحظه‌ای. خطای فراموشی با عواقب بلندمدت.
64 عدم تجویز داروی ضددرد قبل از پروسیجر پرستار قبل از تعویض پانسمان سوختگی، داروی ضددرد تجویز نمی‌کند. درد شدید حین پروسیجر، ترومای روانی. عدم برنامه‌ریزی، عجله برای انجام پروسیجر. خطای فراموشی داروهای پیش‌درمانی.
65 فراموشی داروی ضدتهوع قبل از شیمی‌درمانی پرستار داروی ضدتهوع را قبل از شیمی‌درمانی تجویز نمی‌کند. تهوع و استفراغ شدید حین شیمی‌درمانی. عدم اولویت‌بندی، عجله. خطای فراموشی در پروفیلاکسی عوارض.
66 اشتباه سلبرکس و سربرکس پرستار داروی "سلبرکس" (ضدالتهاب) را به جای "سربرکس" (ضد صرع) برای بیمار تشنجی تجویز می‌کند. عدم کنترل تشنج، ادامه فعالیت صرع. شباهت اسمی داروها (Celebrex/Cerebyx)، چیدمان نزدیک در قفسه. خطای بینایی و شنیداری در شناسایی.
67 اشتباه هیدرالازین و هیدروکسی‌زین پرستار "هیدرالازین" (ضد فشار خون) را به جای "هیدروکسی‌زین" (ضد حساسیت) برای بیمار با خارش تجویز می‌کند. افت فشار خون در بیمار نرموتانسیو، سرگیجه، سنکوپ. شباهت اسمی، عدم دقت در خواندن نام کامل. خطا در تشخیص حروف ابتدایی.
68 اشتباه داپامین و دوبوتامین پرستار در بیمار با شوک کاردیوژنیک، دوبوتامین را به جای داپامین (بر اساس دستور شفاهی) تجویز می‌کند. پاسخ همودینامیک متفاوت، عدم بهبودی شوک. شباهت اسمی، دستور شفاهی بدون تکرار. خطا در تمایز داروهای وازواکتیو.
69 اشتباه آموکسی‌سیلین و آمپی‌سیلین پرستار آموکسی‌سیلین خوراکی را به جای آمپی‌سیلین وریدی برای بیمار با سپسیس تجویز می‌کند. درمان ناکافی عفونت شدید، پیشرفت سپسیس. شباهت اسمی، عدم توجه به راه تجویز. خطا در انتخاب شکل دارویی.
70 اشتباه لازیکس و لوسارتان پرستار "لازیکس" (فوروزماید) را به جای "لوسارتان" (آنتی‌هایپرتانسیو) برای بیمار با فشار خون بالا تجویز می‌کند. دیورز شدید، هیپوکالمی، افت فشار خون. شباهت اسمی، هر دو برای فشار خون تجویز می‌شوند. خطا در تمایز مکانیسم اثر.
71 تزریق پتاسیم غلیظ پرستار آمپول پتاسیم کلراید غلیظ را بدون رقیق‌سازی و به صورت بولوس وریدی تزریق می‌کند. ایست قلبی ناگهانی، مرگ. عدم آگاهی از خطر، عجله، عدم برچسب "پرخطر". خطای فاجعه‌بار در تجویز الکترولیت.
72 انسولین با دوز ۱۰ برابر پرستار به جای ۵ واحد انسولین رگولار، ۵۰ واحد (نصف ویال) تزریق می‌کند. هیپوگلیسمی مقاوم، کما، آسیب مغزی. خستگی، اشتباه در محاسبه، عدم دوباره‌چک . خطای دوز در داروی پرخطر.
73 هپارین با غلظت اشتباه پرستار ویال هپارین ۵۰۰۰ واحد/میلی‌لیتر را با ویال ۱۰۰۰ واحد/میلی‌لیتر اشتباه گرفته و ۵ برابر دوز تزریق می‌کند. خونریزی داخلی گسترده، هماتوم مغزی. وجود غلظت‌های مختلف در بخش، عدم توجه به برچسب. خطا در انتخاب غلظت دارو.
74 تزریق داخل وریدی وین‌کریستین پرستار داروی وین‌کریستین (باید داخل نخاعی) را به اشتباه داخل وریدی تزریق می‌کند. نوروپاتی محیطی شدید، فلج، مرگ. عدم برچسب‌گذاری واضح، خطای ارتباطی. خطای فاجعه‌بار در راه تجویز.
75 انفوزیون سریع آمینوفیلین پرستار آمینوفیلین را به صورت بولوس سریع در بیمار آسماتیک تزریق می‌کند. تاکی‌کاردی شدید، آریتمی، تشنج. عجله، عدم آگاهی از خطرات. سرعت بالای انفوزیون داروی پرخطر.
76 تجویز مخدر با دوز بالا پرستار به جای ۲ میلی‌گرم مورفین، ۱۰ میلی‌گرم (یک آمپول کامل) تزریق می‌کند. دیسترس تنفسی، آپنه، نیاز به نالوکسان. عدم دقت در کشیدن دوز، عجله. خطا در دوز داروی مخدر.
77 تجویز همزمان وارفارین و هپارین بدون کنترل پرستار بدون توجه به تداخل و نیاز به کنترل دقیق، هر دو دارو را همزمان تجویز می‌کند. افزایش خطر خونریزی شدید. عدم آگاهی از پروتکل bridging، عدم چک INR. خطا در مدیریت تداخلات.
78 عدم کنترل قند قبل از انسولین پرستار بدون اندازه‌گیری قند خون مویرگی، انسولین رگولار را بر اساس قند ۶ ساعته قبل تجویز می‌کند. هیپوگلیسمی شدید اگر قند بیمار کاهش یافته باشد. عجله، عدم دسترسی به گلوکومتر. خطای زنجیره‌ای در ارزیابی قبل از دارو.
79 تجویز متوترکسات روزانه به جای هفتگی پرستار برای بیمار روماتیسمی، متوترکسات را روزانه به جای هفتگی تجویز می‌کند. میلوتوکسیسیتی شدید، پانسیتوپنی، مرگ. عدم آگاهی از رژیم درمانی، دستور ناقص. خطای فاجعه‌بار در فاصله دوز.
80 تزریق داخل شریانی سدیم تیوپنتال پرستار در اتاق عمل، سدیم تیوپنتال را داخل شریان تزریق می‌کند. گانگرن اندام، قطع عضو. عدم بررسی بازگشت خون وریدی، عجله. خطا در تشخیص ورید از شریان.
81 حق بیمار: عدم مشاوره قبل از دارو پرستار بدون توضیح و گرفتن رضایت، داروی جدید را به بیمار هوشیار می‌دهد و بیمار از عوارض آگاه نیست. واکنش آلرژیک غیرمنتظره، ترس و اضطراب. عجله، عدم رعایت حقوق بیمار. خطای ارتباطی و اخلاقی.
82 حق دارو: عدم چک کردن تاریخ انقضا پرستار از ویال منقضی آتروپین در کد احیا استفاده می‌کند. عدم پاسخ به احیا، مرگ. عدم گردش دوره‌ای داروها، سیستم ناکارآمد. خطای کنترل کیفیت.
83 حق دوز: عدم توجه به دوز بر اساس وزن پرستار در کودک چاق، دوز بر اساس وزن ایده‌آل را محاسبه نمی‌کند. دوز بیش از حد برای داروی چربی‌دوست. عدم آگاهی از فارماکوکینتیک در چاقی. خطا در محاسبه دوز.
84 حق راه: عدم توجه به انفوزیون از راه شریانی پرستار داروی وریدی را از راه کاتتر شریانی تزریق می‌کند. اسپاسم شریانی، ایسکمی اندام. عدم برچسب‌گذاری لاین‌ها، آموزش ناکافی. خطا در تشخیص راه.
85 حق زمان: عدم تطبیق با ریتم شبانه‌روزی پرستار کورتیکواستروئید را شب هنگام (به جای صبح) تجویز می‌کند. اختلال در محور هیپوفیز-آدرنال، بی‌خوابی. عدم آگاهی از ریتم سیرکادین. خطا در زمان‌بندی فیزیولوژیک.
86 تداخل وارفارین و آنتی‌بیوتیک پرستار بدون اطلاع‌رسانی به پزشک، برای بیمار وارفارینی آنتی‌بیوتیک خوراکی تجویز می‌کند. افزایش INR، خونریزی. عدم آگاهی از تداخلات، عدم گزارش به پزشک. خطا در مانیتورینگ تداخلات.
87 تداخل دیگوکسین و آمبدارون پرستار آمبدارون را برای بیمار تحت درمان با دیگوکسین تجویز می‌کند و سطح دیگوکسین را چک نمی‌کند. مسمومیت با دیگوکسین، آریتمی. عدم آگاهی از افزایش سطح دیگوکسین با آمبدارون. خطا در مدیریت داروهای با تداخل شدید.
88 تداخل لیتیوم و دیورتیک پرستار هیدروکلروتیازید را برای بیمار تحت درمان با لیتیوم تجویز می‌کند. افزایش سطح لیتیوم، مسمومیت، نوروتوکسیسیتی. عدم آگاهی از تداخل، عدم کنترل سطح سرمی. خطا در پیش‌بینی تداخل.
89 تداخل سایمتیدین و فنیتوئین پرستار سایمتیدین را برای بیمار تحت درمان با فنیتوئین تجویز می‌کند. افزایش سطح فنیتوئین، مسمومیت، آتاکسی، نیستاگموس. عدم آگاهی از مهار آنزیمی سایمتیدین. خطا در تداخلات متابولیک.
90 تداخل ماکرولیدها و استاتین‌ها پرستار آزیترومایسین را برای بیمار تحت درمان با آتورواستاتین تجویز می‌کند. رابدومیولیز، نارسایی کلیوی. عدم آگاهی از خطر ایست قلبی با ترکیب ماکرولید و استاتین. خطا در پیش‌بینی عوارض جدی.
91 تداخل مهارکننده‌های ACE و پتاسیم پرستار پتاسیم خوراکی را برای بیمار تحت درمان با لیزینوپریل تجویز می‌کند. هیپرکالمی شدید، آریتمی. عدم چک الکترولیت‌ها، عدم آگاهی. خطا در مدیریت الکترولیت‌ها.
92 تداخل پروپرانولول و انسولین پرستار پروپرانولول را برای بیمار دیابتی تحت درمان با انسولین تجویز می‌کند. پوشیده شدن علائم هیپوگلیسمی (تاکی‌کاردی)، هیپوگلیسمی بدون علامت. عدم آگاهی از پوشش علائم. خطا در انتخاب داروی بلوک‌کننده بتا.
93 تداخل ریفامپین و وارفارین پرستار ریفامپین را برای بیمار وارفارینی تجویز می‌کند و INR را کنترل نمی‌کند. کاهش شدید INR، ترومبوز. عدم آگاهی از القای آنزیمی ریفامپین. خطا در مانیتورینگ درمان.
94 تداخل تتراسایکلین و کلسیم پرستار آنتی‌بیوتیک تتراسایکلین را همزمان با شیر یا آنتی‌اسید حاوی کلسیم به بیمار می‌دهد. کاهش جذب تتراسایکلین، شکست درمان. عدم آموزش به بیمار، عدم رعایت فاصله زمانی. خطا در مدیریت تداخلات غذایی.
95 تداخل فنوباربیتال و والپروات پرستار فنوباربیتال را برای بیمار تحت درمان با والپروات تجویز می‌کند و سطح سرمی را چک نمی‌کند. افزایش سطح فنوباربیتال، مسمومیت. عدم آگاهی از مهار متابولیسم. خطا در داروهای ضدصرع.
96 تجویز پنی‌سیلین به بیمار با آلرژی ثبت‌شده پرستار بدون چک کردن برگه آلرژی، آنتی‌بیوتیک پنی‌سیلین را برای بیمار با سابقه آنافیلاکسی به پنی‌سیلین تجویز می‌کند. شوک آنافیلاکسی، ایست تنفسی، مرگ. عدم بررسی تاریخچه آلرژی، عدم توجه به النگوی قرمز. خطای فاجعه‌بار در شناسایی آلرژی.
97 تجویف سفالوسپورین به بیمار با آلرژی به پنی‌سیلین پرستار بدون مشورت با پزشک، سفتریاکسون را برای بیمار با سابقه آنافیلاکسی به پنی‌سیلین تجویز می‌کند. واکنش آلرژیک متقاطع، آنافیلاکسی. عدم آگاهی از حساسیت متقاطع (۱۰-۵٪). خطا در مدیریت آلرژی متقاطع.
98 تجویز آسپیرین به بیمار با آلرژی به NSAIDs پرستار آسپیرین را برای بیمار با سابقه کهیر و آنژیوادم ناشی از ایبوپروفن تجویز می‌کند. حمله آسم ناشی از آسپیرین، آنافیلاکسی. عدم توجه به حساسیت متقاطع بین NSAIDs. خطا در تشخیص کلاس دارویی.
99 تجویز ماده حاجب یددار بدون پروفیلاکسی پرستار برای بیمار با سابقه واکنش به ماده حاجب، قبل از سی‌تی اسکن با کنتراست، پروفیلاکسی آنتی‌هیستامین و کورتیکواستروئید را فراموش می‌کند. واکنش آلرژیک شدید به ماده حاجب. عدم هماهنگی با رادیولوژی، عدم چک تاریخچه. خطا در پیش‌درمانی بیماران پرخطر.
100 تجویز داروی حاوی سولفا به بیمار با آلرژی به سولفا پرستار کوتریموکسازول (حاوی سولفامتوکسازول) را برای بیمار با سابقه سندرم استیونس-جانسون به سولفا تجویز می‌کند. عود سندرم استیونس-جانسون، مرگ. عدم آگاهی از نام داروهای حاوی سولفا. خطای فاجعه‌بار در بیمار با آلرژی شدید.
101 عدم ارزیابی خطر سقوط در پذیرش پرستار در زمان پذیرش بیمار مسن، ارزیابی خطر سقوط را انجام نمی‌دهد و بیمار را در رده کم‌خطر دسته‌بندی می‌کند. سقوط بیمار در همان شب اول بستری و شکستگی لگن. عدم آگاهی از پروتکل‌های ارزیابی، عجله در پذیرش . قصور در تکمیل چک‌لیست استاندارد ارزیابی.
102 عدم تجدید ارزیابی پس از تغییر وضعیت پرستار پس از اضافه شدن داروی جدید آرام‌بخش برای بیمار، ارزیابی مجدد خطر سقوط انجام نمی‌دهد. سرگیجه ناشی از داروی جدید منجر به سقوط هنگام راه رفتن. عدم توجه به تداخلات دارویی و عوارض جانبی . عدم به‌روزرسانی پلن مراقبتی بر اساس تغییرات.
103 نادیده گرفتن سابقه سقوط قبلی پرستار در مصاحبه با خانواده، سابقه ۲ بار سقوط در منزل را ثبت نمی‌کند. سقوط مجدد در بیمارستان با همان الگوی قبلی. عدم توجه به تاریخچه دقیق بیمار، کمبود وقت . خطا در اخذ و ثبت تاریخچه پزشکی.
104 عدم ارزیابی اختلال شناختی پرستار در بیمار با آلزایمر پیشرفته، سطح هوشیاری و قضاوت بیمار را ارزیابی نمی‌کند. بیمار بدون همراه از تخت پایین آمده و دچار سقوط می‌شود. فرض بر این که بیمار توانایی درخواست کمک دارد . عدم استفاده از ابزارهای غربالگری شناختی.
105 عدم بررسی داروهای افزایش‌دهنده خطر سقوط پرستار برای بیمار تحت درمان با بنزودیازپین و دیورتیک، برنامه پیشگیری از سقوط تنظیم نمی‌کند. بیمار حین مراجعه به سرویس بهداشتی به دلیل سرگیجه و افت فشار، سقوط می‌کند. بی‌توجهی به عوارض داروهای پرخطر (FRIDs) . خطا در تحلیل ریسک دارویی.
106 عدم ارزیابی افت فشار خون ارتواستاتیک پرستار برای بیمار با شکایت سرگیجه هنگام بلند شدن، علائم حیاتی نشسته و ایستاده را بررسی نمی‌کند. بیمار پس از بلند شدن از تخت، سنکوپ کرده و با سر به زمین برخورد می‌کند. عدم آگاهی از پروتکل اندازه‌گیری فشار خون ارتواستاتیک . قصور در انجام پروسیجر استاندارد اندازه‌گیری.
107 عدم ارزیابی تعادل و راه رفتن پرستار برای بیمار با راه رفتن نامتعادل، تست "Get Up and Go" را انجام نمی‌دهد . بیمار حین راه رفتن بدون واکر تعادل خود را از دست داده و سقوط می‌کند. فرض بر این که بیمار با کمک خانواده راه می‌رود. عدم انجام ارزیابی عملکردی mobility.
108 عدم ارزیابی بینایی پرستار به مشکل بینایی بیمار که با آب مروارید مواجه است توجه نمی‌کند. بیمار به دلیل دید ضعیف، مانع زمینی را ندیده و زمین می‌خورد . عدم پرسش در مورد مشکلات بینایی. قصور در غربالگری بینایی.
109 عدم ارزیابی بی‌اختیاری ادرار پرستار برای بیمار با تکرر ادرار شبانه، برنامه دفع تنظیم نمی‌کند. بیمار با عجله به سمت سرویس بهداشتی حرکت کرده و در راه سقوط می‌کند. عدم توجه به نیازهای فیزیولوژیک بیمار . خطا در برنامه‌ریزی مراقبتی.
110 عدم ارزیابی کفش و لباس مناسب پرستار به دمپایی لیز و بلندی لباس بیمار توجه نمی‌کند. بیمار به دلیل لیز خوردن دمپایی یا گیر کردن لباس، زمین می‌خورد. عدم آموزش به بیمار و همراه در مورد پوشش مناسب. قصور در بازرسی ایمنی محیطی.
111 بالا نبردن حفاظ‌های تخت پرستار پس از جاگذاری بیمار مسن و دچار دلیریوم روی تخت، حفاظ‌های کناری تخت (rail) را بالا نمی‌زند. سقوط از تخت در نیمه شب، شکستگی لگن . عدم ارزیابی سطح هوشیاری، خستگی ناشی از شیفت . قصور در فعال‌سازی مکانیسم‌های حفاظتی.
112 قرار ندادن زنگ خطر در دسترس پرستار زنگ اخبار را دور از دسترس بیمار نیمه‌فلج قرار می‌دهد. بیمار برای درخواست کمک نمی‌تواند زنگ را بزند، تلاش برای بلند شدن و سقوط. عدم بررسی دسترسی بیمار به وسایل ارتباطی. خطا در چیدمان محیط بیمار.
113 عدم فعال‌سازی ترمز تخت و ویلچر پرستار پس از انتقال بیمار به تخت، ترمز چرخ‌ها را فعال نمی‌کند. تخت با کوچک‌ترین حرکت بیمار جابجا شده و بیمار سقوط می‌کند. عجله در جابجایی، عدم آموزش به بیمار. قصور در قفل کردن ترمز تجهیزات.
114 عدم استفاده از تشک‌های ضد سقوط برای بیمار با سابقه تشنج و بی‌قراری، تشک کنار تخت (fall mat) قرار داده نمی‌شود. بیمار حین تشنج از تخت سقوط کرده و دچار ضربه به سر می‌شود. عدم پیش‌بینی حوادث احتمالی. عدم تجهیز محیط به وسایل ایمنی.
115 عدم استفاده از آلارم هشدار سقوط پرستار برای بیمار مبتلا به زوال عقل که تمایل به بلندشدن مکرر دارد، آلارم تخت را فعال نمی‌کند. بیمار بدون اطلاع کادر درمان بلند شده و در راهرو سقوط می‌کند. کمبود تجهیزات، فراموشی فعال‌سازی . خطا در استفاده از فناوری‌های کمکی.
116 رها کردن بیمار در حمام پرستار بیمار ضعیف و سرگیجه‌دار را بدون همراهی در حمام رها می‌کند. سقوط در حمام، شکستگی جمجمه و خونریزی مغزی. عدم ارزیابی توانایی ایستادن بیمار . عدم نظارت کافی بر بیمار پرخطر.
117 عدم همراهی بیمار در راهرو پرستار به بیمار با عصا که تازه از تخت بلند شده، اجازه می‌دهد تنهایی راه برود. سرگیجه ناگهانی و سقوط در راهرو. عدم رعایت پروتکل "اولین بار بلند شدن با کمک". خطا در قضاوت بالینی.
118 نور نامناسب محیط پرستار در طول شب، نور راهرو و اتاق را به حدی کم می‌کند که بیمار مسن مسیر را نمی‌بیند. بیمار برای مراجعه به سرویس بهداشتی، با مانع برخورد کرده و زمین می‌خورد. عدم توجه به نیازهای بینایی سالمندان. قصور در مدیریت ایمنی محیطی.
119 عدم رفع موانع از مسیر پرستار وسایل اضافی، کابل‌ها و تجهیزات را در مسیر بیمار رها می‌کند. بیمار به کابل مانیتور یا پایه سرم گیر کرده و سقوط می‌کند. بی‌توجهی به نظم و ایمنی راهروها. خطا در سازماندهی محیط.
120 کف لغزنده و خیس پرستار پس از تمیز کردن کف، تابلو "احتیاط: کف لغزنده" قرار نمی‌دهد. بیمار روی کف خیس لیز خورده و سقوط می‌کند. عدم هماهنگی با واحد نظافت. قصور در هشداردهی خطرات محیطی.
121 عدم آموزش در مورد خطر سقوط پرستار به بیمار و خانواده در مورد پرخطر بودن بیمار و لزوم کمک خواستن آموزش نمی‌دهد. بیمار تصور می‌کند توانایی تنهایی رفتن به سرویس را دارد و سقوط می‌کند. عدم مشارکت بیمار و خانواده در برنامه پیشگیری . قصور در آموزش به بیمار.
122 عدم آموزش در مورد عوارض داروها پرستار به بیمار تحت درمان با داروی کاهنده فشار خون، در مورد سرگیجه احتمالی هنگام بلند شدن سریع آموزش نمی‌دهد. بیمار به سرعت از تخت بلند شده، دچار سرگیجه و سقوط می‌شود. عدم آگاهی از عوارض دارویی. خطا در آموزش خودمراقبتی.
123 عدم آموزش استفاده از وسایل کمک حرکتی پرستار نحوه صحیح استفاده از واکر یا عصا را به بیمار آموزش نمی‌دهد. بیمار با تکنیک اشتباه از واکر استفاده کرده و تعادل خود را از دست می‌دهد. فرض بر این که بیمار می‌داند چگونه استفاده کند. عدم ارزیابی مهارت استفاده از وسایل.
124 عدم آموزش در مورد تعویض وضعیت آهسته پرستار به بیمار توصیه نمی‌کند که ابتدا بنشیند، سپس بلند شود. بیمار سریع از حالت درازکش به ایستاده تغییر وضعیت داده و سنکوپ می‌کند. عدم آگاهی از فیزیولوژی افت فشار خون وضعیتی. قصور در آموزش تکنیک‌های ایمن.
125 عدم آموزش در مورد کفش مناسب پرستار به بیمار در مورد خطرات دمپایی بدون پاشنه و لیز آموزش نمی‌دهد. بیمار با دمپایی لیز راه رفته و سر می‌خورد. بی‌توجهی به جزئیات پیشگیرانه. خطا در آموزش ایمنی.
126 عدم آموزش در مورد زمان درخواست کمک پرستار به بیمار تاکید نمی‌کند که حتی برای مسافت کوتاه هم زنگ بزند. بیمار تصور می‌کند مسیر کوتاه را می‌تواند برود و در میان راه زمین می‌خورد. عدم درک روانشناسی بیماران مستقل. قصور در تعیین مرزهای ایمنی.
127 عدم آموزش به خانواده در مورد خطرات پرستار به همراه بیمار که شب در کنار بیمار می‌خوابد، در مورد خطر سقوط و پیشگیری آموزش نمی‌دهد. خانواده هنگام خواب، حفاظ را پایین می‌آورند و بیمار سقوط می‌کند. عدم مشارکت خانواده در برنامه مراقبتی . خطا در ارتباط با خانواده.
128 عدم آموزش در مورد خطر مصرف همزمان چند دارو پرستار به بیمار پلی‌فارماسی (چنددارویی) در مورد تشدید سرگیجه با مصرف همزمان داروها آموزش نمی‌دهد. بیمار پس از مصرف همزمان داروهای فشار خون و آرام‌بخش، حین راه رفتن سقوط می‌کند. عدم آگاهی از اثر تجمعی داروها. قصور در آموزش تداخلات.
129 عدم استفاده از مواد آموزشی پرستار از بروشورها و پوسترهای آموزشی پیشگیری از سقوط در بخش استفاده نمی‌کند . بیمار و خانواده اطلاعات کافی دریافت نمی‌کنند. کمبود وقت، عدم دسترسی به مواد آموزشی. خطا در بکارگیری منابع آموزشی.
130 عدم اطمینان از فهمیدن آموزش‌ها پرستار پس از آموزش، از بیمار نمی‌خواهد که مطالب را تکرار کند تا از فهمیدن اطمینان حاصل کند. بیمار به دلیل سطح سواد پایین یا اختلال شناختی، آموزش را متوجه نشده و رفتار پرخطر دارد. عدم ارزیابی درک بیمار. قصور در بازخوردگیری آموزشی.
131 سقوط هنگام انتقال از تخت به برانکارد دو پرستار حین انتقال بیمار با وابیل (تشک‌بران) از تخت به برانکارد، هماهنگی لازم را ندارند. پارگی عضلات کمر در بیمار و یا آسیب به خود پرستاران . کمبود نیروی کمکی، استفاده نکردن از وسایل مکانیکی. تکنیک نادرست لیفت و جابجایی.
132 سقوط هنگام نشستن روی صندلی پرستار بیمار را روی صندلی چرخدار می‌نشاند، اما ترمز را فعال نمی‌کند و صندلی جابجا می‌شود. بیمار روی زمین می‌افتد و دچار شکستگی مچ دست می‌شود. عجله، عدم بررسی ترمز قبل از نشستن. قصور در ایمن‌سازی تجهیزات.
133 سقوط هنگام استفاده از توالت پرستار بیمار را روی توالت می‌نشاند و بدون اطمینان از ثبات، او را رها می‌کند. بیمار تعادل خود را از دست داده و از روی توالت سقوط می‌کند. عدم وجود میله‌های کنار توالت، عجله . خطا در ارزیابی تعادل نشسته.
134 سقوط هنگام بلند شدن از صندلی پرستار به بیمار کمک می‌کند بلند شود، اما صندلی پشت سر او قرار ندارد و بیمار به عقب برمی‌گردد. بیمار روی لبه صندلی ننشسته و روی زمین سقوط می‌کند. عدم موقعیت‌یابی صحیح صندلی. تکنیک نادرست کمک به بلند شدن.
135 سقوط هنگام راه رفتن با کمک پرستار هنگام راه رفتن با بیمار با واکر، بیش از حد به بیمار نزدیک یا دور است و در صورت تلوتلو خوردن نمی‌تواند بگیرد. بیمار تعادل را از دست داده و با صورت به زمین می‌خورد. عدم آموزش تکنیک کمک به راه رفتن. خطا در وضعیت بدن حین کمک.
136 عدم استفاده از کمربند جابجایی پرستار برای جابجایی بیمار نیمه‌فلج از کمربند مخصوص (gait belt) استفاده نمی‌کند. دست پرستار لیز خورده و بیمار سقوط می‌کند. عدم دسترسی به تجهیزات، عجله. قصور در استفاده از وسایل ایمنی.
137 سقوط از ویلچر به جلو پرستار بیمار را در ویلچر می‌نشاند، اما زیرپایی‌ها را پایین نمی‌آورد یا ترمز را نمی‌کشد. بیمار برای برداشتن چیزی به جلو خم شده و از ویلچر بیرون می‌افتد. عدم آگاهی از خطر خم شدن به جلو در ویلچر. خطا در تنظیم صحیح ویلچر.
138 سقوط هنگام استفاده از آسانسور پرستار هنگام ورود به آسانسور، ابتدا ویلچر را وارد می‌کند و سپس خود وارد می‌شود و ویلچر به داخل کشیده شده و تعادلش کم می‌شود. ویلچر واژگون شده و بیمار به جلو پرتاب می‌شود. تکنیک نادرست ورود به آسانسور با ویلچر. خطا در اولویت‌بندی ورود/خروج.
139 سقوط هنگام خروج از وان پرستار برای بیمار ضعیف، ارتفاع مناسبی برای خروج از وان فراهم نمی‌کند و بیمار مجبور به بلند شدن ناگهانی می‌شود. سرگیجه و سقوط در وان. عدم وجود تجهیزات کمکی در حمام. خطا در برنامه‌ریزی حمام ایمن.
140 سقوط هنگام خوابیدن در تخت پرستار برای بیمار با بی‌قراری، تخت را در پایین‌ترین ارتفاع قرار نمی‌دهد. بیمار از تخت بلند بالا به پایین سقوط کرده و آسیب شدید می‌بیند. عدم تنظیم ارتفاع تخت متناسب با بیمار . قصور در تنظیم ایمن تخت.
141 جابجایی سریع بیمار پس از سقوط پرستار بدون انجام معاینه اولیه و ثابت‌سازی گردن، بلافاصله بیمار را بلند می‌کند. آسیب نخاعی ناشی از جابجایی نادرست. عدم آگاهی از پروتکل برخورد با سقوط . خطای فاجعه‌بار در پاسخ اولیه.
142 عدم بررسی علائم حیاتی پس از سقوط پرستار پس از سقوط، علائم حیاتی را کنترل نمی‌کند و بیمار را به تخت برمی‌گرداند. افت فشار خون تشخیص داده نمی‌شود و بیمار مجدداً سقوط می‌کند. عجله، کمبود وقت. قصور در ارزیابی پس از حادثه.
143 عدم معاینه کامل برای آسیب‌ها پرستار پس از سقوط، بیمار را از نظر شکستگی و آسیب معاینه کامل نمی‌کند. شکستگی لگن دیر تشخیص داده می‌شود. عدم دقت در معاینه فیزیکی. خطا در تشخیص زودهنگام آسیب.
144 عدم گزارش سقوط به پزشک پرستار سقوط بیمار بدون آسیب را به پزشک گزارش نمی‌دهد. علت سقوط (مثلاً TIA) بررسی نمی‌شود و بیمار مجدداً سقوط می‌کند. ترس از عواقب گزارش خطا. قصور در گزارش‌دهی حادثه.
145 عدم مستندسازی کامل سقوط پرستار جزئیات سقوط (زمان، مکان، علت، اقدامات انجام شده) را کامل ثبت نمی‌کند. تیم درمانی اطلاعات کافی برای پیشگیری ندارند. عجله، کمبود وقت. خطا در مستندسازی.
146 عدم بررسی علت ریشه‌ای سقوط پرستار پس از سقوط، تحلیل نمی‌کند که چرا سقوط رخ داده و چه عواملی نقش داشته‌اند. سقوط‌های مکرر با همان علت رخ می‌دهد. عدم تفکر انتقادی. قصور در تحلیل علت‌یابی.
147 عدم تجدید نظر در پلن مراقبتی پرستار پس از سقوط، برنامه مراقبتی را به‌روز نمی‌کند. همان شرایط خطرآفرین باقی می‌ماند و بیمار دوباره سقوط می‌کند. عدم توجه به اهمیت بازنگری پلن . خطا در مدیریت ریسک پس از حادثه.
148 عدم اطلاع به خانواده پس از سقوط پرستار به خانواده بیمار که سقوط کرده و دچار هماتوم شده است، اطلاع نمی‌دهد. شکایت خانواده و کاهش اعتماد به کادر درمان. ترس از برخورد. خطای اخلاقی و قانونی.
149 عدم پیگیری عوارض دیررس پرستار در ساعات بعد از سقوط، وضعیت بیمار را از نظر علائم دیررس (مانند هماتوم ساب‌دورال) پیگیری نمی‌کند. کاهش سطح هوشیاری ساعات بعد تشخیص داده نمی‌شود. عدم آگاهی از عوارض تأخیری. قصور در مانیتورینگ پس از حادثه.
150 سرزنش بیمار به جای تحلیل سیستم پرستار پس از سقوط، بیمار را به دلیل بلند شدن سرزنش می‌کند و ریشه‌های سیستم‌محور خطا را بررسی نمی‌کند. خطا تکرار می‌شود و فرهنگ ایمنی تضعیف می‌شود. عدم درک خطاهای انسانی و سیستمی. خطای رفتاری.
151 زمین لغزنده و مرطوب پرستار متوجه نشت آب از دستشویی نمی‌شود و آن را پاک نمی‌کند. بیمار روی زمین خیس لیز خورده و سقوط می‌کند. عدم بازرسی دوره‌ای محیط . قصور در ایمنی محیطی.
152 فرش و موکت نامناسب پرستار به لبه‌های برآمده موکت یا فرش در مسیر بیمار توجه نمی‌کند. پای بیمار به لبه موکت گیر کرده و زمین می‌خورد. بی‌توجهی به خطرات فیزیکی. خطا در نگهداری محیط.
153 پله و رمپ بدون نرده پرستار بیمار را از مسیری با رمپ بدون نرده راهنمایی می‌کند. بیمار تعادل خود را از دست داده و از رمپ سقوط می‌کند. عدم استانداردسازی محیطی. قصور در انتخاب مسیر ایمن.
154 مبلمان ناپایدار پرستار بیمار را روی صندلی لق و ناپایدار می‌نشاند. صندلی زیر بیمار خم شده و سقوط می‌کند. عدم بازرسی ایمنی مبلمان. خطا در انتخاب وسیله مناسب.
155 نبود میله‌های دستگیره در راهرو پرستار برای بیمار با اختلال تعادل، از وجود میله‌های دستگیره در طول مسیر اطمینان حاصل نمی‌کند. بیمار جایی برای گرفتن ندارد و سقوط می‌کند. عدم تطابق محیط با نیاز بیمار. خطای طراحی محیطی.
156 ارتفاع نامناسب تخت پرستار تخت را برای بیمار کوتاه‌قامت بیش از حد بالا تنظیم می‌کند. پاهای بیمار هنگام نشستن به زمین نمی‌رسد و هنگام پایین آمدن سقوط می‌کند. عدم تنظیم فردی تجهیزات . خطا در ارگونومی.
157 نبود میله در سرویس بهداشتی پرستار به نبود میله در کنار توالت توجه نمی‌کند و بیمار را بدون کمک رها می‌کند. بیمار حین بلند شدن از توالت تعادل نداشته و سقوط می‌کند . عدم گزارش خطرات محیطی. قصور در پیگیری اصلاح محیط.
158 سیم‌های آویزان و کابل‌ها پرستار سیم مانیتور و کابل اکسیژن را در مسیر بیمار جمع نمی‌کند. بیمار به سیم‌ها گیر کرده و سقوط می‌کند. بی‌نظمی در مدیریت تجهیزات. خطا در سازماندهی محیط.
159 نور کافی نبودن پله‌ها پرستار اطمینان نمی‌یابد که پله‌ها نور کافی دارند. بیمار پله را نمی‌بیند و سقوط می‌کند. عدم توجه به روشنایی. قصور در بازرسی ایمنی.
160 دمای نامناسب محیط پرستار به گرمای بیش از حد بخش توجه نمی‌کند که باعث ضعف و سرگیجه بیماران می‌شود. بیمار در اثر گرمازدگی دچار ضعف و سقوط می‌شود. بی‌توجهی به شرایط محیطی. خطا در مدیریت اقلیمی.
161 عدم نظارت بر بیماران دچار دلیریوم پرستار بیمار دچار دلیریوم پس از جراحی را بدون نظارت در تخت رها می‌کند. بیمار از تخت خارج شده، در راهرو سرگردان شده و سقوط می‌کند. عدم شناسایی دوره‌های بی‌قراری . قصور در نظارت ویژه.
162 عدم تخصیص همراه برای بیمار پرخطر پرستار برای بیمار با سابقه سقوط مکرر، همراه تعیین نمی‌کند. بیمار مجدداً سقوط می‌کند. کمبود نیروی انسانی . خطا در تخصیص منابع.
163 عدم بازدیدهای دوره‌ای پرستار در شیفت شب، بیماران پرخطر را هر ساعت ویزیت نمی‌کند. بیمار ساعات طولانی بدون نظارت رها شده و هنگام تلاش برای رفتن به سرویس سقوط می‌کند. بار کاری بالا، کمبود نیرو. قصور در برنامه بازدید.
164 عدم نظارت بر بیماران تحت تاثیر داروهای آرام‌بخش پرستار بیمار تازه داروی آرام‌بخش دریافت کرده را تنها می‌گذارد. بیمار با وجود خواب‌آلودگی، بلند شده و سقوط می‌کند. عدم آگاهی از زمان اوج اثر دارو. خطا در زمان‌بندی نظارت.
165 عدم نظارت در زمان جابجایی شیفت پرستار در زمان تحویل شیفت، توجه کافی به بیماران پرخطر ندارد. بیمار در این فاصله زمانی از تخت سقوط می‌کند. اختلال در ارتباط بین شیفتی. خطای انتقال مسئولیت.
166 عدم نظارت در زمان شلوغی بخش پرستار در ساعات شلوغ (مثلاً زمان ویزیت پزشک) به بیماران پرخطر توجه کافی ندارد. بیمار بدون مراقب بلند شده و سقوط می‌کند. عدم اولویت‌بندی صحیح. خطا در مدیریت زمان.
167 عدم نظارت بر بیماران با سوند ادراری پرستار بیمار با سوند را که ممکن است سعی کند به تنهایی به سرویس برود، تحت نظر ندارد. بیمار با سوند بلند شده، زمین خورده و سوند خارج می‌شود. عدم آگاهی از رفتارهای پرخطر. قصور در پیش‌بینی رفتار.
168 عدم نظارت بر بیماران با اختلال بینایی پرستار بیمار نابینا را بدون کمک برای برداشتن وسایل رها می‌کند. بیمار برای برداشتن لیوان آب تلاش کرده و سقوط می‌کند. عدم درک محدودیت بیمار. خطا در تطبیق مراقبت با نیاز.
169 عدم نظارت بر بیماران دچار تشنج پرستار بیمار با صرع را در تخت بلند و بدون حفاظ رها می‌کند. بیمار حین تشنج از تخت سقوط می‌کند. عدم پیش‌بینی تشنج. قصور در محافظت از بیمار.
170 عدم استفاده از دوربین‌های نظارتی پرستار از سیستم‌های نظارت تصویری موجود برای پایش بیماران پرخطر استفاده نمی‌کند. بیمار سقوط می‌کند اما کسی متوجه نمی‌شود. عدم بهره‌گیری از فناوری. خطا در استفاده از تجهیزات.
171 عدم آگاهی از عوارض داروهای خواب‌آور پرستار به بیمار تحت درمان با زولپیدم، در مورد خواب‌آلودگی صبحگاهی آموزش نمی‌دهد. بیمار صبح هنگام بلند شدن، دچار سرگیجه و سقوط می‌شود. بی‌توجهی به نیمه‌عمر داروها . قصور در آموزش عوارض دارویی.
172 عدم توجه به داروهای ادرارآور پرستار برای بیمار تحت درمان با فوروزماید، برنامه دفع تنظیم نمی‌کند. بیمار با عجله برای دفع ادرار، سقوط می‌کند. عدم درک ارتباط دارو و نیاز فیزیولوژیک. خطا در برنامه‌ریزی مراقبتی.
173 عدم توجه به داروهای ضد روان‌پریشی پرستار برای بیمار تحت درمان با هالوپریدول، ارزیابی تعادل انجام نمی‌دهد. بیمار دچار عوارض اکستراپیرامیدال و سقوط می‌شود. عدم آگاهی از عوارض حرکتی . قصور در مانیتورینگ عوارض.
174 عدم توجه به داروهای ضدافسردگی پرستار برای بیمار تحت درمان با SSRI، ارزیابی افت فشار خون انجام نمی‌دهد. بیمار دچار افت فشار وضعیتی و سقوط می‌شود. بی‌توجهی به عوارض شایع. خطا در پایش عوارض.
175 عدم توجه به پلی‌فارماسی پرستار به ترکیب چند داروی آرام‌بخش، ضدافسردگی و ضد فشار خون در یک بیمار توجه نمی‌کند. اثر تجمعی داروها منجر به خواب‌آلودگی شدید و سقوط می‌شود. عدم بررسی تداخلات دارویی . خطا در مدیریت دارویی.
176 عدم توجه به شروع داروی جدید پرستار پس از شروع داروی جدید ضد فشار خون، ارزیابی مجدد خطر سقوط انجام نمی‌دهد. بیمار با اولین دوز دارو دچار افت فشار و سقوط می‌شود. عدم آگاهی از دوره تطابق با داروی جدید. قصور در پایش پس از مداخله.
177 عدم توجه به قطع ناگهانی دارو پرستار پس از قطع ناگهانی بنزودیازپین، علائم ترک و بی‌قراری را کنترل نمی‌کند. بیمار دچار بی‌قراری ناشی از ترک شده و سقوط می‌کند. عدم آگاهی از سندرم ترک. خطا در مدیریت قطع دارو.
178 عدم توجه به داروهای ضد صرع پرستار برای بیمار تحت درمان با فنیتوئین، سطح دارو و علائم آتاکسی را کنترل نمی‌کند. بیمار دچار آتاکسی و عدم تعادل ناشی از سطح بالای دارو شده و سقوط می‌کند. عدم آگاهی از محدوده درمانی. قصور در مانیتورینگ درمانی.
179 عدم توجه به داروهای ضد آریتمی پرستار برای بیمار تحت درمان با دیگوکسین، علائم مسمومیت (تهوع، تاری دید) را کنترل نمی‌کند. بیمار دچار سرگیجه ناشی از مسمومیت و سقوط می‌شود. عدم آگاهی از علائم مسمومیت. خطا در پایش عوارض.
180 عدم گزارش داروهای پرخطر به پزشک پرستار ترکیب داروهای افزایش‌دهنده خطر سقوط را به پزشک گزارش نمی‌دهد. فرصت تعدیل یا قطع داروهای غیرضروری از دست می‌رود. عدم مشارکت در تجویز منطقی دارو . قصور در advocacy برای بیمار.
181 استفاده از واکر نامناسب پرستار برای بیمار با تعادل ضعیف، واکر استاندارد تجویز می‌کند در حالی که به واکر چهارچرخ نیاز دارد. بیمار با واکر ساده تعادل ندارد و سقوط می‌کند. عدم ارجاع به کاردرمانگر یا فیزیوتراپ . خطا در انتخاب وسیله مناسب.
182 ارتفاع نامناسب واکر پرستار ارتفاع واکر را متناسب با قد بیمار تنظیم نمی‌کند. بیمار خمیده راه می‌رود، کمر درد می‌گیرد و تعادل را از دست می‌دهد. عدم آموزش تنظیم وسیله. قصور در تنظیم ارگونومیک.
183 نوک لاستیکی فرسوده واکر پرستار به فرسودگی نوک لاستیکی واکر توجه نمی‌کند. واکر روی زمین لیز خورده و بیمار سقوط می‌کند. عدم بازرسی دوره‌ای وسایل. خطا در نگهداری تجهیزات.
184 استفاده از عصا برای بیمار ناتوان پرستار برای بیمار با ضعف شدید اندام تحتانی، از عصا به جای واکر استفاده می‌کند. بیمار تحمل وزن روی پا را ندارد و سقوط می‌کند. عدم ارزیابی قدرت عضلانی. قصور در تشخیص نیاز.
185 عدم آموزش استفاده صحیح از واکر پرستار نحوه صحیح راه رفتن با واکر (حرکت همزمان واکر و پای مخالف) را آموزش نمی‌دهد. بیمار با تکنیک اشتباه راه می‌رود و تعادل ندارد. فرض بر این که همه می‌دانند چگونه استفاده کنند. خطا در آموزش مهارت.
186 ویلچر نامناسب با ابعاد بدن پرستار بیمار را در ویلچری می‌نشاند که برای او گشاد است. بیمار در ویلچر جابجا می‌شود و برای ثابت ماندن دست و پا می‌زند و سقوط می‌کند . عدم تطابق ویلچر با بیمار. خطا در انتخاب وسیله.
187 عدم وجود تکیه‌گاه جانبی در ویلچر پرستار برای بیمار همی‌پلژ (نیمه‌فلج)، از ویلچر بدون تکیه‌گاه جانبی استفاده می‌کند. بیمار به سمت ضعیف متمایل شده و از ویلچر سقوط می‌کند. عدم توجه به نیازهای خاص. قصور در تجهیز ویلچر.
188 ترمز معیوب ویلچر پرستار از ویلچر با ترمز خراب استفاده می‌کند و به تعمیرکار گزارش نمی‌دهد. هنگام نشستن بیمار، ویلچر حرکت کرده و سقوط می‌کند. عدم بررسی ایمنی تجهیزات. خطا در کنترل کیفیت.
189 عدم وجود کمربند در ویلچر پرستار برای بیمار بی‌قرار، از ویلچر بدون کمربند ایمنی استفاده می‌کند. بیمار از ویلچر بلند شده و سقوط می‌کند. عدم آگاهی از نیازهای ایمنی. قصور در تجهیزات ایمنی.
190 استفاده از وسایل کمک حرکتی متعلق به دیگران پرستار واکر بیمار دیگر را بدون تنظیم به بیمار جدید می‌دهد. ارتفاع واکر نامناسب است و بیمار سقوط می‌کند. کمبود تجهیزات، عجله. خطا در اشتراک‌گذاری وسایل.
191 عدم هماهنگی در تیم مراقبتی پرستار شیفت شب، خطر بالای سقوط بیمار را به پرستار شیفت صبح گزارش نمی‌دهد. پرستار صبح از پرخطر بودن بیمار بی‌خبر است و اقدامات پیشگیرانه را انجام نمی‌دهد. تحویل شیفت ناقص . خطای ارتباطی در گزارش.
192 عدم مشارکت بیمار در برنامه پیشگیری پرستار برنامه پیشگیری از سقوط را بدون نظرخواهی از بیمار تدوین می‌کند. بیمار به برنامه تعهد ندارد و همکاری نمی‌کند . عدم رویکرد patient-centered. قصر در مشارکت‌دهی.
193 نادیده گرفتن تفاوت‌های فرهنگی پرستار برای بیمار مسلمانی که نیاز به نماز خواندن دارد (با تغییر وضعیت مکرر)، برنامه پیشگیری مناسب ندارد. بیمار حین تغییر وضعیت برای نماز سقوط می‌کند. عدم توجه به نیازهای فرهنگی. خطا در مراقبت فرهنگی.
194 عدم برنامه‌ریزی برای زمان‌های پرخطر پرستار برای زمان جابجایی بین شیفت یا زمان شلوغی بخش، برنامه نظارت intensified ندارد. بیمار در این زمان‌ها سقوط می‌کند. عدم تحلیل الگوهای زمانی سقوط . خطا در برنامه‌ریزی.
195 عدم بررسی علل روان‌شناختی سقوط پرستار به افسردگی و بی‌توجهی بیمار به ایمنی توجه نمی‌کند. بیمار به دلیل بی‌توجهی به خطرات، رفتار پرخطر دارد و سقوط می‌کند. عدم درک ارتباط روان با سقوط. قصور در ارزیابی جامع.
196 عدم توجه به سوءتغذیه و ضعف عضلانی پرستار به کاهش وزن و ضعف عضلانی بیمار توجه نمی‌کند. بیمار به دلیل ضعف شدید حین راه رفتن زانو خم کرده و سقوط می‌کند. عدم ارزیابی تغذیه‌ای. خطا در مراقبت جامع.
197 عدم توجه به خستگی مفرط بیمار پرستار به خستگی بیمار پس از فیزیوتراپی سنگین توجه نمی‌کند. بیمار با وجود خستگی تلاش می‌کند راه برود و سقوط می‌کند. عدم ارزیابی سطح انرژی. قصور در تطبیق فعالیت با توان.
198 عدم توجه به عفونت و تب پرستار به تب و ضعف ناشی از عفونت بیمار توجه نمی‌کند. بیمار به دلیل ضعف ناشی از تب، حین راه رفتن سقوط می‌کند. عدم ارتباط بین عفونت و خطر سقوط. خطا در ارزیابی بالینی.
199 عدم توجه به کم‌خوابی پرستار به بی‌خوابی و خستگی ناشی از آن در بیمار توجه نمی‌کند. بیمار به دلیل خواب‌آلودگی، حین راه رفتن تعادل ندارد و سقوط می‌کند. بی‌توجهی به کیفیت خواب. قصور در ارزیابی ریسک.
200 تکرار خطاهای گذشته بدون تحلیل پرستار پس از سقوط بیمار، بدون تحلیل علل و اصلاح فرآیندها، همان روال قبلی را ادامه می‌دهد. سقوط‌های مکرر با همان علت در بخش رخ می‌دهد. عدم فرهنگ یادگیری از خطا . خطای سیستمی و مدیریتی.
201 عدم کنترل هویت بیمار قبل از نمونه‌گیری پرستار برای دو بیمار با نام‌های مشابه در یک بخش، بدون کنترل هویت با دو شناسه، از بیمار A نمونه می‌گیرد اما برچسب بیمار B را روی لوله می‌چسباند. جابجایی نمونه دو بیمار، گزارش آزمایش اشتباه، تجویز داروی نادرست یا تزریق خون ناسازگار . عدم رعایت پروتکل کنترل هویت، شباهت نام‌ها، عجله در نمونه‌گیری. قصور در تطبیق هویت بیمار با برگه درخواست قبل از نمونه‌گیری.
202 برچسب‌زنی پس از ترک بالین بیمار پرستار پس از نمونه‌گیری، لوله‌ها را بدون برچسب به ایستگاه پرستاری می‌برد و بعداً از روی حافظه برچسب می‌زند. جابجایی نمونه‌ها بین دو بیمار که همزمان نمونه داده‌اند. خستگی، عجله، باور غلط به حافظه قوی. تکنیک نادرست برچسب‌زنی (باید بلافاصله پس از نمونه‌گیری و در کنار بیمار انجام شود).
203 عدم تطبیق برگه درخواست با بیمار پرستار برگه درخواست آزمایش بیمار A را برای بیمار B تصور کرده و از بیمار B نمونه می‌گیرد. نمونه بیمار B با درخواست بیمار A ثبت می‌شود، نتایج نادرست. عدم تمرکز، مشغله ذهنی. خطا در شناسایی بیمار و درخواست مربوطه.
204 جابجایی لوله‌ها در حضور چند بیمار پرستار همزمان از دو بیمار در یک اتاق نمونه می‌گیرد و لوله‌ها را پس از نمونه‌گیری جابجا می‌کند. جابجایی کامل نمونه‌ها بین دو بیمار. عدم تفکیک زمانی و مکانی نمونه‌گیری دو بیمار. خطای فنی در فرآیند همزمان.
205 عدم استفاده از شناسه‌های منحصر به فرد پرستار برای بیمار بدحال که قادر به صحبت نیست، بدون چک کردن النگو یا پرونده، نمونه می‌گیرد. نمونه‌گیری از بیمار اشتباه، نتایج نادرست. فرض بر این که بیمار همان فرد مورد نظر است. قصور در تأیید هویت بیمار غیرقابل ارتباط.
206 خطا در بیماران با اسامی مشابه پرستار در بخش دو بیمار با نام «محمد محمدی» دارد و بدون توجه به شماره پرونده یا نام پدر، نمونه را جابجا می‌گیرد. تشخیص و درمان اشتباه برای هر دو بیمار. عدم تمایز بیماران با نام مشابه. خطای انسانی در تشخیص.
207 برچسب‌زنی ناقص با اطلاعات نادرست پرستار روی برچسب، نام بیمار را اشتباه می‌نویسد یا شماره پرونده را ناقص ثبت می‌کند. نمونه قابل رهگیری نیست، نیاز به نمونه‌گیری مجدد. عجله، بدخطی. خطای نوشتاری.
208 عدم ثبت زمان دقیق نمونه‌گیری پرستار زمان دقیق نمونه‌گیری (ساعت و دقیقه) را روی لوله یا برگه ثبت نمی‌کند. برای آزمایش‌های حساس به زمان (مانند کشت، داروهای با پیک) نتایج غیرقابل تفسیر است. عدم آگاهی از اهمیت زمان نمونه‌گیری. قصور در مستندسازی.
209 عدم درج تاریخ نمونه‌گیری پرستار تاریخ نمونه‌گیری را روی لوله ثبت نمی‌کند. نامشخص بودن تاریخ نمونه، نیاز به نمونه‌گیری مجدد. عادت بد، عجله. خطای مستندسازی.
210 عدم تطابق اطلاعات برچسب با برگه درخواست پرستار اطلاعات روی برچسب را با برگه درخواست قبل از ارسال تطبیق نمی‌دهد. ارسال نمونه با اطلاعات ناهمخوان، رد نمونه توسط آزمایشگاه . عدم دوباره‌چک کردن. قصور در کنترل نهایی کیفیت.
211 عدم ثبت سن بیمار روی برچسب پرستار در نمونه بیوپسی جراحی، سن بیمار را روی برچسب درج نمی‌کند . پاتولوژیست اطلاعات کافی برای تفسیر ندارد، تأخیر در تشخیص. عدم آگاهی از اهمیت سن در پاتولوژی. قصور در تکمیل اطلاعات برچسب.
212 عدم ثبت نام پدر بیمار پرستار در نمونه بیوپسی، نام پدر بیمار را ثبت نمی‌کند . امکان جابجایی با بیماران همنام، خطای شناسایی. عدم دقت در اطلاعات هویتی. خطا در ثبت اطلاعات کامل.
213 عدم ثبت تعداد برداشت بیوپسی پرستار در نمونه‌های متعدد بیوپسی، تعداد و محل دقیق هر نمونه را ثبت نمی‌کند . پاتولوژیست نمی‌داند کدام نمونه مربوط به کدام ناحیه است. عدم آگاهی از اهمیت محل نمونه. خطای فنی در مستندسازی.
214 عدم درج نوع نمونه روی برچسب پرستار روی لوله فقط «خون» می‌نویسد اما مشخص نمی‌کند سرم است یا پلاسما. آزمایشگاه نمی‌داند کدام آزمایش قابل انجام است. عدم دقت. قصور در مشخص کردن نوع نمونه.
215 استفاده از برچسب‌های مخدوش یا ناخوانا پرستار برچسبی را که جوهر آن پاک شده یا چروک است روی لوله می‌چسباند. اطلاعات قابل خواندن نیست، نمونه رد می‌شود. کمبود برچسب، بی‌توجهی. خطا در انتخاب برچسب مناسب.
216 چسباندن برچسب روی درپوش لوله پرستار برچسب را روی درپوش لوله می‌چسباند به جای بدنه لوله. هنگام باز کردن درپوش، برچسب جدا شده و نمونه بی‌هویت می‌شود. عدم آموزش صحیح. تکنیک نادرست برچسب‌زنی.
217 پوشاندن سطح شفاف لوله با برچسب پرستار برچسب را طوری می‌چسباند که تمام سطح لوله را بپوشاند و حجم نمونه دیده نشود. تکنسین آزمایشگاه نمی‌تواند حجم یا کیفیت نمونه را ببیند. بی‌توجهی. خطا در نحوه چسباندن.
218 عدم استفاده از برچسب مقاوم در برابر رطوبت پرستار در نمونه‌هایی که در فرمالین قرار می‌گیرند، از برچسب معمولی استفاده می‌کند. برچسب در فرمالین جدا شده و نمونه بی‌هویت می‌شود. عدم آگاهی از شرایط نگهداری نمونه. خطا در انتخاب برچسب مناسب.
219 برچسب‌زنی پس از جدا شدن سرم پرستار پس از سانتریفیوژ و جدا کردن سرم، لوله جدید را برچسب نمی‌زند یا برچسب اشتباه می‌زند. جابجایی نمونه سرم، نتایج نادرست. عدم برچسب‌زنی لوله ثانویه. خطای فنی در فرآیند جداسازی.
220 عدم تطابق بارکد نمونه با برگه پرستار بارکد اشتباه را از برگه جدا کرده و روی لوله می‌چسباند. نمونه در سیستم با بیمار اشتباه ثبت می‌شود. عجله، عدم کنترل. خطا در استفاده از بارکد.
221 بستن طولانی مدت تورنیکه پرستار تورنیکه (رگ‌بند) را بیش از ۱ دقیقه روی بازوی بیمار می‌بندد . همولیز نمونه، افزایش غلظت پروتئین‌ها و پتاسیم، نتایج نادرست. عدم آگاهی از فیزیولوژی اثر تورنیکه. تکنیک نادرست خون‌گیری (بستن طولانی مدت).
222 مشت کردن مکرر دست توسط بیمار پرستار از بیمار می‌خواهد حین خون‌گیری مکرراً مشت کند. افزایش پتاسیم سرم، نتایج نادرست. عدم آگاهی از تأثیر ورزش موضعی. خطا در آموزش به بیمار حین خون‌گیری.
223 ضربه زدن به رگ برای برجسته کردن پرستار برای پیدا کردن رگ، به شدت به محل ضربه می‌زند. هماتوم، پارگی رگ، فعال شدن پلاکت‌ها و فاکتورهای انعقادی. عجله، عدم مهارت کافی. تکنیک نادرست برای برجسته کردن رگ.
224 استفاده از سوزن نامناسب (خیلی نازک) پرستار برای خون‌گیری از سوزن شماره ۲۳ استفاده می‌کند که خیلی نازک است. همولیز گلبول‌های قرمز به دلیل عبور از سوزن باریک، افزایش پتاسیم. عدم دسترسی به سوزن مناسب. خطا در انتخاب سوزن.
225 استفاده از سوزن نامناسب (خیلی ضخیم) پرستار برای بیمار با رگ‌های ظریف، از سوزن شماره ۱۸ استفاده می‌کند. پارگی رگ، هماتوم وسیع، خونریزی زیرجلدی. عدم توجه به وضعیت رگ بیمار. خطا در انتخاب سوزن.
226 وارد کردن سوزن با زاویه نامناسب پرستار سوزن را با زاویه خیلی تند وارد رگ سطحی می‌کند. عبور سوزن از زیر رگ، هماتوم، خون‌گیری ناموفق. عدم مهارت کافی. تکنیک نادرست خون‌گیری.
227 حرکت دادن سوزن پس از ورود به رگ پرستار پس از ورود سوزن به رگ، برای یافتن خون بیشتر سوزن را جابجا می‌کند. پارگی رگ، هماتوم، درد شدید، آسیب به اندوتلیوم. بی‌صبری، عدم مهارت. خطای فنی در خون‌گیری.
228 خون‌گیری از محل IV کاتتر پرستار برای راحتی، از محل IV کاتتری که سرم وصل است نمونه می‌گیرد. رقیق شدن نمونه با سرم، نتایج کاملاً نادرست. عجله، عدم تمایل به خون‌گیری مجدد. خطای فاجعه‌بار در محل نمونه‌گیری.
229 خون‌گیری از اندام دارای فیستول پرستار از دستی که فیستول شریانی-وریدی دارد (بیمار دیالیزی) خون می‌گیرد. نتایج نادرست، خطر آسیب به فیستول. عدم بررسی سابقه بیمار. خطا در انتخاب محل نمونه‌گیری.
230 خون‌گیری از اندام سمت ماستکتومی پرستار از بازوی سمت ماستکتومی (با برداشتن غدد لنفاوی) خون می‌گیرد . لنف ادم، عفونت، نتایج نادرست. عدم پرسش از سابقه جراحی. خطا در انتخاب محل نمونه‌گیری.
231 خون‌گیری از محل هماتوم پرستار از ناحیه‌ای که قبلاً خون‌گیری شده و هماتوم دارد، مجدداً نمونه می‌گیرد. نتایج نادرست (افزایش پتاسیم، LDH)، درد شدید. بی‌توجهی به محل قبلی. خطا در انتخاب محل.
232 مکش شدید با سرنگ پرستار هنگام خون‌گیری با سرنگ، پیستون را با شدت و سرعت بالا می‌کشد. همولیز شدید گلبول‌ها، نتایج نادرست. عجله، عدم آگاهی. تکنیک نادرست خون‌گیری با سرنگ.
233 تخلیه خون از سرنگ به لوله با فشار پرستار خون را با فشار از سرنگ به داخل لوله خلأ تزریق می‌کند. همولیز، ترکیدن لوله، آلودگی. عدم آگاهی از خطر همولیز. خطای فنی در انتقال خون.
234 تکان دادن شدید لوله پرستار لوله حاوی خون را به شدت تکان می‌دهد تا مخلوط شود. همولیز، فعال شدن پلاکت‌ها، نتایج نادرست. عجله، عدم آموزش. تکنیک نادرست مخلوط کردن (باید به آرامی invert کرد).
235 عدم مخلوط کردن لوله با ضد انعقاد پرستار لوله حاوی ضد انعقاد را پس از خون‌گیری تکان نمی‌دهد. لخته شدن خون، عدم امکان انجام آزمایش . فراموشی، عجله. قصور در مخلوط کردن صحیح.
236 نمونه همولیز شده پرستار با تکنیک غلط (سوزن نازک، مکش شدید، تکان شدید) باعث همولیز نمونه می‌شود . افزایش پتاسیم، LDH، AST، نتایج نادرست، رد نمونه. عدم مهارت کافی، عجله. خطای فنی منجر به همولیز.
237 نمونه لخته شده پرستار خون را در لوله بدون ضد انعقاد یا لوله با ضد انعقاد که مخلوط نکرده می‌ریزد. لخته شدن خون، عدم امکان انجام CBC و آزمایشات انعقادی . عدم توجه به نوع لوله. قصور در انتخاب لوله مناسب و مخلوط کردن.
238 نمونه ناکافی (حجم کم) پرستار فقط ۱ سی‌سی خون در لوله مخصوص CBC (که نیاز به ۲.۵ سی‌سی دارد) می‌ریزد. نسبت نادرست خون به ضد انعقاد، نتایج نادرست . عجله، خون‌گیری ناموفق، عدم پیگیری. خطا در حجم نمونه‌گیری.
239 نمونه رقیق شده با سرم پرستار از رگ نزدیک به محل انفوزیون سرم نمونه می‌گیرد. رقیق شدن نمونه، کاهش کاذب تمام پارامترها. بی‌توجهی به محل انفوزیون. خطای فاجعه‌بار در محل نمونه‌گیری.
240 نمونه لیپمیک (چرب) پرستار بلافاصله پس از تزریق چربی (لیپید) به بیمار، نمونه می‌گیرد. کدورت نمونه، تداخل در بسیاری از آزمایشات. عدم آگاهی از فاصله زمانی لازم. خطا در زمان‌بندی نمونه‌گیری.
241 نمونه ایکتریک (زرد) پرستار به زردی شدید بیمار توجه نمی‌کند و نمونه معمولی می‌گیرد. تداخل بیلیروبین در آزمایشات، نتایج نادرست. عدم آگاهی از تداخل. قصور در اطلاع به آزمایشگاه.
242 نمونه با لخته‌های ریز پرستار نمونه را پس از تشکیل لخته‌های ریز (فیبرین) می‌فرستد. مسدود شدن دستگاه، نتایج نادرست. عدم بررسی کیفیت نمونه. خطا در کنترل کیفیت قبل از ارسال.
243 نمونه آلوده به باکتری پرستار هنگام نمونه‌گیری خون برای کشت، اصول استریل را رعایت نمی‌کند. کشت مثبت کاذب، درمان آنتی‌بیوتیکی اشتباه. عدم رعایت تکنیک استریل. خطای فنی در نمونه‌گیری استریل.
244 نمونه با گاز هوا پرستار در نمونه خون شریانی (ABG)، حباب هوا در سرنگ باقی می‌گذارد. PO2 کاذب بالا، PCO2 کاذب پایین، نتایج نادرست. عدم تخلیه حباب هوا. تکنیک نادرست نمونه‌گیری ABG.
245 نمونه شریانی به جای وریدی پرستار به اشتباه از شریان به جای ورید نمونه می‌گیرد. درد شدید، هماتوم، اسپاسم شریانی. عدم تشخیص شریان از ورید. خطای فاجعه‌بار در نوع نمونه.
246 استفاده از لوله اشتباه برای آزمایش پرستار برای آزمایش قند خون، نمونه را در لوله معمولی (بدون فلوراید) می‌ریزد. کاهش قند طی زمان، نتیجه کاذب پایین. عدم آگاهی از نوع لوله مورد نیاز. خطا در انتخاب لوله.
247 استفاده از لوله هپارینه برای CBC پرستار برای CBC، از لوله هپارینه (سبز) به جای لوله EDTA (بنفش) استفاده می‌کند. مورفولوژی سلول‌ها تغییر می‌کند، شمارش نادرست. عدم آگاهی از ضد انعقاد مناسب. خطا در انتخاب لوله.
248 استفاده از لوله بدون ژل برای سرم پرستار برای آزمایشاتی که نیاز به سرم دارند، از لوله بدون ژل جداکننده استفاده می‌کند. تأخیر در جدا کردن سرم، همولیز، نتایج نادرست. عدم دسترسی به لوله مناسب. خطا در انتخاب لوله.
249 ریختن نمونه در ظرف غیراستریل برای کشت پرستار نمونه ادرار برای کشت را در ظرف غیراستریل می‌ریزد. کشت مثبت کاذب، درمان اشتباه. عدم توجه به نیاز استریل بودن. خطای فنی در انتخاب ظرف.
250 استفاده از ظرف آلوده برای نمونه پرستار از ظرفی استفاده می‌کند که قبلاً استفاده شده و شسته شده است. آلودگی نمونه، نتایج نادرست. صرفه‌جویی نابجا. خطا در انتخاب ظرف.
251 عدم استفاده از تثبیت‌کننده مناسب برای بیوپسی پرستار نمونه بیوپسی را در فرمالین نمی‌گذارد یا در ظرف بدون تثبیت‌کننده می‌گذارد . فساد بافت، عدم امکان بررسی پاتولوژی. عدم آگاهی، عجله. خطای فاجعه‌بار در حفظ نمونه.
252 قرار دادن نمونه در ظرف بدون درب پرستار نمونه را در ظرفی می‌ریزد که درب محکم ندارد. نشت نمونه، آلودگی، بی‌استفاده شدن نمونه. بی‌توجهی. خطا در انتخاب ظرف مناسب.
253 استفاده از ظرف با ماده نگهدارنده اشتباه پرستار نمونه ادرار ۲۴ ساعته را در ظرف بدون ماده نگهدارنده یا با ماده اشتباه جمع‌آوری می‌کند. تخریب مواد مورد اندازه‌گیری، نتایج نادرست. عدم آگاهی از پروتکل. خطا در انتخاب ظرف.
254 استفاده از لوله تاریخ مصرف گذشته پرستار از لوله‌هایی استفاده می‌کند که تاریخ انقضای آنها گذشته است. کاهش خلأ، خشک شدن ضد انعقاد، نتایج نادرست . عدم چک کردن تاریخ انقضا. خطا در کنترل کیفیت.
255 استفاده از لوله با خلأ کم پرستار از لوله‌ای استفاده می‌کند که خلأ خود را از دست داده و خون کافی نمی‌کشد. حجم ناکافی نمونه، رد نمونه . عدم بررسی لوله قبل از استفاده. خطا در انتخاب لوله سالم.
256 عدم آموزش روش نمونه‌گیری تمیز (Clean Catch) پرستار به بیمار آموزش نمی‌دهد که چگونه نمونه ادرار میانی با روش تمیز جمع‌آوری کند . آلودگی نمونه با باکتری‌های پوستی، کشت مثبت کاذب. کمبود وقت، فرض بر این که بیمار می‌داند. قصور در آموزش به بیمار.
257 عدم رعایت بهداشت توسط بیمار پرستار به بیمار نگفته که قبل از نمونه‌گیری، ناحیه تناسلی را بشوید. آلودگی نمونه، نتایج نادرست . عدم آگاهی از پروتکل. خطا در آموزش.
258 استفاده از ظرف آلوده برای ادرار پرستار ظرف غیراستریل برای کشت ادرار به بیمار می‌دهد. کشت مثبت کاذب . کمبود ظرف استریل. خطا در انتخاب ظرف.
259 عدم جمع‌آوری نمونه ادرار میانی پرستار به بیمار نمی‌گوید که ابتدا جریان اولیه ادرار را دور بریزد. آلودگی نمونه با باکتری‌های مجرای خروجی. عدم آموزش صحیح. قصور در آموزش.
260 تأخیر در ارسال نمونه ادرار به آزمایشگاه پرستار نمونه ادرار را ساعات طولانی در دمای اتاق نگه می‌دارد. تکثیر باکتری‌ها، تغییر pH، تخریب گچ‌ها و سلول‌ها . عدم آگاهی از زمان مجاز نگهداری. خطا در زمان‌بندی ارسال.
261 عدم قرار دادن نمونه ادرار در یخچال پرستار نمونه را تا زمان ارسال در یخچال نمی‌گذارد. رشد باکتری‌ها، نتایج نادرست . بی‌توجهی. قصور در نگهداری صحیح.
262 نمونه ادرار ۲۴ ساعته ناقص پرستار به بیمار آموزش نمی‌دهد که تمام ادرار ۲۴ ساعت را جمع‌آوری کند. جمع‌آوری ناقص، نتایج نادرست (کاهش کاذب مواد). عدم آموزش کامل. خطا در آموزش جمع‌آوری.
263 فراموشی نمونه ادرار اول صبح پرستار برای آزمایش Bence-Jones یا کشت سل، نمونه اول صبح را نمی‌گیرد. عدم تشخیص پروتئین‌ها یا سلول‌ها. عدم آگاهی از اهمیت نمونه اول صبح. خطا در زمان نمونه‌گیری.
264 آلودگی نمونه ادرار با خون قاعدگی پرستار از زن در دوران قاعدگی بدون استفاده از تامپون نمونه می‌گیرد. وجود خون در ادرار، نتایج نادرست. عدم پرسش از وضعیت قاعدگی. قصور در اخذ تاریخچه.
265 عدم ثبت حجم ادرار ۲۴ ساعته پرستار حجم کل ادرار ۲۴ ساعته را ثبت نمی‌کند. آزمایشگاه نمی‌تواند غلظت مواد را محاسبه کند. عدم مستندسازی. خطا در ثبت اطلاعات.
266 عدم استفاده از یخ خشک برای نمونه‌های حساس پرستار نمونه ABG را بدون قرار دادن در یخ به آزمایشگاه می‌فرستد. کاهش PO2، افزایش PCO2، نتایج نادرست. عدم آگاهی از نیاز به یخ. خطا در انتقال نمونه.
267 قرار دادن نمونه در معرض نور مستقیم پرستار نمونه بیلیروبین را در معرض نور قرار می‌دهد. تخریب بیلیروبین، نتیجه کاذب پایین. عدم آگاهی از حساسیت نوری. قصور در محافظت از نمونه.
268 نگهداری نمونه در دمای نامناسب پرستار نمونه‌های نیازمند فریزر را در یخچال نگه می‌دارد. تخریب مواد، نتایج نادرست. عدم آگاهی از شرایط نگهداری. خطا در نگهداری.
269 انجماد و ذوب مجدد نمونه پرستار نمونه‌ای را که منجمد کرده، ذوب می‌کند و دوباره منجمد می‌کند. تخریب سلول‌ها و پروتئین‌ها، نتایج نادرست. عدم برنامه‌ریزی. خطای فنی در نگهداری.
270 سانتریفیوژ نکردن به موقع پرستار نمونه را ساعات طولانی قبل از سانتریفیوژ نگه می‌دارد. همولیز، تداخل در نتایج. عجله، کمبود وقت. خطا در فرآیند آماده‌سازی.
271 تنظیم نادرست دور و زمان سانتریفیوژ پرستار سانتریفیوژ را با دور خیلی بالا یا زمان خیلی طولانی تنظیم می‌کند . پارگی سلول‌ها، همولیز. عدم آگاهی از تنظیمات صحیح. خطای فنی در سانتریفیوژ.
272 سانتریفیوژ نکردن لوله‌های دارای ژل پرستار لوله‌های دارای ژل جداکننده را سانتریفیوژ نمی‌کند. عدم جداسازی سرم، نتایج نادرست. عدم آگاهی از عملکرد ژل. قصور در آماده‌سازی.
273 آلودگی متقاطع نمونه‌ها در حین حمل پرستار نمونه‌ها را بدون درپوش محکم در کنار هم حمل می‌کند. نشت و آلودگی متقاطع نمونه‌ها. بی‌توجهی. خطا در حمل و نقل.
274 شکستن لوله در حین انتقال پرستار نمونه‌ها را در ظرف نامناسب و بدون محافظ حمل می‌کند. شکستن لوله‌ها، از بین رفتن نمونه‌ها. عدم استفاده از رک مناسب. خطای فنی در حمل.
275 عدم تفکیک نمونه‌های عفونی پرستار نمونه بیماران هپاتیت یا HIV را بدون برچسب خطر زیستی ارسال می‌کند. خطر عفونت برای پرسنل آزمایشگاه. بی‌توجهی به ایمنی. قصور در رعایت ایمنی.
276 نمونه خون شریانی با هوا پرستار در نمونه ABG، حباب هوا را تخلیه نمی‌کند. نتایج گازهای خون نادرست. عدم مهارت کافی. تکنیک نادرست ABG.
277 نمونه خون شریانی با هپارین اضافی پرستار از سرنگ با هپارین خشک استفاده نمی‌کند و هپارین مایع اضافه می‌کند. رقیق شدن نمونه، نتایج نادرست. عدم آگاهی. خطا در آماده‌سازی سرنگ.
278 نمونه مایع مغزی-نخاعی (CSF) با خون پرستار در حین LP، نمونه را با خون آلوده می‌کند (تروما). نتایج نادرست (پروتئین بالا، گلبول قرمز زیاد). عدم مهارت کافی در LP. خطای فنی در LP.
279 نمونه CSF با حجم ناکافی پرستار حجم کافی CSF برای آزمایشات لازم نمی‌گیرد. عدم امکان انجام تمام آزمایشات. عدم برنامه‌ریزی. خطا در حجم نمونه‌گیری.
280 نمونه CSF با تأخیر در ارسال پرستار نمونه CSF را بلافاصله به آزمایشگاه نمی‌فرستد. تخریب سلول‌ها، نتایج نادرست. عدم آگاهی از حساسیت زمانی. قصور در ارسال به موقع.
281 نمونه کشت از محل آلوده پرستار برای کشت زخم، از سطح زخم (با فلور نرمال) نمونه می‌گیرد نه از عمق. کشت فلور نرمال به جای پاتوژن واقعی. عدم مهارت. تکنیک نادرست نمونه‌گیری کشت.
282 نمونه کشت با سوآب خشک پرستار سوآب را مرطوب نمی‌کند یا در محیط انتقال نمی‌گذارد. خشک شدن باکتری‌ها، کشت منفی کاذب. عدم آگاهی. خطا در نمونه‌گیری کشت.
283 نمونه خلط نامناسب (بزاق) پرستار به بیمار آموزش نمی‌دهد که خلط عمقی بفرستد، نه بزاق. نمونه بزاق، عدم تشخیص پاتوژن. عدم آموزش. قصور در آموزش.
284 نمونه مدفوع با آلودگی به ادرار پرستار نمونه مدفوع را بدون احتیاط از نظر عدم آلودگی به ادرار جمع‌آوری می‌کند. آلودگی، نتایج نادرست. بی‌توجهی. خطا در جمع‌آوری.
285 نمونه مدفوع با تأخیر در ارسال پرستار نمونه مدفوع را برای بررسی تخم‌ها و انگل‌ها دیر می‌فرستد. تخریب تخم‌ها، نتایج منفی کاذب. عدم آگاهی. خطا در زمان‌بندی.
286 عدم ثبت نمونه‌گیری در پرونده پرستار پس از نمونه‌گیری، در پرونده ثبت نمی‌کند. تکرار نمونه‌گیری توسط پرستار شیفت بعد. فراموشی، عجله. خطای مستندسازی.
287 عدم ثبت زمان نمونه‌گیری برای آزمایشات حساس پرستار زمان دقیق نمونه‌گیری برای داروهای با پیک (ونکومایسین) را ثبت نمی‌کند. تفسیر نادرست سطح دارو. عدم آگاهی. قصور در مستندسازی.
288 عدم ثبت مشکلات حین نمونه‌گیری پرستار سختی خون‌گیری یا همولیز احتمالی را ثبت نمی‌کند. آزمایشگاه علت نتایج غیرعادی را نمی‌داند. بی‌توجهی. خطا در ارتباط با آزمایشگاه.
289 عدم ثبت مصرف داروهای تأثیرگذار پرستار مصرف داروهایی که روی نتایج تأثیر می‌گذارند را ثبت نمی‌کند. تفسیر نادرست نتایج. عدم آگاهی از تداخلات. قصور در اخذ تاریخچه دارویی.
290 عدم ثبت وضعیت ناشتا بودن پرستار وضعیت ناشتا بودن بیمار را ثبت نمی‌کند. نتایج قند و چربی غیرقابل تفسیر. فراموشی. خطا در مستندسازی.
291 خطا در وارد کردن نتایج پرستار هنگام انتقال نتایج از برگه به پرونده، اعداد را اشتباه می‌نویسد. تصمیم‌گیری درمانی بر اساس عدد اشتباه. عجله، عدم دقت. خطای انسانی در ثبت.
292 عدم گزارش مقادیر بحرانی پرستار نتیجه بحرانی آزمایش (مثلاً پتاسیم ۷) را به پزشک گزارش نمی‌دهد. تأخیر در درمان، آریتمی کشنده. ترس از مسئولیت، فراموشی. قصور در گزارشدهی بحرانی.
293 تأخیر در گزارش نتایج بحرانی پرستار نتیجه بحرانی را ساعات بعد به پزشک گزارش می‌دهد. تأخیر در درمان، عوارض جبران‌ناپذیر . عجله در کارهای دیگر. خطا در اولویت‌بندی.
294 گزارش نتایج به بیمار اشتباه پرستار نتیجه آزمایش بیمار A را به بیمار B می‌دهد. استرس بی‌مورد یا اطمینان خاطر کاذب برای بیماران. عدم کنترل هویت هنگام تحویل جواب. خطای شناسایی در تحویل.
295 گم کردن برگه نتایج پرستار برگه نتایج را گم می‌کند. نیاز به تکرار آزمایش، تأخیر در درمان . بی‌نظمی. خطا در مدیریت اسناد.
296 عدم اعلام ناشتا بودن برای آزمایش پرستار به بیمار برای آزمایش قند ناشتا نگفته که ناشتا باشد. نتایج غیرقابل تفسیر، نیاز به تکرار آزمایش . فراموشی، عدم آموزش. قصور در آموزش به بیمار.
297 عدم توجه به رژیم غذایی قبل از آزمایش پرستار به بیمار برای آزمایش چربی، نگفته که ۲۴ ساعت قبل غذای چرب نخورد. نتایج چربی کاذب بالا. عدم آگاهی. خطا در آموزش.
298 عدم توجه به قطع داروهای تأثیرگذار پرستار به بیمار نگفته که مصرف آسپرین را قبل از آزمایش انعقادی قطع کند. نتایج انعقادی نادرست. عدم هماهنگی با پزشک. قصور در آموزش.
299 نمونه‌گیری در زمان نامناسب سیکل قاعدگی پرستار بدون توجه به سیکل قاعدگی، برای آزمایش هورمونی در زمان نامناسب نمونه می‌گیرد. نتایج غیرقابل تفسیر . عدم پرسش از تاریخ آخرین قاعدگی. خطا در زمان‌بندی.
300 نمونه‌گیری پس از فعالیت بدنی شدید پرستار بلافاصله پس از فیزیوتراپی سنگین، نمونه می‌گیرد. افزایش کاذب آنزیم‌های عضلانی (CPK, LDH). عدم آگاهی از تأثیر فعالیت بدنی . خطا در زمان‌بندی.
301 عدم شستشوی دست قبل از پروسیجر استریل پرستار بدون شستشوی دست، وارد اتاق ایزوله بیمار نقص ایمنی شده و برای تعویض پانسمان اقدام می‌کند. انتقال باکتری‌های دست به زخم، عفونت موضعی، سپسیس . عجله،低估 اهمیت شستشوی دست، کمبود وقت . قصور در شستشوی استاندارد دست.
302 عدم شستشوی دست پس از برداشتن دستکش پرستار پس از تعویض پانسمان عفونی، دستکش را برمی‌دارد و بدون شستشوی دست، به بیمار بعدی سر می‌زند. انتقال باکتری‌های مقاوم (مانند MRSA) به بیماران دیگر. عدم آگاهی از آلودگی دست حتی با دستکش . خطای فنی در توالی بهداشت دست.
303 استفاده از دستکش به جای شستشوی دست پرستار معتقد است با دستکش نیازی به شستشوی دست نیست و بدون شستشو، دستکش می‌پوشد. آلودگی خارجی دستکش با باکتری‌های دست، انتقال به بیمار . باور غلط، عدم آموزش . خطای مفهومی در اصول استریل.
304 لمس سطوح غیراستریل با دستکش استریل پرستار پس از پوشیدن دستکش استریل، برای تنظیم ارتفاع تخت، دستگیره تخت (غیراستریل) را لمس می‌کند. آلودگی دستکش، انتقال باکتری به زخم بیمار. عدم آگاهی از محدوده استریل، عجله. تکنیک نادرست حفظ استریلیتی.
305 تماس دستکش استریل با پوست غیراستریل بیمار پرستار حین تعویض پانسمان، با دستکش استریل، پوست اطراف زخم (که به اندازه کافی تمیز نشده) را لمس می‌کند. آلودگی دستکش، انتقال باکتری به داخل زخم . عدم استفاده از آنتی‌سپتیک کافی برای پوست اطراف. خطا در تکنیک پانسمان.
306 دست زدن به پیستون سرنگ (قسمت استریل) پرستار هنگام کشیدن دارو از ویال، قسمت استریل پیستون سرنگ را با دست لمس می‌کند. آلودگی سرنگ، تزریق باکتری به جریان خون بیمار . عدم آگاهی از قسمت‌های کلیدی (key parts) . تکنیک نادرست کشیدن دارو.
307 استفاده از دستکش غیراستریل برای پروسیجر استریل پرستار برای تعویض پانسمان مرکزی (CVC)، از دستکش غیراستریل (تمیز) به جای دستکش استریل استفاده می‌کند. عفونت خونی مرتبط با کاتتر (CLABSI)، سپسیس . کمبود دستکش استریل، صرفه‌جویی نابجا. خطا در انتخاب نوع دستکش.
308 شستشوی ناکافی دست (کمتر از ۲۰ ثانیه) پرستار دست‌ها را فقط ۵ ثانیه با آب می‌شوید و بدون خشک کردن کامل، دستکش می‌پوشد. باقی ماندن باکتری‌ها روی دست، رشد در محیط مرطوب زیر دستکش . عجله، عدم آگاهی از زمان استاندارد. تکنیک نادرست شستشو.
309 عدم خشک کردن کامل دست قبل از دستکش پرستار دست‌های خیس را داخل دستکش می‌کند. افزایش نفوذپذیری دستکش، رشد باکتری‌ها، آلودگی . عجله، کمبود حوله. خطا در توالی آماده‌سازی.
310 پاره شدن دستکش و عدم تعویض پرستار حین پروسیجر متوجه پارگی دستکش می‌شود اما به کار ادامه می‌دهد. تماس مستقیم پوست با زخم، انتقال باکتری . عدم توجه، عجله. قصور در تعویض دستکش آسیب‌دیده.
311 استفاده از دستکش برای چند بیمار پرستار با همان دستکش از چند بیمار خون‌گیری می‌کند. انتقال عفونت بین بیماران. کمبود دستکش، صرفه‌جویی نابجا. خطای فاجعه‌بار در استفاده از دستکش.
312 ضدعفونی نکردن دست بین تعویض دستکش پرستار دستکش آلوده را برمی‌دارد و بلافاصله دستکش جدید می‌پوشد بدون اینکه دست را ضدعفونی کند. آلودگی دستکش جدید با باکتری‌های دست. عدم آگاهی از آلودگی دست. خطا در توالی.
313 پوشیدن دستکش روی دستکش پاره پرستار دستکش پاره را برنمی‌دارد و یک دستکش جدید روی آن می‌پوشد. عدم محافظت، انتقال آلودگی . عجله، عدم مهارت. تکنیک نادرست.
314 استفاده از دستکش سوراخ‌دار یا معیوب پرستار بدون بازرسی دستکش قبل از استفاده، دستکش سوراخ‌دار می‌پوشد. آلودگی متقاطع. عدم بازرسی تجهیزات. خطا در کنترل کیفیت.
315 عدم تعویض دستکش بین پروسیجرهای مختلف در یک بیمار پرستار با همان دستکش، ابتدا ساکشن تراشه و سپس تعویض پانسمان را انجام می‌دهد. انتقال باکتری از دستگاه تنفسی به زخم. عجله، عدم آگاهی. خطای فنی در توالی.
316 استفاده چندباره از ویال‌های تک‌دوز پرستار از یک ویال تک‌دوز برای چند بیمار استفاده می‌کند (Multiple use of single-dose vials) . آلودگی ویال، سپسیس، هپاتیت . صرفه‌جویی اقتصادی نابجا، عدم آگاهی. خطای فاجعه‌بار در استفاده از ویال.
317 استفاده چندباره از سرنگ پرستار از یک سرنگ برای رقیق‌سازی چند ویال مختلف استفاده می‌کند. آلودگی متقاطع ویال‌ها، انتقال مواد به ویال دیگر . کمبود سرنگ، عجله. تکنیک نادرست آسپتیک.
318 عدم ضدعفونی کردن درپوش ویال قبل از سوراخ کردن پرستار بدون الکل زدن به درپوش ویال چنددوزی، سوزن را وارد می‌کند. آلودگی محتویات ویال، سپسیس در بیماران بعدی . عجله، عدم آگاهی. قصور در آماده‌سازی ویال.
319 مخلوط کردن داروهای ناسازگار در یک سرنگ پرستار چند دارو را بدون بررسی سازگاری در یک سرنگ مخلوط می‌کند. رسوب، کدورت، آلودگی، آمبولی. عدم آگاهی از اینتراکشن. خطای فنی در آماده‌سازی.
320 استفاده از ویال‌های چنددوزی بدون تاریخ بازگشایی پرستار از ویال چنددوزی استفاده می‌کند که تاریخ بازگشایی روی آن درج نشده و نامشخص است. استفاده از ویال آلوده یا منقضی، سپسیس. عدم رعایت پروتکل ویال‌های چنددوزی. خطا در کنترل کیفیت.
321 نگهداری ویال‌های چنددوزی در دمای نامناسب پرستار ویال انسولین بازشده را در دمای اتاق (بیشتر از ۳۰ درجه) نگه می‌دارد. رشد باکتری در ویال، عفونت در بیمار. عدم آگاهی از شرایط نگهداری. خطا در نگهداری.
322 عدم ضدعفونی پورت انفوزیون قبل از تزریق پرستار قبل از تزریق دارو به پورت وریدی، آن را با الکل تمیز نمی‌کند . ورود باکتری به جریان خون، سپسیس. عجله، عدم آگاهی . تکنیک نادرست تزریق.
323 عدم خشک کردن الکل روی پورت قبل از تزریق پرستار بلافاصله پس از الکل زدن (قبل از خشک شدن)، تزریق می‌کند. ورود الکل به جریان خون، کاهش اثر ضدعفونی. عجله. خطای فنی در تکنیک.
324 استفاده مجدد از سرنگ انسولین برای یک بیمار پرستار برای صرفه‌جویی، سرنگ انسولین را چند بار برای یک بیمار استفاده می‌کند. آلودگی سرنگ، عفونت موضعی. صرفه‌جویی نابجا، عدم آموزش. خطا در استفاده از وسایل یکبارمصرف.
325 استفاده از سرم‌های آلوده (کدر) پرستار به کدورت سرم توجه نمی‌کند و آن را به بیمار وصل می‌کند. سپسیس، شوک سپتیک. عدم بازرسی محلول قبل از تزریق. خطا در کنترل کیفیت.
326 تماس نوک سرنگ با سطوح غیراستریل پرستار سرنگ آماده را روی تخت یا میز غیراستریل قرار می‌دهد. آلودگی نوک سرنگ، عفونت . عدم وجود سطح استریل، عجله. تکنیک نادرست نگهداری سرنگ.
327 عدم استفاده از فیلتر برای آمپول‌های شیشه‌ای پرستار از آمپول شیشه‌ای بدون فیلتر (جهت جلوگیری از ورود ذرات شیشه) استفاده می‌کند. ورود ذرات شیشه به جریان خون، آمبولی. عدم آگاهی، کمبود فیلتر. خطای فنی در آماده‌سازی.
328 کشیدن دارو از ویال با سرنگ آلوده پرستار سرنگی را که قبلاً استفاده شده، دوباره وارد ویال می‌کند. آلودگی کل ویال، عفونت در بیماران بعدی . صرفه‌جویی نابجا. خطای فاجعه‌بار.
329 عدم تعویض ست سرم در زمان استاندارد پرستار ست سرم را بیش از ۷۲ ساعت روی بیمار نگه می‌دارد. رشد باکتری در ست، عفونت خونی. عدم آگاهی، فراموشی. خطا در زمان‌بندی تعویض.
330 استفاده از کیسه خون بدون کنترل دما و تاریخ پرستار کیسه خونی را که بیش از ۳۰ دقیقه از یخچال خارج شده، تزریق می‌کند. رشد باکتری در خون، سپسیس. عدم آگاهی، عجله. خطا در کنترل کیفیت خون.
331 چیدن استریل فیلد خیلی زود قبل از پروسیجر پرستار ست پانسمان را ۲ ساعت قبل از پروسیجر باز کرده و روی میز می‌گذارد. نشستن آلودگی‌های هوا روی وسایل استریل، عفونت . عدم آگاهی از آلودگی هوا . خطای فنی در زمان‌بندی چیدن استریل فیلد.
332 باز کردن پانسمان استریل در محیط آلوده پرستار پانسمان استریل را در اتاقی که تخت بیمار تازه مرتب شده (گرد و خاک) باز می‌کند. نشستن ذرات گرد و غبار روی وسایل استریل . عدم توجه به آلودگی هوا پس از تکان دادن ملحفه . خطا در انتخاب محل باز کردن پک.
333 باز ماندن درب اتاق عمل/پروسیجر پرستار حین تعویض پانسمان سوختگی، درب اتاق را باز می‌گذارد. ورود آلودگی هوا، افزایش ریسک عفونت . عدم آگاهی از جریان هوا. خطا در کنترل محیط.
334 تردد زیاد در اتاق حین پروسیجر پرستار حین تعویض پانسمان، مکرراً اتاق را ترک کرده و وارد می‌شود. آشفتگی هوا، نشستن آلودگی روی فیلد . عدم برنامه‌ریزی، عجله. خطای مدیریتی.
335 صحبت کردن و سرفه کردن روی فیلد استریل پرستار در حال سرفه روی فیلد استریل باز است و ماسک ندارد. انتقال قطرات آلوده به وسایل استریل . عدم رعایت بهداشت تنفسی. خطای رفتاری.
336 عدم استفاده از ماسک در پروسیجرهای استریل پرستار برای تعویض پانسمان CVC، ماسک نمی‌زند. انتقال باکتری دهان و بینی به زخم باز . کمبود ماسک، عدم آگاهی. خطا در انتخاب PPE.
337 باز کردن پک استریل زیر سیستم تهویه پرستار پک استریل را زیر جریان مستقیم کولر یا فن باز می‌کند. وزش ذرات روی وسایل استریل . عدم آگاهی از جریان هوا. خطا در انتخاب مکان.
338 استفاده از بتادین تاریخ‌مصرف‌گذشته پرستار از بتادین منقضی برای ضدعفونی پوست استفاده می‌کند. عدم اثر ضدعفونی‌کنندگی، عفونت. عدم چک تاریخ انقضا. خطا در کنترل کیفیت.
339 ریختن محلول روی فیلد استریل و خیس کردن آن پرستار محلول بتادین را روی گازهای استریل می‌ریزد و آنها را خیس می‌کند. از بین رفتن سد استریل (نفوذ باکتری از پشت)، عفونت. عدم مهارت، عجله. تکنیک نادرست ریختن محلول.
340 عدم تعویض فیلد خیس شده پرستار با وجود خیس شدن فیلد، به کار ادامه می‌دهد. نفوذ باکتری، عفونت. صرفه‌جویی نابجا. خطا در تشخیص.
341 استفاده از سیکل اشتباه اتوکلاو پرسنل استریلیزاسیون، سیکل اتوکلاو را برای لوازم، اشتباه تنظیم می‌کنند (مثلاً gravity به جای pre-vacuum) . عدم استریل شدن کامل ابزار، عفونت در بیماران جراحی . عدم آگاهی، عجله، عدم چک کردن سیکل . خطای فاجعه‌بار در تنظیم دستگاه.
342 عدم استفاده از نوار اتوکلاو یا کنترل‌کننده‌های شیمیایی پرستار بدون چک کردن نوار اتوکلاو (که نشان‌دهنده استریل شدن است)، از پک جراحی استفاده می‌کند. استفاده از ابزار غیراستریل، عفونت . عدم آگاهی، عجله . خطا در کنترل کیفیت.
343 عدم ثبت نتایج نوار اتوکلاو پرسنل استریلیزاسیون، نتایج نوارهای اتوکلاو را ثبت نمی‌کنند. در صورت بروز عفونت، امکان ردیابی وجود ندارد. عدم پیگیری، مستندسازی ناقص. خطای مستندسازی.
344 بسته‌بندی نامناسب ابزار برای استریل پرستار ابزار را در پارچه یا کاغذ نامناسب بسته‌بندی می‌کند. عدم نفوذ بخار، استریل نشدن ابزار. کمبود مواد مناسب. خطای فنی در بسته‌بندی.
345 ترکاندن بسته استریل پرستار پک استریل را به نحوی باز می‌کند که پاره می‌شود و محتویات در معرض آلودگی قرار می‌گیرد. آلودگی ابزار، عفونت. عجله، عدم مهارت. تکنیک نادرست باز کردن پک.
346 استفاده از پک‌های استریل با تاریخ انقضای گذشته پرستار از پک جراحی استفاده می‌کند که تاریخ انقضای آن گذشته است. عدم اطمینان از استریل بودن، عفونت . عدم گردش دوره‌ای پک‌ها. خطا در کنترل تاریخ.
347 عدم شستشوی کامل ابزار قبل از اتوکلاو پرسنل استریلیزاسیون ابزارها را قبل از اتوکلاو کامل نمی‌شویند. باقی ماندن بافت و خون روی ابزار، عدم استریل شدن . عجله، کمبود وقت. خطای فنی در شستشو.
348 استفاده از لوازم یکبارمصرف پس از استریل مجدد پرستار از کاتترهای یکبارمصرف که مجدداً استریل شده‌اند استفاده می‌کند. تغییر ساختار پلاستیک، سمیت، عفونت. صرفه‌جویی نابجا. خطای فاجعه‌بار.
349 استریل نکردن تجهیزات بین دو بیمار پرستار از یک دستگاه PERR (مانند نبولایزر) برای دو بیمار بدون استریل کردن استفاده می‌کند. انتقال عفونت بین بیماران. کمبود تجهیزات، عجله. خطا در کنترل عفونت.
350 عدم بررسی دربندی و integrity پک استریل پرستار قبل از استفاده، پک استریل را از نظر پارگی یا خیس بودن بررسی نمی‌کند. استفاده از پک آلوده، عفونت. عجله، عدم دقت. خطا در کنترل کیفیت.
351 تعویض پانسمان بدون ماسک و دستکش استریل پرستار برای بیمار با زخم باز شکم، بدون ماسک و با دستکش غیراستریل پانسمان را عوض می‌کند. عفونت عمقی زخم، فاشییت، سپسیس. کمبود تجهیزات، عجله. خطا در انتخاب PPE.
352 عدم شستشوی زخم با محلول استریل پرستار زخم باز را با آب معمولی (غیراستریل) شستشو می‌دهد. ورود باکتری به زخم، عفونت. کمبود نرمال سالین، عدم آگاهی. خطا در انتخاب محلول.
353 استفاده از گاز غیراستریل برای زخم باز پرستار از گاز معمولی (غیراستریل) برای پانسمان زخم باز استفاده می‌کند. عفونت زخم. کمبود گاز استریل. خطا در انتخاب پانسمان.
354 تماس نوک پنس استریل با پوست غیراستریل پرستار حین پانسمان، نوک پنس استریل را به پوست اطراف زخم می‌زند. آلودگی پنس، انتقال به زخم. عدم مهارت کافی. تکنیک نادرست کار با پنس.
355 پانسمان زخم عفونی و غیرعفونی با یک ست پرستار ابتدا زخم عفونی و سپس زخم تمیز را با یک پنس پانسمان عوض می‌کند. انتقال عفونت از زخم عفونی به زخم تمیز. عدم رعایت توالی، عجله. خطای فاجعه‌بار در توالی.
356 آلودگی ست پانسمان قبل از استفاده پرستار هنگام باز کردن پانسمان، دستکش استریل را به سطح خارجی پک می‌زند و سپس داخل را لمس می‌کند. آلودگی وسایل داخل پک. عدم مهارت در باز کردن پک. تکنیک نادرست باز کردن پک.
357 عدم تعویض پانسمان خیس و آلوده پرستار پانسمان خیس از ترشح را تا ۲۴ ساعت عوض نمی‌کند. رشد باکتری در محیط مرطوب، عفونت. کمبود وقت، بی‌توجهی. خطا در زمان‌بندی تعویض.
358 استفاده از قیچی غیراستریل برای بریدن گاز پرستار با قیچی آلوده، گاز استریل را می‌برد. آلودگی گاز، عفونت. عدم وجود قیچی استریل. خطا در آماده‌سازی.
359 برداشتن درپوش استریل از ظرف محلول به اشتباه پرستار درپوش استریل ظرف نرمال سالین را روی سطح آلوده می‌گذارد. آلودگی محلول، عفونت. عدم دقت. خطا در تکنیک.
360 عدم استفاده از آنتی‌سپتیک قبل از پانسمان پرستار بدون تمیز کردن زخم با آنتی‌سپتیک، مستقیماً گاز می‌گذارد. عفونت زخم. عجله. قصور در مراقبت از زخم.
361 عدم رعایت استریل در حین تعبیه کاتتر مرکزی (CVC) پرستار حین تعبیه CVC، پوشش استریل کامل (گان، ماسک، شان استریل) را رعایت نمی‌کند. CLABSI، سپسیس، مرگ. عجله، کمبود تجهیزات. خطای فاجعه‌بار.
362 تماس کاتتر با پوست قبل از ورود به رگ پرستار هنگام آنژیوکت، کاتتر را پس از برداشتن درپوش، به پوست می‌مالد. آلودگی کاتتر، فلبیت، عفونت. عدم مهارت کافی. تکنیک نادرست آنژیوکت.
363 عدم ضدعفونی محل ورود کاتتر پرستار قبل از آنژیوکت، پوست را با الکل تمیز نمی‌کند. عفونت موضعی، فلبیت چرکی. عجله. خطا در آماده‌سازی.
364 لمس محل ورود سوزن پس از ضدعفونی پرستار پس از ضدعفونی، دوباره محل را با انگشت لمس می‌کند. آلودگی مجدد محل، عفونت. عدم مهارت. تکنیک نادرست.
365 عدم تعویض درپوش سه‌راهی (شیر) به موقع پرستار درپوش سه‌راهی را بیش از ۲۴ ساعت بدون تعویض نگه می‌دارد. کلونیزاسیون باکتری، عفونت خونی. فراموشی، کمبود وقت. خطا در زمان‌بندی تعویض.
366 عدم ضدعفونی سه‌راهی قبل از دستکاری پرستار بدون الکل زدن به سه‌راهی، دارو تزریق می‌کند. ورود باکتری به جریان خون . عجله. تکنیک نادرست تزریق.
367 رها کردن درپوش سه‌راهی باز پرستار پس از تزریق، درپوش سه‌راهی را نمی‌بندد یا درپوش استریل نمی‌گذارد. ورود هوای آلوده و باکتری به جریان خون. فراموشی، بی‌توجهی. خطای فنی در بستن.
368 خون‌گیری از کاتتر و عدم شستشوی صحیح پرستار پس از خون‌گیری از کاتتر، آن را با نرمال سالین شستشو نمی‌دهد. لخته شدن خون در کاتتر، انسداد، عفونت. عجله، عدم آگاهی. تکنیک نادرست شستشو.
369 استفاده از سرم قندی برای شستشوی کاتتر پرستار برای شستشوی کاتتر از سرم قندی استفاده می‌کند (محیط رشد باکتری). رشد باکتری در کاتتر، سپسیس. عدم آگاهی. خطا در انتخاب محلول.
370 لمس نوک کاتتر ادراری قبل از وارد کردن پرستار هنگام سوندگذاری، نوک سوند استریل را لمس می‌کند. عفونت ادراری. عدم مهارت. تکنیک نادرست سوندگذاری.
371 تماس نوک ست سرم با سطوح غیراستریل حین قطع و وصل پرستار برای تعویض سرم، نوک ست را روی تخت یا لباس می‌گذارد. آلودگی ست، ورود باکتری به جریان خون . عجله، نداشتن سطح استریل. تکنیک نادرست تعویض سرم.
372 عدم استفاده از کلاهک محافظ روی نوک ست پرستار پس از قطع سرم، کلاهک محافظ روی نوک ست نمی‌گذارد. آلودگی نوک ست، عفونت . کمبود کلاهک، فراموشی. خطا در محافظت از قسمت استریل.
373 تعداد دفعات زیاد قطع و وصل پرستار برای انفوزیون سریع مایعات، مکرراً ست را قطع و وصل می‌کند (DRT technique). افزایش ریسک آلودگی در هر بار اتصال، سپسیس . عدم آگاهی از خطر . خطای فنی در انتخاب روش.
374 عدم تمیز کردن هاب (محل اتصال) قبل از وصل مجدد پرستار قبل از وصل مجدد ست، هاب را ضدعفونی نمی‌کند . ورود باکتری به جریان خون . عجله، عدم آگاهی . تکنیک نادرست اتصال.
375 استفاده از ست‌های بلند با اتصالات زیاد پرستار از ست با اتصالات متعدد (که نقاط مستعد آلودگی هستند) استفاده می‌کند. افزایش ریسک آلودگی و عفونت. عدم آگاهی از طراحی ایمن. خطا در انتخاب تجهیزات.
376 استفاده از گوشی پزشکی آلوده برای چند بیمار پرستار با همان گوشی پزشکی (بدون ضدعفونی) به چند بیمار سر می‌زند. انتقال باکتری‌های مقاوم بین بیماران. عدم آگاهی، کمبود وقت. خطا در کنترل عفونت.
377 استفاده مجدد از خودکار جراحی برای چند بیمار پرستار یا پزشک از یک خودکار جراحی برای علامت‌گذاری پوست چند بیمار استفاده می‌کند. آلودگی متقاطع، عفونت محل جراحی . عدم آگاهی از خطر . خطای فاجعه‌بار.
378 عدم ضدعفونی پالس‌اکسیمتر بین بیماران پرستار پالس‌اکسیمتر را بین دو بیمار ضدعفونی نمی‌کند. انتقال باکتری. کمبود وقت. خطا در کنترل عفونت.
379 استفاده از فشارسنج آلوده پرستار کاف فشارسنج را که روی زخم بیمار قبلی آلوده شده، ضدعفونی نمی‌کند. انتقال عفونت. عدم آگاهی. خطا در بهداشت تجهیزات.
380 قرار دادن وسایل تمیز در کنار وسایل کثیف پرستار پانسمان استریل را در سینی کنار پانسمان کثیف قبلی قرار می‌دهد. آلودگی وسایل استریل. بی‌نظمی، عدم رعایت فاصله. خطا در چیدمان.
381 عدم ضدعفونی تشک و تخت بین بیماران پرستار پس از ترخیص بیمار با عفونت مقاوم، تخت را با مواد مناسب ضدعفونی نمی‌کند. انتقال عفونت به بیمار بعدی. عجله، کمبود تخت. خطا در آماده‌سازی تخت.
382 استفاده از دستگاه سونوگرافی بدون ژل استریل پرستار برای سونوگرافی از ژل غیراستریل روی زخم باز استفاده می‌کند. عفونت عمقی. عدم آگاهی، کمبود ژل استریل. خطا در انتخاب ژل.
383 عدم استریل کردن پروب سونوگرافی بین بیماران پرستار پروب سونوگرافی را بین دو بیمار با زخم باز، استریل نمی‌کند. انتقال عفونت متقاطع. کمبود وقت. خطا در کنترل عفونت.
384 استفاده از نبولایزر مشترک پرستار از یک نبولایزر برای چند بیمار (بدون استریل کردن) استفاده می‌کند. عفونت تنفسی، پنومونی. کمبود دستگاه. خطای فاجعه‌بار.
385 عدم تعویض لوله‌های ونتیلاتور به موقع پرستار لوله‌های ونتیلاتور را بیش از زمان استاندارد تعویض نمی‌کند. پنومونی وابسته به ونتیلاتور (VAP). فراموشی، کمبود وقت. خطا در زمان‌بندی تعویض.
386 عدم رعایت استریل کامل در سوندگذاری پرستار هنگام سوندگذاری، دستکش استریل را با دست غیراستریل آلوده می‌کند. عفونت ادراری (CAUTI). عجله، عدم مهارت. تکنیک نادرست.
387 عدم ضدعفونی ناحیه تناسلی قبل از سوند پرستار بدون شستشو و ضدعفونی کامل ناحیه، سوند را وارد می‌کند. عفونت ادراری. عجله. قصور در آماده‌سازی.
388 لمس نوک سوند قبل از ورود پرستار پس از باز کردن سوند، نوک آن را لمس می‌کند. عفونت ادراری. عدم مهارت. تکنیک نادرست.
389 تماس سوند با سطوح غیراستریل حین ورود پرستار سوند را به ران یا لباس بیمار می‌مالد. عفونت ادراری. عدم مهارت. خطا در تکنیک.
390 عدم بستن سوند به صورت بسته پرستار سیستم سوند بسته را باز کرده و به سیستم باز تبدیل می‌کند. عفونت ادراری. عدم آگاهی. خطا در حفظ سیستم بسته.
391 قرار دادن کیسه سوند بالاتر از سطح مثانه پرستار کیسه سوند را روی تخت (بالاتر از مثانه) قرار می‌دهد. برگشت ادرار آلوده به مثانه، عفونت. عدم آگاهی. خطا در پوزیشنینگ.
392 عدم تخلیه منظم کیسه سوند پرستار کیسه سوند را تا پر شدن کامل تخلیه نمی‌کند. برگشت ادرار، عفونت. فراموشی. خطا در مراقبت.
393 لمس شیر تخلیه کیسه با سطوح آلوده پرستار هنگام تخلیه ادرار، شیر تخلیه را به ظرف غیراستریل می‌مالد. آلودگی شیر، ورود باکتری به کیسه. عدم مهارت. تکنیک نادرست تخلیه.
394 عدم تعویض سوند در زمان استاندارد پرستار سوند را بیش از ۲ هفته بدون تعویض نگه می‌دارد. عفونت ادراری. فراموشی. خطا در زمان‌بندی.
395 نمونه‌گیری ادرار از کیسه به جای پورت مخصوص پرستار برای کشت ادرار، از کیسه سوند نمونه می‌گیرد (نه از پورت مخصوص). نمونه آلوده، کشت مثبت کاذب. عدم آگاهی. خطا در نمونه‌گیری.
396 پانسمان نکردن محل IV پس از خروج آنژیوکت پرستار پس از خارج کردن آنژیوکت، محل را با گاز استریل نمی‌پوشاند. عفونت موضعی، سلولیت. عجله، بی‌توجهی. قصور در مراقبت پس از پروسیجر.
397 عدم استفاده از بی‌حسی استریل برای LP پرستار برای لومپونکچر، از آمپول بی‌حسی که در شرایط غیراستریل باز شده استفاده می‌کند. مننژیت، عفونت CNS. عجله، عدم آگاهی. خطای فاجعه‌بار.
398 رقیق‌سازی دارو با آب مقطر غیراستریل پرستار از آب مقطر غیراستریل برای رقیق‌سازی داروی تزریقی استفاده می‌کند. سپسیس، آبسه. کمبود آب استریل. خطا در انتخاب رقیق‌کننده.
399 نگهداری مواد استریل در بسته‌بندی آسیب‌دیده پرستار پک‌های استریل را در قفسه‌ای نگه می‌دارد که پاره شده‌اند. استفاده از مواد غیراستریل، عفونت. عدم بازرسی انبار. خطا در انبارداری.
400 عدم گزارش موارد نقض استریل پرستار متوجه می‌شود که یک پک استریل در حین پروسیجر آلوده شده، اما به پزشک گزارش نمی‌دهد. عفونت شدید در بیمار. ترس از توبیخ، فرهنگ سرزنش . خطای اخلاقی و قانونی.
401 تنظیم نکردن محدوده هشدار (Alarm limits) مانیتور پرستار برای بیمار پس از انفارکتوس میوکارد، محدوده هشدار ضربان قلب را بر اساس وضعیت بالینی تنظیم نمی‌کند و روی مقادیر پیش‌فرض می‌گذارد. تشخیص دیرهنگام تاکی‌کاردی یا برادی‌کاردی خطرناک، ایست قلبی . عدم آگاهی از اهمیت تنظیم آلارم، عجله، خستگی . خطا در پیکربندی اولیه دستگاه.
402 خاموش کردن آلارم بدون بررسی علت پرستار از صدای مکرر آلارم مانیتور خسته شده و آن را بدون بررسی بیمار خاموش می‌کند (Alarm Fatigue). فیبریلاسیون بطنی بیمار تشخیص داده نمی‌شود، مرگ . خستگی از آلارم، کاذب بودن بسیاری از آلارم‌ها . خطای رفتاری ناشی از اضافه بار حسی.
403 تنظیم نکردن آلارم برای بیماران بدحال پرستار در بخش ICU، برای بیمار با علائم حیاتی ناپایدار، آلارم مانیتور را تنظیم نمی‌کند و صرفاً به مشاهده دوره‌ای اکتفا می‌کند. افت ناگهانی فشار خون و ایست قلبی بدون هشدار به موقع. اعتماد به نفس کاذب، عدم آگاهی از خطر . قصور در استفاده از قابلیت‌های ایمنی دستگاه.
404 تنظیم محدوده آلارم بسیار وسیع پرستار محدوده هشدار فشار خون را ۵۰ تا ۲۰۰ تنظیم می‌کند که بسیار وسیع است و افت تدریجی فشار را نشان نمی‌دهد. افت فشار خون تا ۸۰/۴۰ تشخیص داده نمی‌شود زیرا هنوز در محدوده تنظیم شده است. عدم درک پاتوفیزیولوژی بیمار. خطا در تنظیم پارامترهای هشدار.
405 تنظیم محدوده آلارم بسیار محدود پرستار محدوده هشدار ضربان قلب را ۶۰ تا ۸۰ تنظیم می‌کند (بسیار محدود) و مدام آلارم می‌دهد. پرستار آلارم را خاموش می‌کند و بعداً به آلارم واقعی توجه نمی‌کند. عدم تطبیق با شرایط بالینی بیمار. خطا در تنظیم آستانه هشدار.
406 نادیده گرفتن آلارم ایسکمی میوکارد پرستار به آلارم "ST Elevation" مانیتور توجه نمی‌کند و تصور می‌کند کاذب است. تشخیص دیرهنگام انفارکتوس حاد میوکارد، آسیب گسترده به قلب. عدم آموزش کافی در تفسیر تغییرات ST. خطای تشخیصی در مانیتورینگ.
407 عدم بررسی اتصال الکترودها پرستار با وجود آلارم مکرر "Leads Off" به بررسی اتصال الکترودها نمی‌پردازد و آن را خاموش می‌کند. قطع کامل مانیتورینگ قلبی، عدم تشخیص آریتمی های کشنده. عادت به آلارم‌های کاذب، کمبود وقت. قصور در عیب‌یابی تجهیزات.
408 استفاده از الکترودهای نامناسب پرستار برای مانیتورینگ طولانی مدت، از الکترودهای ارزان و با کیفیت پایین استفاده می‌کند که سریع خشک می‌شوند. افت کیفیت سیگنال، آلارم‌های کاذب مکرر، خستگی آلارم. صرفه‌جویی اقتصادی نابجا. خطا در انتخاب ملزومات.
409 عدم تعویض به موقع الکترودها پرستار الکترودها را بیش از ۴۸ ساعت بدون تعویض روی بیمار نگه می‌دارد. خشک شدن ژل الکترود، نویز زیاد، آلارم‌های کاذب، عدم تشخیص آریتمی. فراموشی، کمبود وقت. خطا در زمان‌بندی تعویض.
410 آماده‌سازی نامناسب پوست قبل از چسباندن الکترود پرستار پوست چرب یا مرطوب بیمار را قبل از چسباندن الکترود تمیز و خشک نمی‌کند. اتصال ضعیف الکترود، نویز، آلارم‌های کاذب مکرر . عجله، عدم آگاهی. تکنیک نادرست آماده‌سازی پوست.
411 قرار دادن الکترودها در محل نامناسب پرستار الکترودها را روی استخوان یا عضله (به جای فضاهای بین دنده‌ای) می‌چسباند. سیگنال ضعیف، نویز عضلانی، آلارم‌های کاذب . عدم آموزش آناتومی صحیح. خطای فنی در محل اتصال الکترود.
412 عدم تشخیص آریتمی توسط پرستار پرستار ریتم فیبریلاسیون دهلیزی جدید را روی مانیتور می‌بیند اما به پزشک گزارش نمی‌دهد. عدم شروع درمان ضد انعقاد، سکته مغزی. عدم توانایی در تفسیر ریتم‌های قلبی. خطای تشخیصی.
413 عدم ثبت نوار قلب ۱۲ لید پس از آریتمی پرستار پس از مشاهده تاکی‌کاردی بطنی روی مانیتور، نوار قلب ۱۲ لید نمی‌گیرد. عدم تشخیص صحیح نوع آریتمی، درمان نادرست. عجله، عدم آگاهی از پروتکل. قصور در مستندسازی و تشخیص دقیق.
414 تنظیم نادرست فیلتر مانیتور پرستار فیلتر مانیتور را برای بیمار با پیس میکر به درستی تنظیم نمی‌کند. اسپایک‌های پیس میکر به عنوان QRS محسوب نشده و شمارش ضربان نادرست است. عدم آگاهی از تنظیمات دستگاه. خطا در پیکربندی دستگاه.
415 عدم توجه به آلارم قطع کابل پرستار به آلارم "Cable Disconnected" توجه نمی‌کند و کابل جدا شده را وصل نمی‌کند. قطع کامل مانیتورینگ، عدم تشخیص ایست قلبی. خستگی آلارم، مشغله ذهنی. قصور در بازرسی تجهیزات.
416 نادیده گرفتن آلارم افت SPO2 پرستار آلارم افت اشباع اکسیژن را به دلیل کاذب بودن مکرر، نادیده می‌گیرد. هیپوکسی طولانی مدت، آسیب مغزی، ایست تنفسی. خستگی آلارم، آلارم‌های کاذب مکرر . خطای رفتاری ناشی از اضافه بار حسی.
417 قرار دادن پروب پالس‌اکسیمتر روی اندام دارای کاف فشارخون پرستار پروب را روی همان دستی می‌بندد که کاف فشارخون به طور متناوب باد می‌شود. قطع مکرر سیگنال، آلارم‌های کاذب، عدم مانیتورینگ دقیق. عدم آگاهی از تداخل تجهیزات. خطای فنی در محل قرارگیری پروب.
418 استفاده از پروب نامناسب برای سن بیمار پرستار برای نوزاد از پروب مخصوص بزرگسالان استفاده می‌کند. سیگنال ضعیف، خوانش نادرست، سوختگی ناشی از حرارت پروب. کمبود تجهیزات مناسب. خطا در انتخاب پروب.
419 لاک ناخن یا کثیفی ناخن پرستار قبل از نصب پروب، لاک ناخن یا کثیفی ناخن بیمار را پاک نمی‌کند. خوانش نادرست و پایین‌تر SPO2، مداخلات غیرضروری. عدم توجه به آماده‌سازی. قصور در آماده‌سازی بیمار.
420 عدم توجه به افت پرفیوژن اندام پرستار در بیمار با شوک و افت فشار خون، به دلیل پرفیوژن پایین، SPO2 خوانده نمی‌شود اما به این موضوع توجه نمی‌کند. عدم مانیتورینگ اکسیژن‌رسانی در شرایط بحرانی. عدم درک ارتباط پرفیوژن با خوانش SPO2. خطای تشخیصی در تفسیر.
421 قرار دادن پروپ روی اندام با اختلال عروقی پرستار پروب را روی دستی با شانت همودیالیز یا سوختگی قرار می‌دهد. خوانش نادرست، آسیب به اندام. عدم بررسی سابقه بیمار. خطا در انتخاب محل.
422 عدم توجه به تداخل نوری پرستار در محیط با نور شدید (فتوتراپی یا نور مستقیم خورشید) پروب را محافظت نمی‌کند. خوانش نادرست SPO2. عدم آگاهی از تداخل نوری. خطا در نصب پروب.
423 عدم توجه به کربوکسی هموگلوبین پرستار در بیمار با مسمومیت با CO، از پالس‌اکسیمتر معمولی استفاده می‌کند که SPO2 را کاذب بالا نشان می‌دهد. تشخیص دیرهنگام هیپوکسی بافتی. عدم آگاهی از محدودیت‌های دستگاه. خطای تشخیصی.
424 تنظیم نادرست پاسخ دستگاه پرستار برای بیمار بحرانی، پاسخ دستگاه را روی SLOW (کند) تنظیم می‌کند. تغییرات سریع SPO2 دیر نشان داده می‌شود، مداخله دیرهنگام. عدم آگاهی از تنظیمات. خطا در پیکربندی.
425 استفاده از پروب یکبارمصرف برای چند بیمار پرستار از پروب یکبارمصرف برای چند بیمار استفاده می‌کند. آلودگی متقاطع، عملکرد نادرست دستگاه. صرفه‌جویی نابجا. خطا در کنترل عفونت.
426 استفاده از کاف با سایز نامناسب پرستار برای بیمار چاق، از کاف استاندارد (نه کاف مخصوص چاقی) استفاده می‌کند. فشار خون کاذب بالا (تا ۳۰ میلی‌متر جیوه خطا)، درمان اشتباه فشار خون . عدم وجود کاف مناسب، عدم آگاهی. خطا در انتخاب سایز کاف.
427 استفاده از کاف خیلی کوچک برای کودک پرستار برای کودک، از کاف بزرگسال استفاده می‌کند. فشار خون کاذب پایین، عدم تشخیص فشار خون بالا. کمبود کاف کودکان. خطا در انتخاب سایز کاف.
428 بستن کاف روی لباس ضخیم پرستار کاف فشارسنج را روی لباس ضخیم بیمار می‌بندد. فشار خون کاذب بالا، درمان اشتباه. عجله، عدم توجه. تکنیک نادرست اندازه‌گیری.
429 عدم تطبیق محل کاف با سطح قلب پرستار در بیمار نشسته، کاف را پایین‌تر از سطح قلب قرار می‌دهد. فشار خون کاذب بالا. عدم آگاهی از اصول ارگونومیک. خطای فنی در پوزیشن.
430 عدم اندازه‌گیری فشار خون در هر دو دست پرستار در پذیرش اولیه، فشار خون را فقط در یک دست اندازه می‌گیرد. عدم تشخیص تفاوت فشار خون دو دست (نشانه بیماری عروقی). عجله، عدم آگاهی از پروتکل. قصور در ارزیابی کامل.
431 اندازه‌گیری فشار خون بلافاصله پس از فعالیت پرستار بلافاصله پس از جابجایی بیمار یا فیزیوتراپی، فشار خون را اندازه می‌گیرد. فشار خون کاذب بالا، مداخلات غیرضروری. عدم آگاهی از تأثیر فعالیت. خطا در زمان‌بندی.
432 عدم بررسی فشار خون ارتواستاتیک در بیماران پرخطر پرستار در بیمار با سرگیجه و سابقه سقوط، فشار خون خوابیده و ایستاده را بررسی نمی‌کند. تشخیص دیرهنگام افت فشار خون وضعیتی، سقوط مجدد. عدم آگاهی از پروتکل. قصور در ارزیابی تخصصی.
433 استفاده از دستگاه فشارسنج غیرکالیبره پرستار از دستگاهی استفاده می‌کند که مدت‌هاست کالیبره نشده است. اندازه‌گیری نادرست، تصمیمات درمانی اشتباه. عدم پیگیری تعمیر و نگهداری. خطا در کنترل کیفیت.
434 باد کردن بیش از حد کاف پرستار کاف را تا فشار بیش از ۲۰۰ میلی‌متر جیوه باد می‌کند و باعث درد و بی‌قراری بیمار می‌شود. درد، بی‌قراری، افزایش کاذب فشار خون. عدم مهارت. تکنیک نادرست.
435 عدم اندازه‌گیری فشار خون در بیمار با آریتمی پرستار در بیمار با فیبریلاسیون دهلیزی، فشار خون را با دستگاه اتوماتیک اندازه می‌گیرد که دقت کافی ندارد. اندازه‌گیری نادرست فشار خون. عدم آگاهی از محدودیت دستگاه. خطا در انتخاب روش اندازه‌گیری.
436 عدم ثبت فشار خون در فواصل منظم پرستار برای بیمار تحت انفوزیون داروهای وازواکتیو، فشار خون را هر ۵ دقیقه ثبت نمی‌کند. نوسانات شدید فشار خون تشخیص داده نمی‌شود. بار کاری زیاد، کمبود وقت . خطا در برنامه‌ریزی مانیتورینگ.
437 نادیده گرفتن آلارم افت فشار خون پرستار به آلارم افت فشار خون توجه نمی‌کند (تصور می‌کند کاذب است). شوک، ایسکمی اندام‌ها، نارسایی کلیوی. خستگی آلارم . خطای رفتاری.
438 اندازه‌گیری فشار خون در اندام با IV لاین پرستار فشار خون را در دستی که سرم وصل است اندازه می‌گیرد. قطع موقت انفوزیون، درد، نتایج نادرست. عدم توجه. خطا در انتخاب محل.
439 عدم اندازه‌گیری فشار خون در اندام مقابل پس از ماستکتومی پرستار در بیمار با سابقه ماستکتومی، فشار خون را در همان سمت اندازه می‌گیرد. لنف ادم، آسیب به بافت . عدم اخذ تاریخچه کامل. خطا در انتخاب محل.
440 عدم توجه به اختلاف فشار خون در اندام تحتانی و فوقانی پرستار در بیمار با کوآرکتاسیون آئورت، فشار خون اندام تحتانی را اندازه نمی‌گیرد. تشخیص دیرهنگام بیماری. عدم آگاهی از پروتکل. قصور در ارزیابی کامل.
441 تخمین زدن تعداد تنفس به جای شمارش دقیق پرستار تعداد تنفس بیمار را به جای شمارش ۶۰ ثانیه، تخمین می‌زند و ۱۸ ثبت می‌کند در حالی که بیمار ۳۲ بار نفس می‌کشد. تشخیص دیرهنگام دیسترس تنفسی، پنومونی، سپسیس. عجله، کمبود وقت، عدم آگاهی از اهمیت RR . خطای فنی در اندازه‌گیری.
442 عدم شمارش تعداد تنفس در بیماران بدحال پرستار در بیمار با کاهش سطح هوشیاری، تعداد تنفس را شمارش نمی‌کند. تشخیص دیرهنگام آپنه یا برادی‌پنه، ایست تنفسی. عدم آگاهی از اهمیت RR به عنوان شاخص زودهنگام وخامت . قصور در ارزیابی پایه.
443 عدم توجه به الگوی تنفس پرستار به الگوی تنفس Cheyne-Stokes (تنفس دوره‌ای) در بیمار با نارسایی قلبی توجه نمی‌کند. عدم تشخیص وخامت وضعیت بیمار. عدم آموزش در تشخیص الگوهای تنفسی. خطای تشخیصی.
444 عدم توجه به کارآیی تنفس (استفاده از عضلات کمکی) پرستار به استفاده بیمار از عضلات کمکی تنفس و retractions توجه نمی‌کند. تشخیص دیرهنگام نارسایی تنفسی. عدم معاینه کامل بالینی. قصور در ارزیابی.
445 عدم توجه به صداهای تنفسی پرستار ریه‌های بیمار را با استتوسکوپ سمع نمی‌کند. عدم تشخیص رال، ویزینگ یا کراکل، درمان ناقص. عجله، کمبود وقت. خطا در معاینه فیزیکی.
446 عدم استفاده از پالس‌اکسیمتر برای پایش تنفس پرستار در بیمار با تنگی نفس، فقط SPO2 را چک می‌کند و تعداد تنفس را اندازه نمی‌گیرد. تشخیص دیرهنگام نارسایی تنفسی (زیرا SPO2 دیرتر کاهش می‌یابد). عدم آگاهی از محدودیت SPO2. خطا در انتخاب شاخص مانیتورینگ.
447 عدم ثبت تعداد تنفس در برگه علائم حیاتی پرستار تعداد تنفس را در برگه ثبت نمی‌کند. تیم درمانی اطلاعات ناقص دارند، روند تغییرات مشخص نیست. عجله، کمبود وقت. خطای مستندسازی.
448 عدم توجه به تاکی‌پنه به عنوان اولین علامت سپسیس پرستار در بیمار با تب، تاکی‌پنه را به تب ربط می‌دهد و به پزشک گزارش نمی‌دهد. تشخیص دیرهنگام سپسیس، شوک سپتیک. عدم آگاهی از SIRS criteria. خطای تشخیصی.
449 شمارش تنفس در زمان نامناسب پرستار بلافاصله پس از فعالیت یا راه رفتن بیمار، تعداد تنفس را می‌شمارد. تعداد تنفس کاذب بالا، نگرانی بی‌مورد. عدم آگاهی از تأثیر فعالیت. خطا در زمان‌بندی.
450 عدم توجه به آپنه خواب پرستار در بیمار با وقفه تنفسی هنگام خواب (آپنه) در بخش، این موضوع را ثبت نمی‌کند. تشخیص دیرهنگام آپنه خواب، عوارض قلبی. عدم توجه کافی در طول شب. قصور در مشاهده بالینی.
451 عدم بررسی سطح هوشیاری با GCS پرستار در بیمار با ضربه به سر، سطح هوشیاری را با مقیاس گلاسکو ارزیابی نمی‌کند. کاهش تدریجی هوشیاری تشخیص داده نمی‌شود، خونریزی مغزی پیشرفت می‌کند. عدم آگاهی از ابزار استاندارد، عجله. قصور در ارزیابی عصبی.
452 عدم بررسی مردمک‌ها پرستار در بیمار با کاهش سطح هوشیاری، مردمک‌ها را از نظر اندازه و واکنش به نور بررسی نمی‌کند. تشخیص دیرهنگام افزایش فشار داخل جمجمه، هرنیاسیون مغزی. عدم آموزش، عجله. خطا در معاینه فیزیکی.
453 عدم توجه به کاهش تدریجی هوشیاری پرستار متوجه می‌شود بیمار نسبت به ۴ ساعت قبل کمتر هوشیار است اما به پزشک گزارش نمی‌دهد. وخامت وضعیت عصبی، خونریزی وسیع مغزی. عدم درک اهمیت تغییرات. خطای قضاوت بالینی.
454 عدم بررسی قدرت عضلانی اندام‌ها پرستار در بیمار با سکته مغزی، قدرت عضلانی اندام‌ها را بررسی نمی‌کند. پیشرفت ایسکمی یا خونریزی تشخیص داده نمی‌شود. عدم آگاهی از پروتکل. قصور در ارزیابی.
455 عدم بررسی علائم مننژیت پرستار در بیمار با سردرد شدید و تب، علائم کرنیگ و برودزینسکی را بررسی نمی‌کند. تشخیص دیرهنگام مننژیت. عدم آگاهی از علائم. خطا در معاینه.
456 عدم توجه به بی‌قراری ناگهانی پرستار بی‌قراری ناگهانی بیمار را به دلیریوم ربط می‌دهد، در حالی که این علامت هیپوکسی یا افت فشار خون است. تشخیص دیرهنگام افت حیاتی. عدم بررسی علت بی‌قراری. خطای تشخیصی.
457 عدم مانیتورینگ پس از ضربه به سر پرستار پس از سقوط بیمار و ضربه به سر، بیمار را برای مشاهده علائم عصبی تحت نظر نمی‌گیرد. هماتوم ساب‌دورال دیر تشخیص داده می‌شود. عدم آگاهی از پروتکل. قصور در مانیتورینگ پس از حادثه.
458 عدم توجه به تشنج پرستار متوجه حرکات تشنجی خفیف صورت یا چشم‌ها نمی‌شود (تشنج پارشیال). تشنج به ژنرالیزه تبدیل می‌شود، آسیب مغزی. عدم دقت در مشاهده. خطا در مشاهده بالینی.
459 عدم ثبت سطح هوشیار در هر شیفت پرستار سطح هوشیاری بیمار را در هر شیفت ثبت نمی‌کند. روند تغییرات مشخص نیست، وخامت دیر تشخیص داده می‌شود. کمبود وقت. خطای مستندسازی.
460 عدم بررسی قند خون در کاهش هوشیاری پرستار در بیمار با کاهش هوشیاری، قند خون را با گلوکومتر چک نمی‌کند. هیپوگلیسمی تشخیص داده نمی‌شود، آسیب مغزی. عدم آگاهی از الگوریتم. قصور در تشخیص افتراقی.
461 عدم ثبت دقیق مایعات دریافتی و دفعی پرستار حجم مایعات دریافتی و ادرار دفع شده را دقیق ثبت نمی‌کند. عدم تعادل دقیق مایعات، اضافه بار حجمی یا دهیدراتاسیون . کمبود وقت، عدم آگاهی از اهمیت . خطای مستندسازی.
462 عدم اندازه‌گیری وزن روزانه در بیماران با خطر احتباس مایعات پرستار در بیمار با نارسایی قلبی، وزن روزانه را اندازه‌گیری نمی‌کند. افزایش وزن ناشی از احتباس مایعات دیر تشخیص داده می‌شود، ادم ریوی . عجله، کمبود وقت. قصور در پایش بالینی.
463 عدم توجه به کاهش حجم ادرار پرستار به کاهش حجم ادرار بیمار (الیگوری) در ۸ ساعت گذشته توجه نمی‌کند. نارسایی حاد کلیوی، نیاز به دیالیز . عدم آگاهی از اهمیت خروجی ادرار. خطای تشخیصی.
464 عدم گزارش الیگوری به پزشک پرستار متوجه می‌شود ادرار بیمار کمتر از ۰.۵ میلی‌لیتر/کیلوگرم/ساعت است اما به پزشک گزارش نمی‌دهد. پیشرفت نارسایی کلیوی، آسیب غیرقابل برگشت. ترس از مزاحمت پزشک، عدم آگاهی . خطای ارتباطی.
465 عدم توجه به پلی‌اوری پرستار به افزایش ناگهانی حجم ادرار (بیش از ۲۰۰ میلی‌لیتر در ساعت) توجه نمی‌کند. دهیدراتاسیون شدید، اختلال الکترولیت‌ها. عدم آگاهی. خطای تشخیصی.
466 عدم ثبت انواع مایعات دریافتی پرستار فقط حجم مایعات وریدی را ثبت می‌کند و مایعات خوراکی و تغذیه لوله‌ای را ثبت نمی‌کند. محاسبه نادرست بالانس مایعات. عدم توجه به جزئیات. خطای مستندسازی.
467 عدم ثبت سایر منابع دفع مایعات پرستار حجم ترشحات زخم، تعریق زیاد، اسهال یا استفراغ را ثبت نمی‌کند. محاسبه نادرست بالانس مایعات، کمبود حجمی . عدم آگاهی. خطای مستندسازی.
468 عدم محاسبه بالانس مایعات در پایان هر شیفت پرستار در پایان هر شیفت، بالانس مایعات (تفاوت ورودی و خروجی) را محاسبه نمی‌کند. تشخیص دیرهنگام اضافه بار حجمی یا دهیدراتاسیون . کمبود وقت. قصور در تحلیل داده‌ها.
469 عدم توجه به افزایش وزن ناگهانی پرستار به افزایش ۲ کیلوگرمی وزن بیمار در ۲۴ ساعت توجه نمی‌کند. ادم حاد ریه، نارسایی قلبی. عدم دقت. خطای تشخیصی.
470 عدم بررسی علائم ادم پرستار به ادم اندام تحتانی یا ادم پری‌اوربیتال بیمار توجه نمی‌کند. تشخیص دیرهنگام اضافه بار حجمی. عدم معاینه کامل. قصور در ارزیابی.
471 عدم بررسی و ثبت شدت درد پرستار شدت درد بیمار را با مقیاس عددی (NRS) یا مقیاس دیداری (VAS) بررسی و ثبت نمی‌کند. درد کنترل نشده، اضطراب، افزایش فشار خون، تأخیر در بهبودی . عدم آگاهی از اهمیت مدیریت درد . قصور در ارزیابی پایه.
472 عدم بررسی درد در بیماران غیرکلامی پرستار در بیمار اینتوبه یا دچار دلیریوم، از مقیاس‌های رفتاری درد (مانند FLACC یا CPOT) استفاده نمی‌کند. درد تشخیص داده نمی‌شود، بی‌قراری، مصرف بی‌مورد آرام‌بخش . عدم آموزش ابزارهای جایگزین. خطا در ارزیابی.
473 عدم تجویز مسکن بر اساس شدت درد پرستار بدون توجه به نمره درد بیمار، مسکن را طبق روال قبلی تجویز می‌کند. درد کنترل نشده در بیمار با درد شدید. پیروی کورکورانه از برنامه. خطا در تصمیم‌گیری.
474 عدم بررسی مجدد درد پس از تجویز مسکن پرستار پس از تجویز مسکن، مجدداً شدت درد را بررسی نمی‌کند تا اثربخشی را ارزیابی کند. عدم اطلاع از پاسخ به درمان، ادامه درد . کمبود وقت. قصور در ارزیابی پیامد.
475 عدم توجه به کیفیت و نوع درد پرستار به کیفیت درد (سوزشی، تیرکشنده، فشارنده) توجه نمی‌کند. تشخیص نادرست نوع درد (نوروپاتیک احشایی)، درمان نامناسب. عجله. خطای تشخیصی.
476 عدم توجه به علائم همراه درد پرستار به تهوع، تعریق، یا تغییرات فشار خون همراه با درد توجه نمی‌کند. تشخیص نادرست علت درد (مثلاً انفارکتوس میوکارد). عدم معاینه کامل. خطای تشخیصی.
477 گزارش نکردن درد جدید و شدید پرستار درد ناگهانی و شدید شکم را به پزشک گزارش نمی‌دهد. پارگی آپاندیس یا آنوریسم، پریتونیت. عدم آگاهی از علائم هشدار. خطای بحرانی.
478 بی‌توجهی به درد قفسه سینه پرستار به شکایت بیمار از درد قفسه سینه توجه نمی‌کند و آن را به سوزش سر دل ربط می‌دهد. انفارکتوس میوکارد، مرگ. عدم دقت در شرح حال. خطای فاجعه‌بار.
479 عدم استفاده از پروتکل‌های مدیریت درد پرستار از پروتکل‌های استاندارد مدیریت درد (مثل نردبان درد WHO) استفاده نمی‌کند. مدیریت ناکارآمد درد. عدم آگاهی از پروتکل‌ها. خطای سیستمی.
480 عدم ثبت مداخلات درد و پاسخ به آن پرستار مداخلات انجام شده برای کاهش درد و پاسخ بیمار را ثبت نمی‌کند. تکرار مداخلات بی‌اثر، عدم تداوم مراقبت. کمبود وقت. خطای مستندسازی.
481 اندازه‌گیری دما با روش نامناسب پرستار در بیمار با تنفس سریع، دما را از راه دهان (دهانی) اندازه می‌گیرد که دقیق نیست. اندازه‌گیری نادرست دما، تشخیص دیرهنگام تب. عدم آگاهی از دقت روش‌ها. خطا در انتخاب روش اندازه‌گیری.
482 عدم اندازه‌گیری دمای مرکزی در بیمار بحرانی پرستار در بیمار با شوک، دما را از راه زیربغل اندازه می‌گیرد که با کاهش پرفیوژن محیطی دقیق نیست. تشخیص دیرهنگام هیپوترمی یا هایپرترمی. عدم آگاهی از محدودیت‌ها. خطا در انتخاب روش.
483 عدم توجه به هیپوترمی پرستار به دمای ۳۵ درجه بیمار بعد از جراحی توجه نمی‌کند. لرز، افزایش مصرف اکسیژن، ایسکمی میوکارد، اختلال انعقادی. عدم آگاهی از عوارض هیپوترمی. خطای تشخیصی.
484 عدم توجه به هایپرترمی بدخیم پرستار در بیمار با افزایش ناگهانی دما و سفتی عضلات پس از بیهوشی، به هایپرترمی بدخیم شک نمی‌کند. مرگ ناشی از هایپرترمی بدخیم. عدم آگاهی از اورژانس. خطای فاجعه‌بار.
485 عدم بررسی الگوی تب پرستار به الگوی تب (مانند تب شبانه یا پیک‌های مشخص) توجه نمی‌کند. تشخیص نادرست نوع عفونت. عدم دقت در ثبت. خطای تشخیصی.
486 عدم کالیبره کردن دماسنج پرستار از دماسنجی استفاده می‌کند که کالیبره نشده و ۰.۵ درجه خطا دارد. اندازه‌گیری نادرست، تصمیمات اشتباه. عدم پیگیری تعمیر و نگهداری. خطا در کنترل کیفیت.
487 اندازه‌گیری دما بلافاصله پس از غذای گرم یا سرد پرستار بلافاصله پس از مصرف غذای گرم یا سرد، دمای دهانی را اندازه می‌گیرد. اندازه‌گیری کاذب بالا یا پایین. عدم آگاهی از تأثیر غذا. خطا در زمان‌بندی.
488 عدم ثبت دما در فواصل منظم در بیمار تب‌دار پرستار در بیمار با تب بالا، دما را هر ۴ ساعت ثبت نمی‌کند. عدم تشخیص پیک‌های تب، عدم پاسخ به موقع به درمان. کمبود وقت. خطا در برنامه‌ریزی.
489 عدم توجه به هیپوترمی بعد از عمل پرستار پس از عمل جراحی طولانی، دمای بیمار را کنترل نمی‌کند. لرز، افزایش فشار خون، خونریزی. عدم آگاهی از پروتکل. قصور در مانیتورینگ پس از عمل.
490 عدم استفاده از پروب دمای مرکزی در هیپوترمی درمانی پرستار در بیمار تحت هیپوترمی درمانی، از پروب دمای مرکزی (مثلاً مثانه) استفاده نمی‌کند. کنترل ناکافی دما، عوارض عصبی. کمبود تجهیزات. خطا در انتخاب روش.
491 عدم بررسی عملکرد صحیح مانیتور در ابتدای شیفت پرستار در ابتدای شیفت، عملکرد مانیتورها و درستی اتصالات را بررسی نمی‌کند. مانیتور خراب یا قطع است و ساعت‌ها بدون مانیتورینگ می‌ماند. عجله، عدم آگاهی از مسئولیت. قصور در کنترل تجهیزات.
492 ناتوانی در تشخیص صدای آلارم‌های مختلف پرستار تفاوت صدای آلارم مانیتور قلبی، پمپ سرم و ونتیلاتور را تشخیص نمی‌دهد. تأخیر در پاسخ به آلارم بحرانی . عدم آموزش کافی، سر و صدای محیط . خطای آموزشی.
493 عدم شنیدن آلارم به دلیل فاصله زیاد پرستار در ایستگاه پرستاری، صدای آلارم را به دلیل فاصله یا بسته بودن درب نمی‌شنود. پاسخ دیرهنگام به آلارم، ایست قلبی . طراحی نامناسب بخش . خطای سیستمی.
494 قطع برق مانیتور و عدم پیگیری پرستار متوجه می‌شود مانیتور خاموش شده اما پیگیری نمی‌کند (تصور می‌کند دیگران می‌بینند). ساعات طولانی بدون مانیتورینگ، تشخیص دیرهنگام آریتمی. انتشار مسئولیت (Diffusion of responsibility). خطای رفتاری.
495 عدم شارژ باتری مانیتورهای پرتابل پرستار مانیتور پرتابل را پس از استفاده به شارژ نمی‌زند. در زمان نیاز، باتری مانیتور تمام شده و قابل استفاده نیست. فراموشی، کمبود وقت. خطا در نگهداری تجهیزات.
496 استفاده از تجهیزات خراب پرستار از دستگاهی استفاده می‌کند که می‌داند خراب است و گزارش نداده است. اندازه‌گیری نادرست، خطر برای بیمار. بی‌مسئولیتی. خطای اخلاقی.
497 عدم گزارش نقص فنی تجهیزات پرستار متوجه نقص در عملکرد مانیتور می‌شود اما به مسئولین گزارش نمی‌دهد. سایر پرستاران نیز از دستگاه خراب استفاده می‌کنند. بی‌توجهی، ترس از مسئولیت. قصور در گزارش‌دهی.
498 عدم استفاده از مانیتور سانترال پرستار از مانیتور سانترال (مرکزی) برای مشاهده همزمان همه بیماران استفاده نمی‌کند. یک بیمار در بخش دور از دید، دچار ایست قلبی می‌شود. عادت به مانیتور کنار تخت. خطا در استفاده از فناوری.
499 تنظیم نکردن اولویت آلارم‌ها پرستار آلارم‌های با اولویت بالا و پایین را به درستی تنظیم نمی‌کند. آلارم‌های مهم در میان انبوه آلارم‌های کم‌اهمیت گم می‌شوند . عدم آگاهی از تنظیمات. خطا در پیکربندی.
500 عدم اطمینان از شنیده شدن آلارم توسط همکاران پرستار هنگام ترک بخش، از شنیده شدن آلارم بیماران توسط همکاران اطمینان حاصل نمی‌کند. بیمار در غیاب پرستار دچار ایست قلبی می‌شود و کسی متوجه نمی‌شود. عدم ارتباط تیمی. خطای ارتباطی.
501 عدم گزارش تغییرات علائم حیاتی پرستار شیفت شب متوجه افت تدریجی فشار خون بیمار می‌شود اما در گزارش صبح، این موضوع را به پرستار شیفت صبح اطلاع نمی‌دهد. تأخیر در تشخیص شوک و اقدامات درمانی برای خونریزی داخلی. عجله در تحویل شیفت، خستگی ناشی از شیفت طولانی . قصور در انتقال اطلاعات حیاتی.
502 عدم گزارش واکنش به دارو پرستار شیفت صبح، واکنش آلرژیک خفیف بیمار به آنتی‌بیوتیک را در گزارش به شیفت عصر اعلام نمی‌کند. تکرار همان آنتی‌بیوتیک در شیفت بعد، شوک آنافیلاکسی و ایست قلبی. کمبود وقت، عدم آگاهی از اهمیت واکنش‌های دارویی. خطای ارتباطی در گزارش.
503 عدم گزارش افت سطح هوشیاری پرستار شیفت شب، کاهش سطح هوشیاری بیمار پس از ضربه به سر را در گزارش صبح ذکر نمی‌کند. تشخیص دیرهنگام هماتوم ساب‌دورال، نیاز به جراحی اورژانسی با تأخیر. عدم درک اهمیت تغییرات عصبی، مستندسازی ناقص. انتقال ناقص اطلاعات حیاتی.
504 عدم گزارش زخم فشاری جدید پرستار شب متوجه قرمزی غیرقابل سفید شدن (زخم فشاری مرحله ۱) در ناحیه ساکروم می‌شود اما به پرستار صبح گزارش نمی‌دهد. پیشرفت زخم به مرحله ۳ طی ۴۸ ساعت، عفونت و سپسیس. عدم آموزش تشخیص زودهنگام زخم فشاری، عجله. قصور در انتقال اطلاعات مراقبتی.
505 عدم گزارش دستورات پزشک جدید پرستار شب، دستور جدید پزشک برای تغییر دوز وارفارین را در گزارش شفاهی به پرستار صبح اعلام نمی‌کند. ادامه دوز قبلی وارفارین، افزایش INR، خونریزی داخلی. تحویل شیفت عجولانه، عدم مستندسازی لحظه‌ای. خطای زنجیره‌ای در تداوم درمان.
506 عدم گزارش نتایج آزمایش بحرانی پرستار شب، نتیجه پتاسیم ۶.۵ (هیپرکالمی بحرانی) را دریافت می‌کند اما در گزارش صبح ذکر نمی‌کند. آریتمی قلبی در صبح، ایست قلبی. ترس از مسئولیت، فراموشی، خستگی. قصور در گزارشدهی بحرانی.
507 عدم گزارش سقوط بیمار پرستار شب، سقوط خفیف بیمار از تخت (بدون آسیب ظاهری) را در گزارش صبح اعلام نمی‌کند. ساعات بعد، بیمار دچار هماتوم ساب‌دورال می‌شود و تیم درمانی از علت بی‌خبر است. ترس از عواقب گزارش خطا، کمبود وقت. خطای اخلاقی و قانونی.
508 عدم گزارش بی‌قراری و دلیریوم پرستار شب، دوره‌های بی‌قراری شدید بیمار مسن را در گزارش صبح ذکر نمی‌کند. پرستار صبح بیمار را تنها می‌گذارد، بیمار از تخت سقوط می‌کند. عدم آگاهی از اهمیت بی‌قراری به عنوان علامت هشدار. قصور در انتقال اطلاعات رفتاری.
509 عدم گزارش وسایل تهاجمی پرستار شب، وجود کاتتر شریانی یا لاین مرکزی را در گزارش صبح اعلام نمی‌کند. پرستار صبح از وجود لاین بی‌خبر است، هپارین فلاش داده نمی‌شود، لاین دچار لخته و انسداد می‌شود. عجله، عدم بررسی کامل بیمار در بالین. خطای ارتباطی در گزارش.
510 عدم گزارش محدودیت حرکتی پرستار شب، دستور پزشک برای "برخاستن مطلق" (strict bed rest) را در گزارش صبح ذکر نمی‌کند. پرستار صبح بیمار را برای رفتن به سرویس بلند می‌کند، خونریزی داخلی تشدید می‌شود. عدم درک اهمیت محدودیت‌های حرکتی. قصور در انتقال اطلاعات.
511 عدم وجود گزارش مکتوب و اکتفا به گزارش شفاهی پرستار شیفت شب فقط به صورت شفاهی و بدون یادداشت، اطلاعات را به پرستار صبح منتقل می‌کند. پرستار صبح بخشی از اطلاعات را فراموش می‌کند، داروی مهمی داده نمی‌شود . اعتماد به حافظه، عدم وجود فرم استاندارد. خطا در انتخاب روش گزارش‌دهی.
512 بدخطی در گزارش مکتوب پرستار گزارش مکتوب را با خط ناخوانا می‌نویسد و پرستار شیفت بعد دوز دارو را اشتباه می‌خواند. تجویز دوز اشتباه دارو، مسمومیت دارویی. عجله، عدم آموزش، کمبود وقت . خطای نوشتاری.
513 ثبت ناقص اطلاعات در فرم گزارش پرستار فقط علائم حیاتی را ثبت می‌کند و وضعیت پوست، سطح هوشیاری و مداخلات پرستاری را ثبت نمی‌کند. پرستار شیفت بعد از وضعیت واقعی بیمار بی‌خبر است، مراقبت ناقص. کمبود وقت، عدم آگاهی از اهمیت ثبت جامع. قصور در مستندسازی کامل.
514 عدم ثبت زمان دقیق رویدادها پرستار زمان دقیق تغییر وضعیت بیمار یا زمان آخرین دوز دارو را ثبت نمی‌کند. پرستار شیفت بعد نمی‌داند چه زمانی باید دارو بدهد یا بیمار را تغییر وضعیت دهد. عجله، عدم دقت. خطای مستندسازی.
515 استفاده از فرم‌های قدیمی و غیراستاندارد پرستار از فرمی استفاده می‌کند که آیتم‌های ضروری (مانند آلرژی، سابقه سقوط) را ندارد. اطلاعات حیاتی منتقل نمی‌شود، بیمار دچار واکنش آلرژیک می‌شود . عدم وجود پروتکل استاندارد. خطای سیستمی.
516 گم کردن برگه گزارش پرستار برگه گزارش مکتوب را گم می‌کند و مجبور می‌شود از حافظه و اطلاعات پرونده استفاده کند. انتقال ناقص اطلاعات، خطاهای متعدد. بی‌نظمی، شلوغی بخش. خطا در مدیریت اسناد.
517 عدم به‌روزرسانی گزارش در طول شیفت پرستار گزارش را ابتدای شیفت می‌نویسد و در طول شیفت، تغییرات وضعیت بیمار را به آن اضافه نمی‌کند. گزارش نهایی ناقص است، وضعیت نهایی بیمار منتقل نمی‌شود. کمبود وقت، فراموشی. خطا در مستندسازی پویا.
518 عدم ثبت علت بستری و تشخیص اصلی پرستار فقط "بیمار قلبی" می‌نویسد بدون ذکر تشخیص دقیق (مثلاً انفارکتوس تحتانی). پرستار شیفت بعد از ریسک‌های خاص (مثلاً بلوک قلبی) بی‌خبر است. عجله، عدم دقت. قصور در انتقال اطلاعات.
519 عدم ثبت برنامه ترخیص پرستار برنامه ترخیص بیمار (مثلاً ترخیص با اکسیژن خانگی) را ثبت نمی‌کند. بیمار بدون تجهیزات لازم ترخیص می‌شود، دوباره بستری می‌شود . عدم برنامه‌ریزی ترخیص. خطای زنجیره‌ای.
520 عدم ثبت نیازهای آموزشی بیمار پرستار آموزشی که به بیمار داده (مثلاً تزریق انسولین) را ثبت نمی‌کند. پرستار شیفت بعد آموزش را تکرار نمی‌کند، بیمار دچار هیپوگلیسمی می‌شود. عدم آگاهی از اهمیت آموزش. خطای مستندسازی.
521 گزارش یک‌طرفه بدون تعامل پرستار شیفت قبل، گزارش را می‌دهد و بدون پرسیدن "سوالی دارید؟" بخش را ترک می‌کند. پرستار شیفت بعد ابهامی در مورد دوز دارو دارد اما فرصت پرسش ندارد، دارو را اشتباه می‌دهد. عجله، عدم آگاهی از اهمیت تعامل . خطای ارتباطی.
522 عدم تشویق به پرسش پرستار شیفت قبل با لحنی می‌گوید "همه چیز را گفتم، وقت ندارم" و فضایی برای پرسش ایجاد نمی‌کند. پرستار جدید از ترس، سوال نمی‌پرسد و اطلاعات حیاتی را از دست می‌دهد. رفتار غیرحرفه‌ای، استرس. خطای رفتاری.
523 پاسخ ناقص به سوالات پرستار شیفت قبل در پاسخ به سوال، می‌گوید "یادم نیست، خودت پرونده را ببین" و می‌رود. پرستار شیفت بعد زمان زیادی را صرف پیدا کردن اطلاعات می‌کند، تأخیر در مراقبت. کمبود وقت، خستگی. قصور در پاسخگویی.
524 عدم توضیح ابهامات دارویی پرستار شیفت بعد متوجه می‌شود دوز انسولین ثبت شده با دستور پزشک متفاوت است، اما پرستار قبل رفته و نمی‌تواند بپرسد. ادامه دوز اشتباه انسولین، هیپوگلیسمی شدید. عدم وجود فرصت پرسش. خطای فاجعه‌بار.
525 عدم تطابق اطلاعات شفاهی و مکتوب پرستار شیفت بعد متوجه تضاد بین گزارش شفاهی و مکتوب می‌شود، اما فرصت پرسش ندارد. سردرگمی، تصمیم‌گیری نادرست. عدم هماهنگی در گزارش. خطای ارتباطی.
526 گزارش از راه دور (تلفنی) بدون تعامل چهره به چهره پرستار شیفت قبل، گزارش را تلفنی می‌دهد و فرصت پرسش محدود است. اطلاعات غیرکلامی (حالت چهره، نگرانی) منتقل نمی‌شود، درک ناقص. محدودیت‌های ساختاری. خطا در انتخاب روش.
527 عدم تکرار اطلاعات بحرانی توسط گیرنده پرستار شیفت قبل، اطلاعات بحرانی را می‌دهد اما از پرستار بعد نمی‌خواهد تکرار کند (read-back). پرستار بعد اشتباه متوجه شده اما تصحیح نمی‌شود . عدم استفاده از تکنیک read-back. خطای فنی در تأیید.
528 عدم تأیید دریافت اطلاعات پرستار شیفت قبل اطلاعات را می‌دهد، اما پرستار بعد تأیید نمی‌کند که فهمیده است. ارتباط یک‌طرفه، احتمال سوءتفاهم بالا. عادت غلط. خطای ارتباطی.
529 پرسش نکردن به دلیل خجالت یا ترس پرستار تازه‌کار از ترس تمسخر، درباره اصطلاح ناآشنا سوال نمی‌پرسد. متوجه وضعیت بیمار نمی‌شود، مراقبت نادرست. جو ترس و تمسخر در بخش، فرهنگ سازمانی نامناسب . قصور ناشی از جو سازمانی.
530 قطع گزارش پیش از پایان پرسش‌ها پرستار شیفت قبل وسط پرسش پرستار بعد، می‌گوید "بعداً بپرس، باید بروم" و می‌رود. پرسش حیاتی پرسیده نمی‌شود، خطا رخ می‌دهد. عجله، کمبود وقت. خطای رفتاری.
531 وقفه مکرر تلفن حین گزارش پرستار در حال گزارش دادن است و چندین بار تلفن زنگ می‌زند و پاسخ می‌دهد. بخشی از اطلاعات مهم (مثلاً آلرژی بیمار) گم می‌شود، بیمار داروی آلرژی‌زا دریافت می‌کند . نبود فرد پاسخگوی تلفن، شلوغی بخش. خطا در مدیریت وقفه.
532 وقفه توسط سایر همکاران چند پرستار دیگر در حین گزارش، سوالات متفرقه می‌پرسند و جریان گزارش قطع می‌شود. اطلاعات حیاتی فراموش می‌شود، تشخیص دیرهنگام. فرهنگ کاری نامناسب، عدم احترام به فرآیند گزارش. خطای سازمانی.
533 گزارش در محیط شلوغ و پر سر و صدا گزارش در ایستگاه پرستاری شلوغ با صدای مانیتورها و صحبت دیگران داده می‌شود. پرستار گیرنده نیمی از اطلاعات را نمی‌شنود، مراقبت ناقص. طراحی نامناسب بخش، نبود اتاق گزارش . خطای محیطی.
534 انجام همزمان چند کار (multitasking) پرستار دهنده گزارش همزمان با گزارش دادن، مدارک را مرتب می‌کند و به مانیتورها نگاه می‌کند. اطلاعات ناقص و غیرمتمرکز منتقل می‌شود. باور غلط به توانایی انجام همزمان چند کار. خطای شناختی.
535 گزارش در حین راه رفتن گزارش در راهرو و در حال حرکت داده می‌شود و پرستار گیرنده فرصت یادداشت‌برداری ندارد. بخشی از اطلاعات فراموش می‌شود، خطا در اجرا. عجله، کمبود وقت. خطای فنی در روش گزارش.
536 اضطراب و عجله برای ترک شیفت پرستار شیفت قبل به دلیل خستگی و تمایل به ترک سریع، گزارش را با عجله می‌دهد. اطلاعات حیاتی نادیده گرفته می‌شود، بیمار دچار حادثه می‌شود. خستگی مفرط، اضافه کاری . خطای ناشی از خستگی.
537 عدم مدیریت وقفه‌ها وقفه‌های پیاپی باعث می‌شود گزارش ۴۵ دقیقه طول بکشد و پرستار بعد دیر به بالین بیماران برسد. تأخیر در تجویز داروهای موقع، وخامت حال بیماران. نبود پروتکل مدیریت وقفه. خطای سازمانی.
538 حضور افراد متعدد غیرمرتبط در جلسه گزارش حضور دانشجویان و کارآموزان متعدد و صحبت‌های آنها حین گزارش باعث حواس‌پرتی می‌شود. انتقال ناقص اطلاعات. عدم مدیریت آموزشی. خطای محیطی.
539 وقفه ناشی از آلارم‌های مکرر آلارم‌های متعدد مانیتورها و پمپ‌ها حین گزارش، باعث قطع مکرر گزارش می‌شود. خستگی آلارم، نادیده گرفته شدن اطلاعات . تنظیم نادرست آلارم‌ها. خطای فنی در تجهیزات.
540 پاسخ به تماس‌های شخصی حین گزارش پرستار دهنده گزارش، تماس شخصی پاسخ می‌دهد و گزارش را قطع می‌کند. اطلاعات ناقص منتقل می‌شود. رفتار غیرحرفه‌ای. خطای رفتاری.
541 عدم گزارش کامل هنگام انتقال به ICU پرستار بخش، بیمار بدحال را به ICU منتقل می‌کند اما آخرین علائم حیاتی و داروهای داده شده را به پرستار ICU گزارش نمی‌دهد. تکرار دوز دارو یا عدم تجویز داروی موقع، ایست قلبی. عجله، استرس ناشی از انتقال اورژانسی. قصور در انتقال اطلاعات.
542 عدم گزارش آلرژی هنگام انتقال به اتاق عمل پرستار بخش، بیمار را به اتاق عمل منتقل می‌کند اما آلرژی شدید به لاتکس را گزارش نمی‌دهد. شوک آنافیلاکسی حین عمل، مرگ. فراموشی، عدم بررسی پرونده. خطای فاجعه‌بار.
543 عدم انتقال نمونه‌ها و مدارک همراه بیمار پرستار هنگام انتقال بیمار به بخش دیگر، نمونه‌های آزمایشگاهی و تصاویر رادیولوژی را همراه بیمار نمی‌فرستد. تأخیر در تشخیص و درمان، تکرار آزمایش‌های غیرضروری. عجله، بی‌توجهی. خطا در انتقال تجهیزات.
544 عدم گزارش وضعیت روانی-اجتماعی هنگام انتقال پرستار بخش روان‌پزشکی هنگام انتقال بیمار به بخش داخلی، سابقه خودکشی یا خشونت را گزارش نمی‌دهد. آسیب به بیمار یا سایر بیماران. عدم آگاهی از اهمیت اطلاعات روانی. قصور در انتقال اطلاعات جامع.
545 عدم گزارش وسایل همراه بیمار (پروتز، سمعک) پرستار هنگام انتقال بیمار به رادیولوژی، سمعک یا عینک بیمار را همراه نمی‌فرستد. بیمار نمی‌تواند با تیم رادیولوژی ارتباط برقرار کند یا دستورات را بشنود. بی‌توجهی. خطا در مراقبت.
546 عدم هماهنگی در زمان انتقال پرستار بخش، بیمار را بدون هماهنگی قبلی با ICU می‌فرستد و ICU آمادگی پذیرش ندارد. بیمار ساعات طولانی در راهرو می‌ماند، وخامت وضعیت. عدم ارتباط تیمی . خطای ارتباطی.
547 گزارش ناقص به مرکز ترک اعتیاد پرستار بیمارستان، بیمار با سابقه مصرف متادون را بدون اطلاع‌رسانی کامل به مرکز ترک اعتیاد می‌فرستد. قطع ناگهانی متادون، سندرم ترک شدید، تشنج. عدم آگاهی از اهمیت. قصور در انتقال اطلاعات دارویی.
548 عدم گزارش نیازهای ویژه هنگام انتقال به مرکز توانبخشی پرستار بیمار را بدون گزارش نیاز به ونتیلاتور یا اکسیژن به مرکز توانبخشی می‌فرستد. مرکز مقصد آمادگی ندارد، بیمار دچار هیپوکسی می‌شود. عدم برنامه‌ریزی ترخیص . خطای زنجیره‌ای.
549 عدم انتقال اطلاعات کشت و آنتی‌بیوگرام پرستار بیمار عفونی را بدون گزارش نتیجه کشت و آنتی‌بیوگرام به بخش دیگر می‌فرستد. ادامه درمان آنتی‌بیوتیکی اشتباه، سپسیس. فراموشی. خطا در انتقال اطلاعات.
550 عدم گزارش محدودیت حرکتی به فیزیوتراپی پرستار بدون اطلاع‌رسانی به فیزیوتراپیست، بیمار را برای فیزیوتراپی می‌فرستد در حالی که منع برخاستن دارد. آسیب بیشتر، خونریزی. عدم ارتباط بین‌بخشی. قصور در هماهنگی.
551 عدم ارسال خلاصه پرونده به پزشک خانواده پرستار پس از ترخیص بیمار، خلاصه پرونده را برای پزشک خانواده ارسال نمی‌کند. پزشک خانواده از تشخیص و درمان بی‌خبر است، درمان نادرست ادامه می‌یابد. کمبود وقت، عدم وجود سیستم . خطای ارتباطی.
552 عدم گزارش تغییر داروها در زمان ترخیص پرستار به بیمار یا همراه، تغییر داروها را در زمان ترخیص به درستی توضیح نمی‌دهد. بیمار دوز قبلی دارو را ادامه می‌دهد، مسمومیت یا عدم اثربخشی . عجله، عدم آموزش به بیمار. قصور در آموزش ترخیص.
553 عدم هماهنگی با پرستار مراقبت در منزل پرستار بیمارستان برای بیمار با زخم فشاری، هماهنگی با پرستار مراقبت در منزل انجام نمی‌دهد. زخم در منزل عفونی می‌شود، بستری مجدد . عدم برنامه‌ریزی ترخیص. خطای زنجیره‌ای.
554 عدم گزارش نتایج آزمایش پاتولوژی پس از ترخیص پرستار نتیجه پاتولوژی بدخیم را که پس از ترخیص آماده شده، به بیمار اطلاع نمی‌دهد. تأخیر در شروع درمان سرطان، پیشرفت بیماری. عدم پیگیری نتایج. قصور در پیگیری.
555 عدم اطمینان از فهمیدن دستورات ترخیص توسط بیمار پرستار دستورات ترخیص را می‌دهد اما از بیمار نمی‌خواهد تکرار کند. بیمار متوجه نشده، دارو را اشتباه مصرف می‌کند. عدم ارزیابی درک بیمار. خطای آموزشی.
556 عدم ارائه نسخه کافی از برنامه مراقبت خانگی پرستار برنامه مراقبت خانگی را فقط به بیمار می‌دهد و به مراقب خانواده نمی‌دهد. مراقب خانواده از برنامه بی‌خبر است، مراقبت نادرست. عدم توجه به نقش خانواده. قصور در آموزش.
557 عدم گزارش علائم هشدار به بیمار پرستار در زمان ترخیص، علائمی که باید بیمار به مرکز درمانی مراجعه کند را آموزش نمی‌دهد. بیمار با علائم هشدار (تب، خونریزی) به موقع مراجعه نمی‌کند، سپسیس. عجله، عدم آگاهی. خطا در آموزش ترخیص.
558 عدم تماس تلفنی پیگیری پس از ترخیص پرستار ۴۸ ساعت پس از ترخیص با بیمار تماس نمی‌گیرد تا وضعیت را بررسی کند. مشکل بیمار در منزل (مثلاً تهوع ناشی از دارو) تشخیص داده نمی‌شود. بار کاری زیاد، کمبود وقت. قصور در پیگیری.
559 عدم گزارش نیاز به تجهیزات قبل از ترخیص پرستار نیاز بیمار به ویلچر یا اکسیژن خانگی را قبل از ترخیص به واحد مربوطه گزارش نمی‌دهد. بیمار بدون تجهیزات به خانه می‌رود، سقوط یا هیپوکسی. عدم برنامه‌ریزی. خطا در هماهنگی.
560 عدم گزارش وضعیت روحی و نیازهای روانی-اجتماعی پرستار افسردگی شدید بیمار را در گزارش ترخیص به تیم سلامت روان منتقل نمی‌کند. بیمار پس از ترخیص دست به خودکشی می‌زند. عدم آگاهی از اهمیت. قصور در انتقال اطلاعات.
561 تحویل شیفت با لحن نامناسب و پرخاشگرانه پرستار شیفت قبل با لحن تند و عصبانی گزارش می‌دهد و پرستار بعد جرات پرسش ندارد. اطلاعات حیاتی منتقل نمی‌شود، خطا رخ می‌دهد. تعارضات بین فردی، خستگی . خطای رفتاری.
562 تبعیض و پیش‌داوری در گزارش پرستار شیفت قبل می‌گوید "بخش ۴ همش معتادها هستند، زیاد بهشون توجه نکن" و پرستار بعد از آن بیمار غفلت می‌کند. مراقبت ناکافی از بیمار با سابقه اعتیاد، وخامت وضعیت. کلیشه‌ها و پیش‌داوری‌های فرهنگی . خطای اخلاقی.
563 عدم گزارش اشتباهات خود از ترس توبیخ پرستار شیفت قبل، اشتباه خود (مثلاً فراموشی یک دوز دارو) را در گزارش نمی‌گوید. پرستار بعد از افت قند بیمار بی‌خبر است، درمان نادرست. فرهنگ سرزنش در سازمان، ترس از تنبیه . خطای اخلاقی.
564 پنهان‌کاری اطلاعات به دلیل تنبلی پرستار شیفت قبل، کارهای ناقص انجام شده را در گزارش نمی‌گوید تا مجبور به توضیح نباشد. پرستار بعد از کارهای ناتمام بی‌خبر است، مراقبت ناقص. اخلاق کاری ضعیف . قصور در صداقت حرفه‌ای.
565 گزارش با زبان غیرحرفه‌ای و عامیانه پرستار از اصطلاحات عامیانه و غیراستاندارد در گزارش استفاده می‌کند. پرستار بعد متوجه نمی‌شود، تفسیر اشتباه. عدم آموزش، عادت غلط . خطای ارتباطی.
566 عدم احترام به وقت دیگران پرستار شیفت قبل با تأخیر برای گزارش حاضر می‌شود و وقت پرستار بعد را تلف می‌کند. پرستار بعد مجبور می‌شود سریع گزارش بگیرد و اطلاعات را ناقص منتقل کند. بی‌مسئولیتی، فرهنگ سازمانی ضعیف. خطای رفتاری.
567 گزارش ندادن کامل به دلیل تنفر شخصی دو پرستار با هم اختلاف شخصی دارند و پرستار قبل عمداً اطلاعات کامل نمی‌دهد. بیمار دچار حادثه می‌شود. تعارضات بین فردی شدید . خطای فاجعه‌بار اخلاقی.
568 جو بی‌اعتمادی در تیم پرستار بعد به گزارش‌های پرستار قبل اعتماد ندارد و همه چیز را دوباره چک می‌کند. اتلاف وقت، تأخیر در مراقبت. بی‌اعتمادی سازمانی. خطای سیستمی.
569 عدم مشارکت در گزارش‌دهی پرستار شیفت قبل فقط به سوالات پاسخ می‌دهد و اطلاعات را داوطلبانه ارائه نمی‌دهد. اطلاعات حیاتی پرسیده نمی‌شود و منتقل نمی‌گردد. انفعال، بی‌مسئولیتی. خطای رفتاری.
570 گزارش با عجله و بی‌توجهی به دلیل بی‌حوصلگی پرستار شیفت قبل به دلیل بی‌حوصلگی و تمایل به ترک، گزارش را سرسری می‌دهد. اطلاعات مهم نادیده گرفته می‌شود. خستگی، بی‌حوصلگی. قصور در مسئولیت‌پذیری.
571 نبود پروتکل استاندارد گزارش هر پرستار به سبک خود گزارش می‌دهد و برخی اطلاعات حیاتی همیشه جا می‌افتد. خطاهای مکرر به دلیل فقدان ساختار . عدم وجود پروتکل مدون. خطای سیستمی.
572 عدم استفاده از ابزارهای یادآور (مانند SBAR, IPASS) پرستار بدون چک‌لیست و تنها از حافظه گزارش می‌دهد و بخش "توصیه و برنامه" را فراموش می‌کند. پرستار بعد نمی‌داند برنامه درمانی برای شب چیست، درمان قطع می‌شود . عدم آموزش ابزارهای استاندارد. خطای فنی در روش.
573 گزارش فقط به صورت شفاهی بدون پشتوانه مکتوب تکیه صرف بر حافظه، فراموشی اطلاعات حیاتی . خطاهای متعدد. عادت غلط، کمبود وقت. خطا در انتخاب روش.
574 گزارش فقط به صورت مکتوب بدون تعامل چهره به چهره پرستار بعد فرصت پرسش ندارد، ابهامات باقی می‌ماند . خطاهای ناشی از سوءتفاهم. کمبود وقت، فاصله فیزیکی. خطای ارتباطی.
575 عدم وجود چک‌لیست استاندارد برای انتقال بین‌بخشی هنگام انتقال به ICU، هیچ چک‌لیستی برای اطمینان از انتقال کامل اطلاعات وجود ندارد. اطلاعات حیاتی جا می‌ماند. عدم وجود پروتکل. خطای سیستمی.
576 عدم تعیین زمان مشخص برای گزارش گزارش در هر شیفت در زمان متفاوت و با تداخل کاری انجام می‌شود. عجله و کیفیت پایین گزارش. عدم برنامه‌ریزی. خطای سازمانی.
577 عدم حضور همه افراد مرتبط در جلسه گزارش پرستاران بخش‌های مختلف (مثلاً اتاق عمل و بخش) در یک جلسه گزارش مشترک حضور ندارند. عدم هماهنگی، خطاهای انتقالی. عدم هماهنگی بین‌بخشی. قصور در ارتباطات.
578 عدم وجود فرم استاندارد برای ثبت گزارش هر پرستار از کاغذی با ساختار شخصی خود استفاده می‌کند. اطلاعات ضروری ثبت نمی‌شود. فقدان استاندارد. خطای سیستمی.
579 عدم نظارت بر کیفیت گزارش‌دهی مدیران بخش هرگز کیفیت گزارش‌ها را ارزیابی و بازخورد نمی‌دهند. تکرار اشتباهات، عدم بهبود. عدم نظارت مدیریتی. خطای مدیریتی.
580 عدم آموزش تکنیک‌های گزارش‌دهی به کارکنان جدید پرستاران جدید بدون آموزش روش صحیح گزارش، شروع به کار می‌کنند. خطاهای متعدد در گزارش‌دهی. کمبود دوره‌های آموزشی . خطای آموزشی.
581 عدم رعایت محرمانگی در گزارش کنار تخت پرستاران جزئیات خصوصی بیماری (مثلاً HIV) را در حضور سایر بیماران اتاق مطرح می‌کنند. نقض حریم خصوصی بیمار، شکایت قانونی . عدم آگاهی از مسائل محرمانگی، طراحی نامناسب بخش. خطای اخلاقی.
582 استفاده از اصطلاحات تخصصی در حضور بیمار پرستاران از اصطلاحات پزشکی استفاده می‌کنند که بیمار نمی‌فهمد و مضطرب می‌شود. اضطراب بیمار، کاهش اعتماد . عدم توجه به حضور بیمار. خطای ارتباطی.
583 عدم دعوت بیمار به مشارکت در گزارش پرستاران کنار تخت گزارش می‌دهند اما از بیمار نظر نمی‌پرسند. فرصت کشف اطلاعات جدید (مثلاً درد جدید) از دست می‌رود . عدم رویکرد patient-centered. قصور در مشارکت‌دهی.
584 قطع گزارش به دلیل نیازهای فوری بیمار پرستاران وسط گزارش، کار دیگری انجام می‌دهند و گزارش ناتمام می‌ماند. انتقال ناقص اطلاعات. وقفه‌های بالینی. خطا در مدیریت زمان.
585 بررسی نکردن بیمار در کنار تخت پرستاران فقط کاغذی گزارش می‌دهند و برای معاینه بیمار به بالین نمی‌روند. مغایرت بین گزارش و وضعیت واقعی بیمار کشف نمی‌شود . عجله، کمبود وقت. خطای فنی در روش.
586 عدم تطابق گزارش شفاهی با وضعیت بیمار پرستار می‌گوید "بیمار پایدار است" اما در معاینه، بیمار تاکی‌پنه و هیپوتانسیو دارد. تشخیص دیرهنگام وخامت. عدم معاینه بالینی. قصور در ارزیابی.
587 صحبت کردن پشت سر بیمار در کنار تخت پرستاران درباره بیمار به گونه‌ای صحبت می‌کنند که بیمار احساس تحقیر می‌کند. ناراحتی بیمار، شکایت. رفتار غیرحرفه‌ای. خطای اخلاقی.
588 عدم بررسی وسایل و تجهیزات در کنار تخت پرستاران در کنار تخت، وضعیت پمپ‌ها، مانیتورها و لاین‌ها را بررسی نمی‌کنند. پمپ خاموش یا لاین مسدود تشخیص داده نمی‌شود. عجله. خطای فنی در بازرسی.
589 عدم معرفی پرستار جدید به بیمار پرستار شیفت قبل، پرستار جدید را به بیمار معرفی نمی‌کند. بیمار اعتماد ندارد، همکاری نمی‌کند. بی‌توجهی. خطای ارتباطی.
590 گزارش در حضور خانواده بدون اجازه پرستاران جزئیات بیماری را در حضور خانواده بدون کسب اجازه از بیمار مطرح می‌کنند. نقض محرمانگی. عدم آگاهی از قوانین. خطای اخلاقی.
591 عدم گزارش نتایج آزمایش بحرانی به دلیل خستگی پرستار شب آنقدر خسته است که فراموش می‌کند نتیجه بحرانی را در گزارش صبح بگوید. تأخیر در درمان، مرگ. خستگی مفرط ناشی از شیفت طولانی . خطای انسانی.
592 گزارش در انتهای راهرو در حال دویدن گزارش در حال دویدن و در شلوغی راهرو داده می‌شود. اطلاعات ناقص منتقل می‌شود. کمبود وقت، بار کاری بالا . خطای فنی در روش.
593 گزارش با فرض اینکه طرف مقابل همه چیز را می‌داند پرستار می‌گوید "همون بیمار قبلی، خودت می‌دونی" و اطلاعات کامل نمی‌دهد. پرستار جدید اطلاعات کافی ندارد، خطا رخ می‌دهد. فرض غلط، عادت بد. قصور در انتقال.
594 عدم گزارش سابقه خشونت بیمار پرستار شیفت قبل، سابقه رفتار خشونت‌آمیز بیمار را گزارش نمی‌دهد. پرستار شیفت بعد مورد حمله قرار می‌گیرد. ترس از برچسب زدن به بیمار. خطای ایمنی.
595 عدم گزارش نیاز به مترجم پرستار شیفت قبل، نیاز بیمار به مترجم را گزارش نمی‌دهد. پرستار بعد نمی‌تواند با بیمار ارتباط برقرار کند، ارزیابی ناقص. بی‌توجهی. خطای ارتباطی.
596 عدم گزارش وابستگی به الکل یا مواد پرستار شیفت قبل، سابقه وابستگی به الکل را گزارش نمی‌دهد. علائم ترک (تشنج، دلیریوم) در شیفت بعد تشخیص داده نمی‌شود. ترس از قضاوت، بی‌توجهی. قصور در انتقال اطلاعات.
597 عدم گزارش نگرانی‌های بیمار پرستار شیفت قبل، نگرانی بیمار در مورد درد قفسه سینه را گزارش نمی‌دهد. انفارکتوس میوکارد در شیفت بعد تشخیص داده نمی‌شود. کم اهمیت جلوه دادن شکایت بیمار. خطای تشخیصی.
598 گزارش ندادن به دلیل عدم وجود رویه مشخص برای تحویل در شرایط بحرانی در شرایط کد (Code Blue)، هیچ رویه‌ای برای تحویل بیمار وجود ندارد و اطلاعات گم می‌شود. تداوم مراقبت مختل می‌شود. عدم وجود پروتکل. خطای سیستمی.
599 عدم تطابق بین گزارش پرستاران و پزشکان پرستاران اطلاعات متفاوتی نسبت به پزشکان در پرونده ثبت کرده‌اند و هماهنگ نیستند. تیم درمانی دچار سردرگمی می‌شود، درمان متناقض. عدم ارتباط بین‌تیمی. خطای ارتباطی.
600 عدم یادگیری از خطاهای گزارش‌دهی قبلی بخش سابقه خطاهای متعدد ناشی از گزارش‌دهی دارد، اما هیچ اقدامی برای اصلاح فرآیند انجام نمی‌شود. خطاها تکرار می‌شوند، بیماران آسیب می‌بینند. فرهنگ سازمانی ضعیف، عدم مدیریت کیفیت . خطای مدیریتی.
601 دادن رژیم معمولی به بیمار دیابتی پرستار برای بیمار دیابتی بستری، بدون توجه به نیاز به رژیم دیابتی، غذای معمولی (پرکربوهیدرات) سفارش می‌دهد. افزایش شدید قند خون، هیپرگلیسمی، ketoacidosis دیابتی . عدم آگاهی از تشخیص بیمار، عجله در پذیرش . خطا در انتخاب نوع رژیم.
602 نادیده گرفتن نیاز به رژیم کم نمک در بیمار قلبی پرستار برای بیمار با نارسایی قلبی، رژیم معمولی (پرنمک) سفارش می‌دهد. تشدید ادم، افزایش وزن، ادم حاد ریه . عدم توجه به سابقه بیماری قلبی. قصور در تطبیق رژیم با بیماری.
603 دادن غذای جامد به بیمار با دیسفاژی (اختلال بلع) پرستار بدون ارزیابی بلع، به بیمار سکته‌ای با دیسفاژی، غذای جامد می‌دهد. آسپیراسیون، پنومونی آسپیراسیون، خفگی . عدم انجام غربالگری بلع قبل از تغذیه . خطای فاجعه‌بار در انتخاب نوع غذا.
604 دادن مایعات رقیق به بیمار با دیسفاژی پرستار به بیمار مبتلا به دیسفاژی، آب یا چای رقیق (بدون غلیظ‌کننده) می‌دهد. آسپیراسیون مایعات، پنومونی . عدم آگاهی از نیاز به غلیظ‌کننده . خطا در آماده‌سازی مایعات.
605 دادن غذای محرک به بیمار با زخم معده پرستار به بیمار با زخم معده فعال، غذای تند و پرادویه می‌دهد. تشدید درد، خونریزی گوارشی. عدم رعایت رژیم زخم معده. خطا در انتخاب رژیم.
606 دادن غذای نفاخ به بیمار پس از جراحی شکم پرستار به بیمار پس از لاپاراتومی، سوپ عدس یا حبوبات می‌دهد. نفخ شدید، اتساع شکم، فشار بر بخیه‌ها، dehiscence. عدم آگاهی از رژیم پس از عمل. قصور در رژیم درمانی.
607 دادن لبنیات به بیمار با پانکراتیت حاد پرستار به بیمار با پانکراتیت حاد، ماست یا شیر پرچرب می‌دهد. تحریک پانکراس، تشدید التهاب، درد شدید . عدم آگاهی از رژیم کم چرب. خطا در انتخاب رژیم.
608 دادن غذای سرخ کرده به بیمار با کوله‌سیستیت پرستار به بیمار با التهاب کیسه صفرا، سیب‌زمینی سرخ کرده می‌دهد. تحریک انقباض کیسه صفرا، درد شدید، نیاز به جراحی اورژانسی. عدم توجه به ممنوعیت چربی. خطای فنی در رژیم.
609 دادن پروتئین بالا به بیمار با نارسایی کبدی پرستار به بیمار با آنسفالوپاتی کبدی، رژیم پرپروتئین می‌دهد. افزایش آمونیاک خون، تشدید کما کبدی. عدم آگاهی از رژیم کم پروتئین. خطا در انتخاب رژیم.
610 دادن پتاسیم بالا به بیمار با نارسایی کلیوی پرستار به بیمار دیالیزی، موز یا پرتقال (غنی از پتاسیم) می‌دهد. هیپرکالمی، آریتمی قلبی، ایست قلبی. عدم توجه به محدودیت پتاسیم. خطای فاجعه‌بار.
611 دادن مایعات زیاد به بیمار با نارسایی کلیوی الیگوریک پرستار بدون محدودیت مایعات، به بیمار کلیوی آب و چای می‌دهد. اضافه بار حجمی، ادم ریوی، فشار خون بالا. عدم محاسبه بالانس مایعات. قصور در مدیریت مایعات.
612 دادن رژیم معمولی به بیمار با هیپرلیپیدمی پرستار به بیمار با کلسترول بالا، تخم مرغ و غذاهای پرچرب می‌دهد. افزایش چربی خون، خطر حوادث قلبی. عدم آگاهی از تشخیص. خطا در انتخاب رژیم.
613 دادن گلوتن به بیمار سلیاکی پرستار به بیمار با بیماری سلیاک، نان گندم (حاوی گلوتن) می‌دهد. اسهال شدید، سوءجذب، درد شکم . عدم اخذ تاریخچه آلرژی غذایی. خطای فاجعه‌بار.
614 دادن غذای محرک به بیمار با آسم آلرژیک پرستار به بیمار آسمی با سابقه آلرژی به تخم مرغ، تخم مرغ می‌دهد. حمله حاد آسم، برونکواسپاسم، نیاز به اینتوباسیون . عدم توجه به آلرژی غذایی . خطا در رژیم.
615 دادن مواد حساسیت‌زا به بیمار با آلرژی شناخته شده پرستار به بیمار با آلرژی به بادام زمینی، کره بادام زمینی می‌دهد. شوک آنافیلاکسی، مرگ . عدم بررسی برگه آلرژی. خطای فاجعه‌بار.
616 دادن شیر به بیمار با عدم تحمل لاکتوز پرستار به بیمار با عدم تحمل لاکتوز، شیر معمولی می‌دهد. اسهال شدید، کرامپ شکمی، دهیدراتاسیون . عدم اخذ تاریخچه گوارشی. قصور در رژیم.
617 دادن غذای ترش به بیمار با ریفلاکس معده (GERD) پرستار به بیمار با ریفلاکس، آب پرتقال یا گوجه می‌دهد. تشدید ریفلاکس، سوزش سر دل، درد. عدم آگاهی از رژیم GERD. خطا در انتخاب رژیم.
618 دادن کافئین به بیمار با آریتمی قلبی پرستار به بیمار با تاکی‌کاردی، قهوه یا چای پررنگ می‌دهد. افزایش ضربان قلب، تشدید آریتمی. عدم توجه به اثرات کافئین. خطای فنی.
619 دادن غذای سرد به بیمار پس از تونسیلکتومی پرستار به کودک پس از جراحی لوزه، غذای گرم یا ولرم می‌دهد. خونریزی از محل جراحی. عدم رعایت رژیم سرد. خطا در رژیم.
620 دادن غذای خشک و سفت به بیمار با موکوزیت دهانی پرستار به بیمار تحت شیمی‌درمانی با زخم‌های دهانی، نان تست یا بیسکویت می‌دهد. درد شدید، خونریزی از زخم‌ها، کاهش دریافت غذا . عدم توجه به عوارض درمان. قصور در تطبیق رژیم.
621 عدم ارزیابی بلع قبل از اولین وعده غذایی در بیمار سکته‌ای پرستار بدون انجام تست بلع کنار تخت، به بیمار سکته‌ای غذای نرم می‌دهد. آسپیراسیون خاموش، پنومونی آسپیراسیون . عجله، عدم آگاهی از پروتکل . قصور در ارزیابی پایه.
622 تغذیه بیمار با دیسفاژی در وضعیت خوابیده پرستار بیمار با دیسفاژی را در وضعیت نیمه‌خوابیده (شیب کمتر از ۴۵ درجه) غذا می‌دهد. آسپیراسیون، پنومونی . عدم آگاهی از وضعیت صحیح تغذیه . خطای فنی در پوزیشنینگ.
623 استفاده از سرنگ برای تغذیه دهانی بیمار با دیسفاژی پرستار برای تغذیه بیمار با دیسفاژی، غذا را با فشار سرنگ داخل دهان می‌ریزد. آسپیراسیون شدید، خفگی . عجله، عدم مهارت. خطای فاجعه‌بار در تکنیک تغذیه.
624 رها کردن بیمار با دیسفاژی در حین غذا خوردن پرستار سینی غذا را کنار بیمار با دیسفاژی می‌گذارد و اتاق را ترک می‌کند. بیمار تنها می‌ماند، دچار آسپیراسیون می‌شود و کسی نیست کمک کند. کمبود وقت، بار کاری بالا . قصور در نظارت.
625 عدم مشاهده علائم آسپیراسیون حین تغذیه پرستار حین غذا دادن به بیمار، به سرفه، تغییر صدا یا کاهش اشباع اکسیژن توجه نمی‌کند. آسپیراسیون تشخیص داده نمی‌شود، پنومونی . عدم دقت، مشغله ذهنی. خطای تشخیصی.
626 استفاده از قاشق بزرگ و پر از غذا پرستار برای بیمار با دیسفاژی، لقمه‌های بزرگ داخل دهان می‌گذارد. ناتوانی در بلع، خفگی، آسپیراسیون. عدم آگاهی از تکنیک تغذیه. خطای فنی.
627 عجله در غذا دادن پرستار با عجله و بدون صبر برای بلع کامل، لقمه بعدی را می‌دهد. تجمع غذا در دهان، آسپیراسیون. کمبود وقت، عجله. خطای فنی در تکنیک.
628 عدم رعایت توالی بافت‌ها پرستار پس از پوره، بلافاصله مایعات رقیق می‌دهد. آسپیراسیون مایعات. عدم برنامه‌ریزی. خطا در توالی.
629 عدم استفاده از غلیظ‌کننده مایعات پرستار برای بیمار با دیسفاژی شدید، آب معمولی (بدون غلیظ‌کننده) می‌دهد. آسپیراسیون . کمبود غلیظ‌کننده، عدم آگاهی . خطا در آماده‌سازی.
630 دادن غذاهای دو بافتی (مثل سوپ با تکه‌های مرغ) پرستار به بیمار با دیسفاژی، سوپ همراه با تکه‌های مرغ می‌دهد. بلع ناهمگون، آسپیراسیون تکه‌های جامد. عدم آگاهی از رژیم یکنواخت. خطا در انتخاب نوع غذا.
631 عدم توجه به خستگی بیمار حین غذا خوردن پرستار با وجود خستگی بیمار، به تغذیه ادامه می‌دهد. خستگی عضلات بلع، آسپیراسیون. عدم توجه به وضعیت بیمار. قصور در مشاهده.
632 تغذیه بیمار با کاهش سطح هوشیاری پرستار به بیمار با GCS پایین (کمتر از ۱۰) از راه دهان غذا می‌دهد. آسپیراسیون شدید، مرگ. عدم درک خطر. خطای فاجعه‌بار.
633 عدم بررسی رفلکس gag قبل از تغذیه پرستار قبل از شروع تغذیه در بیمار عصبی، رفلکس gag را بررسی نمی‌کند. ناتوانی در محافظت از راه هوایی، آسپیراسیون. عدم معاینه عصبی. قصور در ارزیابی.
634 عدم توجه به ترشحات پشت حلقی پرستار به تجمع ترشحات در حلق و صدای مرطوب بیمار توجه نمی‌کند. آسپیراسیون ترشحات. عدم سمع صداها. خطای تشخیصی.
635 تغذیه بیمار بلافاصله پس از اکستوباسیون پرستار بلافاصله پس از خارج کردن لوله تراشه، بدون ارزیابی بلع، به بیمار آب می‌دهد. آسپیراسیون، پنومونی. عجله، عدم آگاهی از پروتکل. خطای فاجعه‌بار.
636 عدم اعلام ناشتایی به بیمار قبل از عمل پرستار به بیمار نگفته که باید از نیمه‌شب ناشتا باشد و بیمار صبحانه می‌خورد. لغو عمل جراحی، اتلاف وقت و هزینه . عدم آموزش، فراموشی. قصور در آموزش به بیمار.
637 دادن صبحانه به بیمار ناشتا پرستار شیفت صبح به بیمار که برای جراحی ناشتا است، چای و بیسکویت می‌دهد. لغو عمل جراحی در لحظه آخر . عدم هماهنگی، عدم چک وضعیت ناشتا. خطای فاجعه‌بار.
638 عدم توجه به مصرف خوراکی بیمار پس از نیمه‌شب پرستار شب متوجه نمی‌شود بیمار پس از نیمه‌شب آب خورده و به تیم جراحی اطلاع نمی‌دهد. آسپیراسیون حین بیهوشی، پنومونی، مرگ . عدم نظارت کافی در طول شب. قصور در گزارش‌دهی.
639 دادن آب قبل از عمل با فاصله کمتر از ۲ ساعت پرستار به بیمار با جراحی اورژانسی، ۱ ساعت قبل از عمل آب می‌دهد. آسپیراسیون حین بیهوشی . عدم آگاهی از پروتکل جدید (۲ ساعت برای مایعات شفاف) . خطای فنی.
640 قطع نکردن تغذیه در بیمار با سوءتغذیه قبل از عمل پرستار به بیمار با سوءتغذیه شدید که نیاز به تغذیه مداوم دارد، قبل از عمل قطع تغذیه را فراموش می‌کند. آسپیراسیون حین بیهوشی . عدم هماهنگی با تیم بیهوشی. خطای ارتباطی.
641 عدم توجه به رژیم مایعات شفاف در برخی جراحی‌ها پرستار به بیمار برای جراحی با بیهوشی خفیف، اجازه مصرف چای تا ۴ ساعت قبل را نمی‌دهد (بر اساس پروتکل قدیمی). نارضایتی بیمار، کم‌آبی . عدم به‌روزرسانی دانش. خطا در اجرای پروتکل.
642 ناشتا نکردن بیمار برای آزمایش‌های ناشتا پرستار به بیمار برای آزمایش قند خون ناشتا، نگفته ناشتا باشد و بیمار صبحانه می‌خورد. لغو آزمایش، تأخیر در تشخیص . فراموشی، عدم آموزش. قصور در آموزش.
643 دادن داروهای خوراکی به بیمار ناشتا بدون مشورت پرستار داروی خوراکی معمول بیمار را بدون مشورت با پزشک به بیمار ناشتا (قبل از عمل) می‌دهد. آسپیراسیون یا تداخل با بیهوشی . عدم هماهنگی. خطای دارویی.
644 عدم ثبت زمان آخرین وعده غذایی پرستار زمان آخرین وعده غذایی بیمار را در پرونده ثبت نمی‌کند. تیم بیهوشی اطلاعات دقیق ندارند، ریسک آسپیراسیون . عجله. خطای مستندسازی.
645 قطع تغذیه در بیمار دیابتی بدون تنظیم انسولین پرستار به بیمار دیابتی وابسته به انسولین می‌گوید ناشتا باشد اما به پزشک برای تنظیم دوز انسولین اطلاع نمی‌دهد. هیپوگلیسمی شدید، کما . عدم آگاهی از تداخل. خطای فاجعه‌بار.
646 عدم تأیید موقعیت لوله قبل از تغذیه پرستار قبل از شروع تغذیه لوله‌ای، موقعیت لوله را با آسکولت (گوش دادن به صدای هوا) تأیید نمی‌کند. تغذیه داخل ریه، پنومونی، مرگ . عجله، اعتماد به لوله قبلی . خطای فاجعه‌بار.
647 تغذیه با لوله جابجا شده پرستار متوجه جابجایی لوله (مارک خارجی تغییر کرده) نمی‌شود و تغذیه را شروع می‌کند. تغذیه داخل ریه، آسپیراسیون . عدم بازرسی لوله قبل از تغذیه. قصور در معاینه.
648 انفوزیون سریع تغذیه لوله‌ای (بولوس با فشار) پرستار محلول تغذیه را با سرنگ و با فشار زیاد از طریق لوله تزریق می‌کند. اتساع حاد معده، تهوع، استفراغ، آسپیراسیون . عجله، عدم آگاهی. تکنیک نادرست.
649 عدم بررسی باقیمانده معده قبل از هر بار تغذیه پرستار قبل از تغذیه لوله‌ای، باقیمانده معده را آسپیره نمی‌کند. تغذیه روی معده پر، اتساع، آسپیراسیون . کمبود وقت. خطای فنی.
650 ادامه تغذیه با وجود باقیمانده بالای معده پرستار با وجود باقیمانده ۳۰۰ سی‌سی (بیش از حد مجاز)، تغذیه را ادامه می‌دهد. اتساع معده، استفراغ، آسپیراسیون . عدم آگاهی از پروتکل. قصور در تصمیم‌گیری.
651 شستشوی ندادن لوله قبل و بعد از تغذیه پرستار لوله را قبل و بعد از تغذیه با آب شستشو نمی‌دهد. انسداد لوله، عدم امکان ادامه تغذیه. عجله. خطای فنی.
652 ریختن دارو در تغذیه لوله‌ای بدون شستشو پرستار داروی خوراکی را داخل لوله می‌ریزد و بلافاصله محلول تغذیه را وصل می‌کند (بدون شستشوی میانی). انسداد لوله، تداخل دارو با محلول . عجله. خطای فنی.
653 استفاده از لوله تغذیه برای تجویز داروهای نامناسب پرستار داروی پودری (که حل نشده) را داخل لوله می‌ریزد. انسداد لوله. عدم آگاهی از شکل دارویی. خطا در انتخاب روش.
654 تغذیه لوله‌ای در وضعیت نادرست (خوابیده) پرستار هنگام تغذیه لوله‌ای، بیمار را در وضعیت کاملاً خوابیده قرار می‌دهد. رفلاکس، آسپیراسیون . عدم آگاهی. خطای فنی در پوزیشنینگ.
655 عدم افزایش تدریجی غلظت و حجم تغذیه پرستار تغذیه لوله‌ای را با غلظت و حجم کامل از ابتدا شروع می‌کند. سندرم دامپینگ، اسهال شدید، دهیدراتاسیون . عدم آگاهی از پروتکل. خطا در اجرا.
656 استفاده از محلول تغذیه آلوده یا تاریخ گذشته پرستار از محلول تغذیه‌ای که بیش از ۲۴ ساعت از باز شدن آن گذشته، استفاده می‌کند. عفونت گوارشی، سپسیس . عدم کنترل تاریخ. خطا در کنترل کیفیت.
657 رها کردن محلول تغذیه در دمای اتاق بیش از ۴ ساعت پرستار محلول تغذیه را بیش از ۴ ساعت در دمای اتاق رها می‌کند. رشد باکتری، عفونت . عدم آگاهی. خطا در نگهداری.
658 عدم تعویض ست تغذیه در زمان مقرر پرستار ست تغذیه را بیش از ۲۴ ساعت عوض نمی‌کند. رشد باکتری، عفونت . فراموشی. خطا در زمان‌بندی.
659 تغذیه از راه لوله ای که برای تغذیه نیست پرستار محلول تغذیه را از راه لوله NG که برای تخلیه معده تعبیه شده، تزریق می‌کند. عوارض متعدد . عدم تشخیص نوع لوله. خطای فاجعه‌بار.
660 عدم کنترل قند خون در بیمار با تغذیه لوله‌ای پرستار در بیمار دیابتی با تغذیه لوله‌ای، قند خون را کنترل نمی‌کند. هیپرگلیسمی شدید، کتواسیدوز. عدم آگاهی. قصور در مانیتورینگ.
661 دادن شیر همراه با آنتی‌بیوتیک تتراسایکلین پرستار قرص تتراسایکلین را با شیر به بیمار می‌دهد. کاهش جذب آنتی‌بیوتیک، شکست درمان . عدم آگاهی از تداخل. خطای دارویی-غذایی.
662 دادن گریپ‌فروت با داروهای کاهش‌دهنده کلسترول پرستار به بیمار تحت درمان با آتورواستاتین، آب گریپ‌فروت می‌دهد. افزایش سطح دارو، سمیت کبدی و عضلانی (رابدومیولیز) . عدم آگاهی از تداخل. خطای فاجعه‌بار.
663 دادن غذاهای سرشار از ویتامین K با وارفارین پرستار به بیمار تحت درمان با وارفارین، سبزیجات برگ سبز فراوان (اسفناج، کلم) می‌دهد. کاهش اثر وارفارین، افزایش INR، ترومبوز . عدم آموزش به بیمار. قصور در آموزش.
664 دادن موز زیاد به بیمار تحت درمان با مهارکننده‌های ACE پرستار به بیمار تحت درمان با لیزینوپریل، چندین عدد موز (پتاسیم بالا) می‌دهد. هیپرکالمی، آریتمی قلبی . عدم آگاهی از تداخل. خطای فاجعه‌بار.
665 دادن پنیر کهنه به بیمار تحت درمان با MAOI پرستار به بیمار افسرده تحت درمان با مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز، پنیر کهنه می‌دهد. بحران فشار خون، سکته مغزی . عدم آگاهی از تداخل. خطای فاجعه‌بار.
666 دادن غذا با معده خالی برای داروهای محرک معده پرستار قرص آسپرین را به بیمار با سابقه زخم معده، با معده خالی می‌دهد. خونریزی گوارشی . عدم توجه به تداخل. خطای دارویی.
667 دادن چای یا قهوه با داروهای آهن پرستار قرص آهن را با چای به بیمار می‌دهد. کاهش جذب آهن، کم‌خونی . عدم آگاهی. خطای آموزشی.
668 دادن غذای پرچرب با داروهای ضد قارچ پرستار قرص ایتراکونازول را با معده خالی می‌دهد (نیاز به غذای چرب برای جذب). کاهش جذب دارو، شکست درمان . عدم آگاهی. خطا در زمان‌بندی.
669 دادن شیرین‌بیان با داروهای فشار خون پرستار به بیمار فشار خونی، چای شیرین‌بیان می‌دهد. افزایش فشار خون، کاهش اثر دارو . عدم آگاهی. خطای فنی.
670 نادیده گرفتن نیاز به قطع برخی غذاها قبل از آزمایش پرستار به بیمار برای آزمایش ۲۴ ساعته ادرار، نگفته که از خوردن موز و آناناس خودداری کند. تداخل در نتایج آزمایش . عدم آموزش. قصور در آماده‌سازی بیمار.
671 دادن غذای مانده یا تاریخ گذشته پرستار به بیمار غذای مانده از روز قبل (بدون تاریخ) می‌دهد. مسمومیت غذایی، اسهال، استفراغ، دهیدراتاسیون . عدم کنترل تاریخ. خطا در کنترل کیفیت.
672 نگهداری غذای بیمار در دمای نامناسب پرستار غذای گرم را بیش از ۲ ساعت در دمای اتاق نگه می‌دارد. رشد باکتری، مسمومیت . عدم آگاهی. خطا در نگهداری.
673 گرم کردن مجدد غذای مانده پرستار غذای پخته شده را دوباره گرم می‌کند و به بیمار می‌دهد. مسمومیت غذایی . صرفه‌جویی نابجا. خطا در ایمنی.
674 عدم رعایت بهداشت دست هنگام توزیع غذا پرستار بدون شستن دست، سینی غذا را پخش می‌کند. انتقال میکروب به غذا، عفونت . عجله. خطای بهداشتی.
675 آلودگی متقاطع غذاها پرستار غذای خام و پخته را در کنار هم در یخچال می‌گذارد. آلودگی غذای پخته، عفونت . عدم آگاهی. خطای بهداشتی.
676 دادن غذای خام یا نیم‌پز به بیماران نقص ایمنی پرستار به بیمار تحت شیمی‌درمانی، تخم‌مرغ عسلی (نیم‌پز) می‌دهد. عفونت با سالمونلا، سپسیس . عدم آگاهی از رژیم نقص ایمنی. خطای فاجعه‌بار.
677 دادن آب یا یخ آلوده پرستار یخ‌های غیربهداشتی در لیوان بیمار می‌اندازد. عفونت گوارشی . عدم توجه. خطای بهداشتی.
678 عدم شستشوی میوه و سبزیجات قبل از سرو پرستار میوه شسته نشده به بیمار می‌دهد. مسمومیت غذایی، انگل . عجله. خطا در آماده‌سازی.
679 استفاده از تخته و چاقوی مشترک برای غذای خام و پخته پرستار در بخش، از یک تخته برای بریدن مرغ خام و گوجه پخته استفاده می‌کند. آلودگی متقاطع، عفونت . عدم رعایت اصول بهداشتی. خطای بهداشتی.
680 عدم پوشش مناسب غذا پرستار غذای بیمار را بدون پوشش در یخچال می‌گذارد. آلودگی از سایر مواد غذایی. بی‌توجهی. خطا در نگهداری.
681 تغذیه بیمار در وضعیت خوابیده پرستار بیمار بستری را در حالی که تخت کاملاً خوابیده است، غذا می‌دهد. آسپیراسیون، پنومونی . عجله، عدم آگاهی. خطای فنی در پوزیشنینگ.
682 عدم بالا بردن سر تخت تا ۳۰ دقیقه پس از غذا پرستار بلافاصله پس از غذا، سر تخت را پایین می‌آورد. رفلاکس، آسپیراسیون . عجله. خطای فنی.
683 قرار دادن سینی غذا دور از دسترس بیمار پرستار سینی غذا را در فاصله‌ای قرار می‌دهد که بیمار با اختلال حرکت نتواند براحتی بردارد. بیمار تلاش زیادی می‌کند، خسته می‌شود، غذا را ناقص می‌خورد. عدم توجه به محدودیت بیمار. قصور در کمک.
684 تغذیه بیمار در وضعیت نامناسب گردن پرستار هنگام غذا دادن، سر بیمار را به جلو خم نمی‌کند (وضعیت محافظت از راه هوایی). آسپیراسیون . عدم آموزش. خطای فنی.
685 عدم استفاده از بالشتک و تکیه‌گاه مناسب پرستار برای بیمار فلج، تکیه‌گاه مناسب برای ثابت نگه داشتن سر و تنه قرار نمی‌دهد. خستگی، عدم تعادل، سقوط. بی‌توجهی. قصور در مراقبت.
686 عدم ثبت میزان غذای مصرفی بیمار پرستار ثبت نمی‌کند بیمار چه میزان از غذا را خورده است. عدم اطلاع از دریافت کالری کافی، سوءتغذیه . کمبود وقت. خطای مستندسازی.
687 عدم توجه به بی‌اشتهایی و کاهش وزن پرستار به کاهش اشتهای بیمار و کاهش وزن ۲ کیلوگرمی در یک هفته توجه نمی‌کند. سوءتغذیه پیشرونده، ضعف، تأخیر در بهبودی . عدم دقت. خطای تشخیصی.
688 عدم ثبت علائم سوءتغذیه پرستار به خشکی پوست، ریزش مو و شکنندگی ناخن‌ها توجه نمی‌کند. تشخیص دیرهنگام سوءتغذیه . عدم معاینه کامل. قصور در ارزیابی.
689 عدم ثبت واکنش‌های آلرژیک به غذا پرستار پس از غذا، کهیر یا خارش خفیف بیمار را ثبت نمی‌کند. تشخیص دیرهنگام آلرژی غذایی، واکنش شدیدتر بعدی. کم توجهی. خطای مستندسازی.
690 عدم گزارش بی‌اشتهایی به پزشک پرستار بی‌اشتهایی طولانی بیمار را به پزشک گزارش نمی‌دهد. عدم پیگیری علت و درمان، سوءتغذیه . عدم آگاهی از اهمیت. خطای ارتباطی.
691 عدم توجه به تهوع و استفراغ پس از غذا پرستار تهوع و استفراغ مکرر بیمار را نادیده می‌گیرد. دهیدراتاسیون، اختلال الکترولیت‌ها . عجله. خطای تشخیصی.
692 عدم کنترل قند خون پس از غذا در بیمار دیابتی پرستار قند خون ۲ ساعت پس از غذا را در بیمار دیابتی کنترل نمی‌کند. تنظیم نادرست دوز انسولین، هیپرگلیسمی . عدم آگاهی. قصور در مانیتورینگ.
693 عدم توجه به دیسفاژی در بیماران با بیماری عصبی پیشرونده پرستار در بیمار با ALS یا پارکینسون، به تدریج پیشرونده بودن دیسفاژی توجه نمی‌کند و رژیم را تغییر نمی‌دهد. آسپیراسیون، پنومونی . عدم پایش روند بیماری. خطای تشخیصی.
694 عدم ثبت وضعیت بلع در هر شیفت پرستار وضعیت بلع بیمار عصبی را در هر شیفت ثبت نمی‌کند. تغییرات ناگهانی تشخیص داده نمی‌شود. کمبود وقت. خطای مستندسازی.
695 عدم توجه به شکایات بیمار از مشکل بلع پرستار به شکایت بیمار از گیر کردن غذا در گلو توجه نمی‌کند. آسپیراسیون خاموش . کم اهمیت جلوه دادن شکایت بیمار. خطای رفتاری.
696 عدم تطبیق رژیم غذایی با توانایی بیمار (مثلاً نیاز به غذای خرد شده) پرستار به بیمار بدون دندان، سیب کامل می‌دهد. ناتوانی در خوردن، سوءتغذیه . عدم بررسی وضعیت دهان و دندان. خطا در انتخاب رژیم.
697 تحمیل غذا به بیمار بی‌اشتها پرستار با اصرار و اجبار به بیمار بی‌اشتها غذا می‌دهد. استفراغ، آسپیراسیون، بیزاری از غذا . عدم احترام به خواست بیمار. خطای رفتاری.
698 عدم رعایت ترجیحات غذایی بیمار (در حد امکان) پرستار بدون توجه به علاقه بیمار، همیشه غذاهای نامطلوب می‌دهد. کاهش اشتها، کاهش دریافت غذا . بی‌توجهی به نیازهای فردی. قصور در مراقبت.
699 عدم توجه به تداخل غذا با شرایط روحی (مثلاً استرس) پرستار به بیمار مضطرب که تهوع دارد، غذای سنگین و پرحجم می‌دهد. تشدید تهوع، استفراغ . عدم درک ارتباط روحیه و تغذیه . خطای تشخیصی.
700 عدم مشورت با متخصص تغذیه در موارد پیچیده پرستار در بیمار با سوءتغذیه شدید و دیابت، بدون مشورت با متخصص تغذیه، رژیم پیشنهادی می‌دهد. کنترل نامناسب قند و سوءتغذیه . عدم مشارکت بین‌بخشی. قصور در هماهنگی.

...

عوامل خطر نادیده‌گرفته‌شده (مشترک در بسیاری از خطاها)

بر اساس مطالعات معتبر، عواملی مانند بار کاری زیاد، نسبت نامناسب پرستار به بیمار، خستگی مفرط ناشی از شیفت‌های طولانی، عدم آموزش کافی، بدخطی پزشکان، کمبود تجربه، استرس شغلی، شباهت اسمی داروها، عدم استفاده از فناوری‌های نوین و نقص در سیستم گزارش‌دهی خطاها بستر اصلی بروز این خطاها هستند.

خطای فنی (Technical Error)

این ستون به ایراد در اجرای یک مهارت عملی یا پروسیجر اشاره دارد. در مثال‌های بالا، خطاهایی مانند محاسبه اشتباه دوز، تزریق با سرعت بالا، تنظیم نادرست پمپ انفوزیون، تکنیک نادرست آماده‌سازی دارو، انتخاب راه اشتباه تجویز، برچسب‌زنی نادرست، عدم رعایت اصول استریل، تکنیک نادرست نمونه‌گیری، و تنظیم نکردن آلارم‌ها همگی در زمره خطاهای فنی محسوب می‌شوند.

این فهرست‌ها می‌تواند به عنوان راهنمایی برای شناسایی و پیشگیری از خطاهای رایج در بخش‌های مختلف پرستاری مورد استفاده قرار گیرد.